Η Weirdwave, από τις 14 Μαϊου, εγκαινιάζει τη νέα καλοκαιρινή σεζόν στα θερινά με την απολαυστική γαλλική κωμωδία της Φαμπιέν Γκοντέ.

Η ταινία αγαπήθηκε από το κοινό στο 26ο Φεστιβάλ Γαλλόφωνου Κινηματογράφου Ελλάδος όπου έκανε την ελληνική της πρεμιέρα.

Ο Πιερ (Ντενί Πονταλιντές), γνωστος συγγραφέας, προτείνει στον Μπατίστ (Σαλίφ Σισέ), έναν μίμο, να γίνει η τηλεφωνική «φωνή» του και, παριστάνοντας τον ίδιο, να διαχειρίζεται όλες τις κλήσεις του, ώστε εκείνος να αφοσιωθεί απερίσπαστος στο επόμενο μυθιστόρημά του. Μπορεί να λειτουργήσει κάτι τέτοιο;

Τί συμβαίνει όταν παίρνεις στα χέρια σου τη ζωή κάποιου άλλου ...μαζί με το τηλέφωνό του;

Η ταινία απέσπασε το Βραβείο Κοινού στο Festival de l'Alpes d'Huez 2025.

Η ιστορία

Ο Μπατίστ, ταλαντούχος μίμος, δεν καταφέρνει να ζήσει από την τέχνη του. Μια μέρα τον προσεγγίζει ο Πιερ Σοζέν, γνωστός συγγραφέας που θέλει να μένει μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας και ενοχλείται από τις ασταμάτητες κλήσεις του εκδότη του, της κόρης του και της πρώην συζύγου του. Κυνηγημένος από θαυμαστές, δημοσιογράφους και αδιάκριτους γνωστούς, χρειάζεται ησυχία και ηρεμία για να γράψει απερίσπαστος το πιο φιλόδοξο έργο του, και γι' αυτό προτείνει στον Μπατίστ να απαντάει σε όλους αντ’ αυτού μιμούμενος τη φωνή του.

Ο Μπατίστ δέχεται να γίνει η επίσημη «φωνή» του συγγραφέα, και ξεγελά τους πάντες, όμως σύντομα συνειδητοποιεί πως το να παριστάνει τον Πιερ είναι πολύ περίπλοκο.  Καλοπροαίρετα προσπαθεί να βάλει σε τάξη τη ζωή του συγγραφέα, και μοιραία αρχίζει να δημιουργεί τον δικό του χαρακτήρα, προκαλώντας έναν κυκεώνα από παρεξηγήσεις με ερωμένες, φίλους και συγγενείς.

Και τελικά η διαχείριση του Μπατίστ σύντομα μετατρέπεται σε κακοδιαχείριση… Ή μήπως τελικά όλο αυτό γίνεται για καλό;

Μέσα από έξυπνους διαλόγους κι ένα καλοδουλεμένο σενάριο, το κοινό ταυτίζεται με τους δύο καλλιτέχνες που ζορίζονται: ο ένας θέλει να ζει από την τέχνη του, ο άλλος για την τέχνη του -όμως και οι δύο δυσκολεύονται.

Η ευκολία με την οποία ένας μαύρος καλλιτέχνης, που υφίσταται ρατσισμό από μικρός λόγω του χρώματός του, μιμείται τη γλώσσα ενός λευκού γάλλου διανοούμενου δημιουργεί ένα μειδίαμα στον θεατή.  Του γεννά όμως και σκέψεις, καθώς η ταινία, με όπλο το χιούμορ, θέτει σημαντικά ερωτήματα για την εξάρτησή μας από τους άλλους μέσω των κινητών και την ανάγκη να είμαστε πάντα προσβάσιμοι.

Σε μια εποχή υπερσυνδεσιμότητας, όπου είμαστε συνεχώς συνδεδεμένοι με τα πάντα, πώς μπορούμε να συνδεθούμε με τον ίδιο τον εαυτό μας;

Ο Αυτόματος τηλεφωνητής είναι μια feelgood ταινία, μια ιστορία για τη φιλία, τη δημιουργικότητα, την αγάπη και την αφοσίωση  σε μια εποχή όπου όλοι, λίγο πολύ, στις ανθρώπινες σχέσεις μας γινόμαστε «αυτόματοι τηλεφωνητές».