Γιατί δεν πρέπει να χάσεις την παράσταση «Το σφαγείο του έρωτα»

to-sfageio-tou-erota
ΤΕΤΑΡΤΗ, 11 ΜΑΙΟΥ 2022

Στο θέατρο οδού Κυκλάδων.

Τη σκότωσε από ζήλια, γιατί τον απατούσε, προληπτικά, γιατί φόραγε ευρωπαϊκά ρούχα, γιατί τον αρνήθηκε, για λόγους τιμής, για…, για…, για… Δικαιολογίες υπάρχουν πάντα πολλές, το αποτέλεσμα είναι το ίδιο, η κακοποίηση, ο βιασμός, ο φόνος μιας γυναίκας στο σώμα της οποίας διαγράφεται η εξουσία που προστάζει η κοινωνία που οπλίζει το χέρι του συζύγου, του εραστή, της ίδιας, του αδερφού, του πατέρα, της μάνας, όλου του σογιού.

Μόλις προσφάτως μάθαμε να λέμε τη λέξη γυναικοκτονία, όμως πώς έχουμε φτάσει ως εδώ; Αυτή την πορεία επιδιώκει να ακολουθήσει η παράσταση «Το σφαγείο του έρωτα», σε σκηνοθεσία Θοδωρή Γκόνη, χρησιμοποιώντας τις μαρτυρίες από τα δημοτικά τραγούδια όπως τα μελέτησε και τα τοποθέτησε στο χάρτη ο Παντελής Μπουκάλας, στο έργο του «Αίμα της Αγάπης».  

Χρησιμοποιώντας τη ραχοκοκαλιά του έργου του Μπουκάλα, ο Γκόνης μαζί με τους Ελένη Στρούλια και Ανδρέα Ανδρέου καταλήγουν σε ένα κείμενο που συνδυάζει την παράδοση των δημοτικών τραγουδιών και την δραματοποιημένη απόδοση της μελέτης για τις αφηγήσεις αυτών των τραγουδιών, με δοκίμια, τις Χίλιες και Μία Νύχτες, τη σύγχρονη μουσική και τα ρεμπέτικα.

Επί σκηνής, τα συστατικά που κάνουν τη διαφορά σε αυτή την αντιστικτική χρήση των διαφορετικών στοιχείων που συνδυάζονται είναι η ειρωνεία και το χιούμορ. Ταιριαστή είναι επίσης η χρήση της τοπικής διαλέκτου, κι ας επιβαρύνει κάποιες φορές την κατανόηση της αφήγησης.  

Καθοριστικής σημασίας, ωστόσο, στην παράσταση είναι το έμψυχο υλικό της. Ηθοποιοί και μουσικοί δημιουργούν ένα ενιαίο σύνολο, τρομερά αφοσιωμένοι και έχοντας ασκηθεί σε αυτό που κάνουν, καταλήγουν να γεμίσουν τη σκηνή με το ταλέντο τους. Άννα Καλαϊτζίδου, Μιχάλης Τιτόπουλος και Μαρία Χάνου μπαινοβγαίνουν αβίαστα και ακούραστα στα ερμηνευτικά τους προσωπεία, δίχως ίχνος κομπιάσματος. Στη σκηνή πλαισιώνονται από τους μουσικούς Αθηνά Λαμπίρη, Τάσο Μισυρλή και Δημήτρη Χατζηζήση, οι μελωδίες των οποίων δεν «ντύνουν» απλά την αφήγηση, αλλά γίνονται η αφήγηση. Εύστοχα τα σκηνικά, ωραίοι οι φωτισμοί. Τα κοστούμια δεν βοήθησαν ιδιαίτερα στο συνολικό αποτέλεσμα, αν και ήταν ξεκάθαρος ο συμβολισμός τους. 

Συμπερασματικά η παράσταση κάνει μια αξιομνημόνευτη βόλτα στο χρόνο και τις αφηγήσεις των δημοτικών τραγουδιών- πολλές γραμμένες από γυναίκες που καταθέτουν τις εμπειρίες τους. Πότε επώδυνη και πότε απολαυστική, η παράσταση αναγκάζει τον θεατή να έρθει σε μια άβολη θέση: να αναλογιστεί γιατί φτάσαμε εδώ, και γιατί «ό,τι είναι όμορφο, πρέπει να πεθαίνει». 

ΙΩΑΝΝΑ ΒΑΡΔΑΛΑΧΑΚΗ- [email protected]

Συντελεστές

Κείμενο παράστασης – Δραματουργική επεξεργασία: Θοδωρής Γκόνης, Ελένη Στρούλια, Ανδρέας Ανδρέου
Σκηνοθεσία: Θοδωρής Γκόνης
Μουσική: Φώτης Σιώτας
Σκηνικά: Ελένη Στρούλια
Κοστούμια: Ματίνα Μέγκλα
Φωτισμοί: Σεμίνα Παπαλεξανδροπούλου
Συνεργάτης σκηνοθέτης: Ανδρέας Ανδρέου
Βοηθοί σκηνογράφοι: Σοφία Θεοδωράκη, Τζάνος Μάζης
Φωτογραφίες: Στράτος Καλαφάτης
Φωτογραφίες παράστασης: Μαρία Καλογιώργη, Ελένη Στρούλια
Συμπαραγωγή ΔΗΠΕΘΕ Καβάλας – Πολιτιστικός Οργανισμός Λυκόφως
Συμμετέχουν οι ηθοποιοί: Άννα Καλαϊτζίδου, Μιχάλης Τιτόπουλος, Μαρία Χάνου
Μουσικοί επί σκηνής: Αθηνά Λαμπίρη, Τάσος Μισυρλής, Δημήτρης Χατζηζήσης

Info
Έως 15/5
Θέατρο οδού Κυκλάδων
Παρασκευή 21:00
Σάββατο 19:00 και 21:00
Κυριακή 20:00
Προπώληση