Μια πνευματώδης κωμωδία καταστάσεων ξεχωρίζει, σε μια εβδομάδα με λίγες ενδιαφέρουσες επιλογές όπου το ελληνικό σινεμά δηλώνει εμφατικά την παρουσία του, χωρίς όμως να κερδίζει τις εντυπώσεις.

Κριτική από τον Άκη Καπράνο

© Απαγορεύεται από το δίκαιο της Πνευμ. Ιδιοκτησίας η καθ΄οιονδήποτε τρόπο παράνομη χρήση/ιδιοποίηση του παρόντος, με βαρύτατες αστικές και ποινικές κυρώσεις για τον παραβάτη

Ο Νορβηγός Κρίστοφερ Μπόργκλι συνηθίζει να στήνει τις ίντριγκές του γύρω από μια κεντρική ιδέα, η οποία στη συνέχεια πυροδοτεί το δράμα.

Στο “Dream Scenario”, που γύρισε πριν λίγα χρόνια, ο Νίκολας Κέιτζ ενσάρκωνε έναν άχαρο καθηγητή φυσικής, του οποίου η μορφή εμφανιζόταν ανεξήγητα στα όνειρα των ανθρώπων, καθιστώντας τον διάσημο. Ωραία ιδέα, μόνο που πρέπει να την πας και κάπου σεναριακά, και ο Μπόργκλι δεν την πήγαινε πουθενά. Οπότε, ας πούμε πως στο The Drama μοιάζει να βρίσκεται σε αρκετά καλύτερη φόρμα. Το εύρημα εδώ είναι το εξής: Ο Τσάρλι, επιμελητής μουσείου, γνωρίζει την Έμμα, επιμελήτρια λογοτεχνίας, και ερωτεύονται κεραυνοβόλα. Σύντομα, είναι έτοιμοι για γάμο. Όμως, μια βραδιά με τους κουμπάρους τους αποδεικνύεται καταστροφική, καθώς ένα παιχνίδι εξομολογήσεων ωθεί την Έμμα σε μια συνταρακτική αποκάλυψη για το παρελθόν της, η οποία θέτει τον επικείμενο γάμο τους εν αμφιβόλω. Ο Μπόργκλι εδώ, συνεπικουρούμενος από τις καλές ερμηνείες όλου του καστ (δυνατοί οι Πάτισον και Ζεντάγια, αποκάλυψη η Χέιλι Γκέιτς στο μικρό της ρόλο), ανατέμνει την υποκρισία της Αμερικάνικης φιλελεύθερης φράξιας αλλά και το αίσθημα ενοχής που ριζώνει στον αδικημένο, αφήνοντας τις σημάνσεις του να πυροδοτήσουν μια σειρά από λεκτικά γκαγκς και κωμικά ευρήματα που είναι στημένα με γούστο αλλά και πραγματική γνώση του κωμικού timing – αποφεύγοντας, επιτέλους, την εύκολη παγίδα ενός τεμπέλικου “ανοιχτού” φινάλε.