Οι ιστορίες που ενέπνευσαν τις ταινίες του franchise.

Οι ταινίες τρόμου είναι σταθερή αξία στο σινεμά, με φανατικό κοινό που κόβει εισιτήρια στις αίθουσες και ακολουθεί τις δημιουργίες των αγαπημένων σκηνοθετών του είδους και τις συνέχεις των ταινιών που αγαπά.

Συχνά έχουν σχετικά χαμηλό budget, αλλά αποφέρουν σημαντικά έσοδα στο box office και οδηγούν σε σίκουελ και spin-off.

Ωστόσο, η δημιουργία μιας εντελώς πρωτότυπης, συναρπαστικής και τρομακτικής ιστορίας τρόμου μπορεί να αποτελέσει πρόκληση. Γι' αυτόν τον λόγο, ορισμένες από τις πιο εμβληματικές και επιτυχημένες ταινίες τρόμου βασίζονται σε πραγματικά γεγονότα.

Ίσως το πιο ενδεικτικό παράδειγμα είναι οι ταινίες «The Conjuring» που βασίζονται στους φακέλους υποθέσεων των πραγματικών ερευνητών παραφυσικών φαινομένων, Λορέιν και Εντ Γουόρεν. Συνολικά, οι ταινίες έχουν αποφέρει σχεδόν 3 δισ.  δολάρια στο box office.

Πάμε να δούμε τις πραγματικές ιστορίες πίσω από τις τρεις ταινίες;

Η πρώτη ταινία «The Conjuring» αφορά την οικογένεια Πέρον και τις τραυματικές εμπειρίες που βιώνουν στο νέο τους σπίτι στο Ρόουντ Άιλαντ.

Η οικογένεια (ο σύζυγος, η σύζυγος και οι πέντε κόρες τους) μετακόμισε σε αυτό που ήταν γνωστό ως Old Arnold Estate το 1971, σύμφωνα με δημοσίευμα της εφημερίδας The Providence Journal.

Σχεδόν αμέσως, η οικογένεια ανέφερε παραφυσική δραστηριότητα, όπως έπιπλα που αιωρούνταν ή μετακινούνταν, πόρτες που άνοιγαν και έκλειναν, ήχους χωρίς ορατή πηγή προέλευσης, καθώς και περιστατικά κατά τα οποία τα μέλη της οικογένειας δέχονταν σπρωξίματα, τραβήγματα, ακόμα και τραυματισμούς από αόρατες δυνάμεις.

Όταν κάλεσαν το ζευγάρι Γουόρεν, διαπιστώθηκε ότι το ακίνητο ήταν στοιχειωμένο από διάφορα φαντάσματα, ότι ένα ιδιαίτερα κακόβουλο πνεύμα, η Μπαθσέμπα, τους είχε βάλει στο στόχαστρο.

Η Μπαθσέμπα Σέρμαν, η οποία έζησε στο ακίνητο κατά τον 19ο αιώνα, θεωρείτο ύποπτη για σατανισμό και κατηγορήθηκε για τη βίαιη δολοφονία του πρώτου της παιδιού, αν και οι ιστορικοί αναφέρουν ότι δεν καταδικάστηκε ποτέ για κάποιο έγκλημα ούτε κατηγορήθηκε για μαγεία.

Το ακίνητο πωλήθηκε για 1,5 εκατ. δολάρια το 2022. Πλέον, έχει περιέλθει στην ιδιοκτησία του πρωταγωνιστή της εκπομπής «Ghost Hunters», Τζέισον Χόις, έναντι 1,3 εκατ. δολαρίων, σύμφωνα με τα επίσημα αρχεία.

Το «The Conjuring 2» αφορά ένα κορίτσι στο Λονδίνο που κυριεύεται από έναν δαίμονα.

Η οικογένεια Χόντζσον ανέφερε ότι βίωσε ασυνήθιστα φαινόμενα στο σπίτι της στο Ένφιλντ, προάστιο του βόρειου Λονδίνου, τον Αύγουστο του 1977, όπως έπιπλα να πετούν στον αέρα και αντικείμενα να εκτοξεύονται προς την κατεύθυνση των μαρτύρων, σύμφωνα με δημοσίευμα της Daily Mail.

Το πιο γνωστό περιστατικό, ωστόσο, αφορά την Τζάνετ, ένα από τα τέσσερα παιδιά της οικογένειας, η οποία ισχυρίστηκε ότι είχε καταληφθεί από έναν άνδρα ονόματι Μπιλ Γουίλκινς.

Όπως ανέφερε το περιοδικό People, επιβεβαιώθηκε αργότερα ότι ένας άνδρας με αυτό το όνομα ζούσε πράγματι στο σπίτι και πέθανε εκεί από εγκεφαλική αιμορραγία.

Αν και η Τζάνετ παραδέχθηκε αργότερα ότι περίπου το «2%» των φαινομένων ήταν επινοημένο, επιμένει ότι το πολτεργκάιστ ήταν πραγματικό.

Η τρίτη ταινία είναι το «The Conjuring: The Devil Made Me Do It», η οποία αφορά την πραγματική δίκη του Άρν Σαγιέν Τζόνσον.

Στην ταινία οι Λορέιν και Εντ Γουόρεν αναλαμβάνουν να βοηθήσουν έναν νεαρό άνδρα, τον Άρν, ο οποίος δολοφόνησε τον σπιτονοικοκύρη του αφού καταλήφθηκε από έναν δαίμονα — γεγονός του οποίου υπήρξε μάρτυρας ο Εντ.

Κατά τη διάρκεια της δίκης, οι Γουόρεν στήριξαν τον Άρν προβάλλοντας ως υπερασπιστική γραμμή  τη δαιμονική κατοχή, κάτι που συνέβη για πρώτη φορά στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Αυτό βασίζεται στην πραγματική υπόθεση του 19χρονου Τζόνσον, ο οποίος όντως δολοφόνησε τον σπιτονοικοκύρη του το 1981 και στη συνέχεια ισχυρίστηκε ότι ήταν αθώος επειδή είχε καταληφθεί από πνεύμα, όπως αναφέρθηκε τότε από τους New York Times.

Ο Τζόνσον (και οι Γουόρεν) ισχυρίστηκαν ότι ένας δαίμονας εξορκίστηκε από το σώμα του 11χρονου Ντέιβιντ Γκλάτζελ και στη συνέχεια μεταπήδησε στον Τζόνσον. Η κοπέλα του ισχυρίστηκε ότι άκουσε τον Τζόνσον να προκαλεί τον ίδιο τον δαίμονα να εγκαταλείψει τον Γκλάτζελ και να καταλάβει εκείνον στη θέση του.

Αρκετούς μήνες μετά τη συνάντηση του Τζόνσον με τους Γουόρεν και την οικογένεια Γκλάτζελ, μαχαίρωσε μέχρι θανάτου τον σπιτονοικοκύρη του, ενώ στη συνέχεια ισχυρίστηκε ότι δεν είχε καμία ανάμνηση του εγκλήματος και ότι ήταν δαιμονισμένος.

Στην πραγματικότητα, ο υπερασπιστικός ισχυρισμός απορρίφθηκε. Ως αποτέλεσμα,, στη συνέχεια, οι δικηγόροι του άλλαξαν στρατηγική κάνοντας λόγο για αυτοάμυνα. Τελικά ο πελάτης τους καταδικάστηκε για ανθρωποκτονία και εξέτισε ποινή φυλάκισης πέντε ετών.

Η τέταρτη ταινία, «The Conjuring: Last Rites», βασίζεται στην υπόθεση της οικογένειας Σμερλ κατά τις δεκαετίες του '70 και του '80.

Σε αυτό που υποτίθεται ότι αποτελεί την τελευταία κινηματογραφική εμφάνιση του Πάτρικ Γουίλσον και της Βέρα Φαρμίγκα ως ζεύγος Γουόραν, το «Last Rites» αποτελεί μια ελεύθερη διασκευή της υπόθεσης της οικογένειας Σμερλ, η οποία έλαβε χώρα στο West Pittson της Πενσυλβάνια.

Σύμφωνα με την εφημερίδα The Times Leader, οι Τζακ και Τζάνετ Σμερλ κάλεσαν το ζεύγος Γουόρεν στο σπίτι τους το 1986, προκειμένου να εξετάσουν ισχυρισμούς ότι ένας δαίμονας είχε εκσφενδονίσει τον γερμανικό ποιμενικό τους (βάρους περίπου 34 κιλών) πάνω σε έναν τοίχο, είχε ρίξει ένα από τα παιδιά τους από τις σκάλες, ενώ είχε φτάσει στο σημείο να δαγκώσει και το αυτί του Τζακ.

«Οι Σμερλ είναι πράγματι μια οικογένεια που δέχεται ένας είδους επίθεση», δήλωσε τότε ο Εντ Γουόρεν. «Το φάντασμα, ο διάβολος, ο δαίμονας —ή όπως κι αν το αποκαλέσετε— βρίσκεται μέσα σε αυτό το σπίτι».

Εκείνη τη χρονιά τελέστηκε εξορκισμός στην οικία τους, αλλά, όπως φάνηκε εκ του αποτελέσματος, ήταν ανεπιτυχής.

Φυσικά, υπήρχαν πολλοί που αμφισβητούσαν τους Σμερλ, ανάμεσά τους και ένας ιερέας, ο οποίος έμεινε στο σπίτι τους για δύο βράδια και δεν ανέφερε τίποτα ύποπτο. Τελικά, έφυγαν από το West Pittson και μετακόμισαν στο Wilkes-Barre, σε απόσταση περίπου 10 μιλίων.

Η ταινία αφηγείται αυτή την ιστορία, αλλά εστιάζει κυρίως στη διαδικασία διαδοχής στο κυνήγι δαιμόνων καθώς αναλαμβάνει η κόρη των Γουόρεν.