Στο «The Edge of Seventeen» θα δεις την καλύτερη γυναικεία ερμηνεία της χρονιάς που σνόμπαραν τα Όσκαρ 

Μπορεί να μη βρίσκεται στα Όσκαρ και να μην έχει προβληθεί στην Ελλάδα, αλλά το σκηνοθετικό ντεμπούτο της Κέλι Φρέμον Κρεγκ διαθέτει μία αφοπλιστικά υπέροχη Χέιλι Στάινφελντ.

Η εφηβεία είναι ένα ξεχωριστό κομμάτι της ζωής μας, το οποίο ορίζει σε ένα σημαντικό βαθμό την μετέπειτα ζωή μας και τα απωθημένα που μπορεί να έχουμε στη συνέχεια. Είναι η κατεξοχήν περίοδος που εξιδανικεύεται στην πορεία και κάθε μορφή νοσταλγίας είναι καταδικασμένη να επιστρέφει σε αυτήν. Και αν με την πάροδο των χρόνων έχουμε λησμονήσει το πώς νιώθαμε τότε, υπάρχουν οι ιστορίες ενηλικίωσης στο σινεμά για να μας το υπενθυμίζουν. 

Ταινίες όπως το «Clueless», το «Sixteen Candles», το «Mean Girls», το «Juno», αλλά και το πιο πρόσφατο «Τα πλεονεκτήματα του να βρίσκεσαι στο περιθώριο» καταφέρνουν να μας βγάλουν στην επιφάνεια συναισθήματα που είχαμε αφήσει πίσω και να κερδίσουν για αυτό το λόγο μία περίοπτη θέση στην καρδιά μας. Σε αυτή τη λίστα ταινιών προστίθεται λοιπόν πανάξια και το «The Edge of Seventeen», σκηνοθετικό ντεμπούτο της 35χρονης Αμερικανίδας Κέλι Φρέμον Κρεγκ, σε σενάριο της ίδιας. Έκανε πρεμιέρα στο Φεστιβάλ του Τορόντο αποσπώντας συνολικά πολύ καλές κριτικές, έπειτα πραγματοποίησε μία τίμια πορεία στο box office και έχουμε κάθε λόγο να θεωρούμε πως είναι μεγάλη αδικία που δεν απέσπασε καμία υποψηφιότητα στα φετινά βραβεία Όσκαρ. 

Κεντρικό πρόσωπο της ιστορίας είναι η 17χρονη Ναντίν, η οποία αφού έχασε τον πατέρα της από τα 13 της, έχει μπει σε μία διαδικασία ενδοσκόπησης, κοινωνικού άγχους και καταθλιπτικών σκέψεων. Η μητέρα της συμπαθεί πολύ περισσότερο τον μεγαλύτερο αδερφό της και όταν θα πιάσει αυτόν στο κρεβάτι με την καλύτερή της φίλη, ο κόσμος της θα κλονιστεί συθέμελα. Το μοναδικό άτομο που εμπιστεύεται είναι ο καθηγητής ιστορίας στο σχολείο της, στον ρόλο του οποίου συναντάμε τον Γούντι Χάρελσον, σε μία ερμηνεία που αποτελεί την μεγάλη καρδιά της ταινίας. Όλοι μας θα θέλαμε έναν τέτοιο καθηγητή στο σχολείο ή και γενικότερα ως σύμβουλο στη ζωή μας. 

Την Ναντίν υποδύεται η 20χρονη πια Χέιλι Στάινφελντ, δικαιώνοντας το hype που είχε δημιουργηθεί γύρω από το όνομά της στο «True Grit». Εκεί ήταν πρωτοεμφανιζόμενη και της έδωσε ώθηση και ο ρόλος που ανέλαβε, εδώ, ωστόσο, ξεχωρίζει μονάχα με την ερμηνεία της, φέρνοντας μία φυσικότητα που σπανίζει όχι μόνο στο σινεμά, αλλά και στις σύγχρονες έφηβες κοπέλες. Στο καθαρό της βλέμμα αντικατοπτρίζεται όλη η αθώα αγωνία κάθε συνεσταλμένου πλην ρομαντικού έφηβου που αισθάνεται άβολα στο δέρμα του και νιώθει ότι δεν μπορεί να αφήσει τον εαυτό του ελεύθερο και αυθόρμητο, ελέγχοντας κάθε κίνησή του, και από το πρώτο μέχρι το τελευταίο πλάνο δεν υπάρχει ούτε μία στιγμή που να μη σε πείθει για το πόσο αληθινό είναι αυτό που βγάζει προς τα έξω.

Είναι ίσως η πιο μεστή πρωταγωνιστική γυναικεία ερμηνεία της σεζόν, μακριά όμως από οποιαδήποτε «τσιτάτη» οσκαρική φόρμουλα, για αυτό και αδικήθηκε κατάφωρα στις υποψηφιότητες. Όσο για τη σχέση της με τον Χάρελσον, η χημεία τους είναι τόσο δυνατή ώστε από την εναρκτήρια σκηνή του φιλμ να αποπνέει μία οικειότητα και μία ζεστασιά σαν να γνωρίζεις ήδη και τους δύο και για αυτό τους συμπαθείς αυτόματα και ενδιαφέρεσαι για την Ναντίν λες και είναι δικός σου άνθρωπος. 

Τα αδιέξοδα της εφηβείας, η αβεβαιότητα, τα προβλήματα που φαίνονται βουνό, αλλά και η τρυφερότητα εκείνων των χρόνων και εν τέλει οι καλές προθέσεις που παρεξηγούνται, όλα αυτά συνθέτουν το «The Edge of Seventeen», μία ταινία που και με τη συμβολή τού διακριτικά νοσταλγικού της soundtrack καταλήγει τόσο άχρονη και συνάμα διαχρονική όσο και το ομότιτλο τραγούδι της Στίβι Νικς. Τοποθετείται σήμερα χρονικά, αλλά άνετα θα μπορούσε να βρίσκεται στα 70s, τα 80s ή τα 90s και μπορεί να αγγίξει και όσους περνούν τώρα την εφηβεία τους με την ίδια ένταση που συγκινεί και όσους την έχουν αφήσει πίσω προ πολλού. Είναι ένα indie διαμάντι με καθαρές και αληθινές προθέσεις και θεωρούμε πως το πέρασμα του χρόνου θα του κάνει καλό να κερδίσει τη θέση που του αξίζει, μπροστά από άλλες πιο προβεβλημένες ταινίες του σήμερα.

Η Στάινφελντ μαζί με τη Σάσα Λέιν του «American Honey» μοιράζονται το βραβείο των πιο φρέσκων και ανανεωτικών γυναικείων ερμηνειών της κινηματογραφικής χρονιάς και τα (κάθε) Όσκαρ έχουν να διανύσουν αρκετό δρόμο ακόμη μέχρι να φτάσουν στο σημείο να αναγνωρίσουν κάτι τέτοιο. 

ΓΜ

διαβάστε επίσης
  • ΟΛΑ
  • ΣΙΝΕΜΑ

Κερδίστε 5 διπλές προσκλήσεις στις 23/2  για την παράσταση «ΝΙΚΗ»,  στο Κέντρο Πολιτισμού «Ελληνικός Κόσμος».