Onassis Culture 2022-2023: Δείτε το πρόγραμμα αναλυτικά

stegi
ΤΡΙΤΗ, 27 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2022

Διαβάστε λεπτομέρειες για τις πλούσιες επερχόμενες δράσεις της Στέγης του Ιδρύματος Ωνάση και κρατήστε σημειώσεις.

VISUAL ARTS

Generation (Neo Surf, Agartha, Emotions)         
Romain Gavras 22.09 – 23.10.2022 І Εκθεσιακός Χώρος -1, Μικρή Σκηνή, Η Μάντρα

Το enfant terrible του γαλλικού σινεμά παρουσιάζει ανοίκειες εικόνες ενός οικείου μέλλοντος μέσα από το νέο έργο του, Gener8ion, σε συμπαραγωγή του Onassis Culture, και την ταινία μεγάλου μήκους Athena, σε ταυτόχρονη πρεμιέρα στη Στέγη και στο Netflix. Τρεις ποπ βίντεο εγκαταστάσεις με σέρφερ, αντάρτες και τη Charlize Theron και μια ταινία για το χάος στην Athena.

Χωράει η ομορφιά σε ένα περιβάλλον Αποκάλυψης; Ο σκηνοθέτης Ρομαίν Γαβράς, που έχει υπογράψει μερικά από τα πιο ανατρεπτικά βίντεο κλιπ για τον Kanye West, τη M.I.A., τον Jay-Z και τους Justice, δίνει μια απάντηση σε αυτό το ερώτημα με το νέο έργο του, σε συνεργασία με τον μουσικό, DJ και παραγωγό Surkin. Το Gener8ion αποτελείται από τρεις ταινίες μικρού μήκους και σκιαγραφεί την ιστορία ενός μέλλοντος που θυμίζει τόσο πολύ το παρόν. Το οπτικοακουστικό ταξίδι στο 2034 ξεκινάει από τη Στέγη και μας εκτοξεύει στη Μάντρα της Διονυσίου Αρεοπαγίτου. Στις ταινίες δεν υπάρχει ούτε κάποια ξαφνική απειλή ούτε το τέλος του κόσμου, αλλά ένα φαινομενικά «φυσιολογικό» περιβάλλον που διέπεται από ένα νήμα αδιόρατης, «αργής» βίας, σαν αυτό ακριβώς που βιώνουμε σήμερα. Ταυτόχρονα, λίγο μετά την παγκόσμια πρεμιέρα της στο Φεστιβάλ Βενετίας, η τρίτη μεγάλου μήκους ταινία του Athena προβάλλεται για ένα μόνο βράδυ στην Κεντρική Σκηνή.

ΘΕΑΤΡΟ
Bros  
Romeo Castellucci 
28.09 – 02.10.2022 І Κεντρική Σκηνή

Bros, όπως Αδερφοί. Μέγας εικονοκλάστης της σκηνής, ο Ιταλός σκηνοθέτης Romeo Castellucci στήνει στη Στέγη μια παράδοξη τελετουργία για τον νόμο και την τάξη. Είκοσι τρεις άνδρες πρωταγωνιστούν σε αυτό το έργο. Δεν χρειάζεται να είναι ηθοποιοί. Δεν προηγείται εξάλλου κάποια κανονική πρόβα. Μόνο μια συμφωνία: είναι εδώ για να εκτελούν οδηγίες. Όσο αλλόκοτες ή ακατανόητες κι αν είναι. Μια μνημειώδης φάρσα για την ελεύθερη βούληση στην Κεντρική Σκηνή της Στέγης. Γιατί οι άνδρες που «στρατολογεί» ο Ρομέο Καστελούτσι ντύνονται και συμπεριφέρονται σαν όργανα της τάξης, εκτελώντας τις εντολές που δέχονται, μέσω ακουστικών, καθ’ όλη τη διάρκεια της παράστασης. Περιθώριο αυτοσχεδιασμού δεν υπάρχει. Πρέπει να υπακούσουν. Ανησυχαστικό όσο και ιδιοφυές, το Bros εκτυλίσσεται σε μια πύκνωση χωροχρόνου: σε ένα απεριόριστο παρόν και σε ένα αχαρτογράφητο «κάπου/οπουδήποτε». O Νόμος ανάγεται στον ορατό-αόρατο  συμπρωταγωνιστή του επί σκηνής πλήθους. Ο Ρομέο Καστελούτσι στήνει μια μεγαλειώδη οντολογική φάρσα που μας προκαλεί να επανεξετάσουμε τη σχέση μας με την ελευθερία, τη δικαιοσύνη, τη βία, την ατομική ευθύνη, την κριτική σκέψη, την ασυδοσία και την υπακοή. Το θέατρο μεταμορφώνεται σε ένα οντολογικό τοπίο απ’ όπου η ανθρωπότητα παρελαύνει ως μια υπάκουη αδελφότητα, έτοιμη ανά πάσα στιγμή να επιτεθεί στην ίδια της τη σάρκα.

ΜΟΥΣΙΚΗ
ONASSIS STEGI BLOCK PARTY 2022
04.10.2022 І Νέος Κόσμος

Block Party σημαίνει ότι η Στέγη αρχίζει τη χρονιά με μια μεγάλη γιορτή στη γειτονιά. Μετά από δύο χρόνια περιορισμών, η Στέγη του Ιδρύματος Ωνάση σας προσκαλεί να βγειίτε στη γειτονιά του Νέου Κόσμου, εκεί όπου η ζωή δεν σταματά ποτέ. Ένα απελευθερωτικό street party για τους ανθρώπους της Αθήνας, που θα συζητιέται για καιρό.  Ένα εκρηκτικό line-up, διεθνή και εγχώρια ονόματα πολυσυλλεκτικών ήχων, όμορφος-νέος-κόσμος και πολλές ακόμη εκπλήξεις μέχρι οι δείκτες του ρολογιού να δείξουν 12. Σημείο συνάντησης, οι δρόμοι γύρω από τη Στέγη. Γιατί μας έλειψαν τα γέλια, η δυνατή μουσική και οι φίλοι μας – και το έχουμε ανάγκη. Γιατί η απόλαυση είναι πολιτισμός.

ΧΟΡΟΣ
Larcen C      
Χρήστος Παπαδόπουλος 
06 – 09.10.2022 І Κεντρική Σκηνή

Όσοι την είδαμε τον περασμένο Μάρτιο, συμφωνήσαμε: αυτή η παράσταση χορού είναι ένα αριστούργημα. Πρέπει να επαναληφθεί. Ο Έλληνας χορογράφος-αποκάλυψη και το πιο πρόσφατο έργο του είναι και πάλι εδώ. Χορεύοντας, όπως ένας παγετώνας. «Ένα όνομα κυκλοφορεί, επαινείται για την τόλμη του και τη μινιμαλιστική αλλά εκπληκτική του δεξιοτεχνία, για τους ερμηνευτές του. Μια αποκάλυψη. Είναι Έλληνας». Αυτά σημείωνε πέρυσι ο βελγικός Τύπος. Ανάλογοι έπαινοι ακολούθησαν σε κάθε ευρωπαϊκή πόλη όπου παρουσιάστηκε το Larsen C. Λίγο πριν ταξιδέψει και πάλι εκτός συνόρων, το τελευταίο έργο του Χρήστου Παπαδόπουλου, μια διεθνής συμπαραγωγή της Στέγης, κάνει για δεύτερη σεζόν μια στάση εκεί όπου ξεκίνησαν οι πρόβες και η αρχή της δημιουργίας του: στην Αθήνα. Larsen C: Ένα έργο τέχνης εν κινήσει που εμπνέεται από τη βραδύτητα της τήξης των παγετώνων προκειμένου να μιλήσει για τη σφοδρότητα της ζωής.

«Παγετώνας» ή «παγοκρηπίδα». Αυτή είναι η επιστημονική ονομασία του τεράστιου, ακινητοποιημένου όγκου νερού Larsen C, ηλικίας 10.000 ετών, που βρίσκεται στην Ανταρκτική. Ο Larsen C, με έκταση διπλάσια της Ουαλίας, κινείται τόσο αργά, ώστε δεν συλλαμβάνεται από τις ανθρώπινες αισθήσεις. Λες και ο παλμός της κίνησής του απορροφάται από τον χώρο και τον χρόνο.

Στην ομώνυμη χορογραφία του Χρήστου Παπαδόπουλου, τα ανθρώπινα σώματα συντονίζονται στον ίδιο αέναο ρυθμό, σε μια ονειρική ακολουθία, όπου προοδευτικά φαντάζουν εξίσου απόκοσμα με το πολικό τοπίο. O Χρήστος Παπαδόπουλος γίνεται ξανά παρατηρητής της κίνησης του ελάχιστου που, στην εσωτερικότητα και στην επανάληψή της, παράγει ζωή. Το Larsen C είναι ένα πάρτι-φόρος τιμής στην αθόρυβη μετάβαση των σωμάτων. Είναι «μια μεταφορά» σχολιάζει ο ίδιος ο χορογράφος, «της ζωής που, ακατανίκητη, προχωρά».

ΣΥΜΠΕΡΙΛΗΨΗ
I'm positive 2022                 
Ας μιλήσουμε για μια κοινωνία αποδοχής
13.10.2022 І Κεντρική Σκηνή

Για πέμπτη χρονιά στη Στέγη, 40 χρόνια από την πρώτη διάγνωση HIV, άνθρωποι με αληθινές ιστορίες μιλούν για τη συμπερίληψη, την ορατότητα και την αποδοχή ενάντια στο στίγμα και την προκατάληψη. Η ανοιχτή συζήτηση πραγματοποιείται στην Κεντρική Σκηνή, με τη σφραγίδα του Συλλόγου Οροθετικών Ελλάδος «Θετική Φωνή».

«Η ασθένεια είναι φυσικό κακό και όχι ηθικό» είχε δηλώσει η νοσηλεύτρια Μαρία Γκίκα, ξεσηκώνοντας το αθηναϊκό κοινό στο “I’m Positive 2021”. Στη φετινή συζήτηση πρωταγωνιστούν ξανά η συμπερίληψη, η διαφορετικότητα και η αποδοχή. Άτομα οροθετικά και μη ανεβαίνουν στην Κεντρική Σκηνή, αφηγούνται τις προσωπικές ιστορίες τους και φωτίζουν τις διαφορετικές όψεις του HIV. Στις 13 Οκτωβρίου, μιλάμε ανοιχτά για το στίγμα που υπάρχει ακόμη στις σχέσεις, στη δουλειά και στην κοινωνία. Για όσα έχουν με κόπο κατακτηθεί και όσα πρέπει ακόμη να γίνουν. Μαζί διεκδικούμε να μην υποφέρει κανένα άτομο πλέον από τα ταμπού, την άγνοια και τις ανισότητες.

Η επιστήμη έχει προχωρήσει. Ας ακολουθήσει και η κοινωνία. 

Σε συνεργασία με τη Θετική Φωνή

ΘΕΑΤΡΟ
ΣΠΙΡΤΟΚΟΥΤΟ Τhe Musical
Γιάννης Νιάρρος     
05.11.2022 – 22.01.2023 І Κεντρική Σκηνή

Το Σπιρτόκουτο μεταμορφώνεται σε μιούζικαλ στην Κεντρική Σκηνή της Στέγης. Ένα πολεμικό ορατόριο σε δύο πράξεις, βασισμένο στην ταινία του Γιάννη Οικονομίδη.

Ένα μικροαστικό διαμέρισμα που στενάζει, ένα a/c που δεν δουλεύει. Μια τηλεόραση που παίζει αδιάκοπα. Τσιγάρα και φραπές. Το λαϊκό άσμα ενός πατέρα καφετζή, η ταραγμένη φωνή μιας μάνας. Το ρυθμικό παραλήρημα ενός σεξιστή γιου, η μεγαλοπρεπής άρια του κουνιάδου. H σκληρή γλώσσα και τα φλέγοντα ερωτήματα αναδιατυπώνονται με μουσικούς όρους: «Τι θα κάνεις με τη Λίντα, Βαγγέλη;»

Το οικογενειακό μακελειό με πρωταγωνιστή τον Δημήτρη, ιδιοκτήτη καφετέριας, δεν αργεί να ξεσπάσει και μέσα σε μια Κυριακή του Αυγούστου όλα τινάζονται στον αέρα. Η βία χτυπάει κόκκινο, τα πρόσωπα μπαινοβγαίνουν στο «σπιρτόκουτο» με τα τραγούδια και τις μελωδίες της απόγνωσής τους. Η σύζυγος Μαρία, τα παιδιά, το υπόλοιπο σκυλολόι, όλοι εναντίον όλων, και στη μέση ο σολίστας πάτερ φαμίλιας.

Η ελληνική οικογένεια που αγαπήσαμε και μισήσαμε παραμένει η ίδια, 20 χρόνια μετά. Άνθρωποι που «ουρλιάζουν» ο καθένας τον δικό του σκοπό κι ο καθένας τους έχει τη δική του μουσική. Oι διαμάχες, τα όνειρα, τα προβλήματα και οι παθογένειες της «αγίας ελληνικής οικογένειας» σε ένα πολυστυλιστικό μουσικό υπερθέαμα υψηλού ρίσκου: «Πόλεμος! Πόλεμος! Έχουμε πόλεμο!»

Πώς θα ήταν άραγε, αν αυτοί οι άνθρωποι τραγουδούσαν αντί να μιλούν; Πώς μπορεί το Σπιρτόκουτο να μεταμορφωθεί σε μιούζικαλ; Ο Γιάννης Νιάρρος σηκώνει το γάντι και απαντά σε αυτά τα τολμηρά ερωτήματα με τον πιο ακραίο, ρηξικέλευθο τρόπο. Εννέα μουσικοί, έντεκα ερμηνευτές και πλήθος άλλων συντελεστών μεγεθύνουν την τραγελαφική πραγματικότητα της ελληνικής οικογένειας και, με οδηγό το πρωτότυπο μουσικό έργο των Γιάννη Νιάρρου και Αλέξανδρου Λιβιτσάνου, μας παρουσιάζουν μια καινούρια, αδιανόητη εκδοχή του θρυλικού Σπιρτόκουτου.

VISUAL ARTS / VIDEO INSTALLATION   
Οι 7 θάνατοι της Αντώνας από την bijoux de kant
09.11 – 04.12.2022 І 5ος όροφος

Πόσες φορές μπορεί να πεθάνει και να αναστηθεί μια θηλυκότητα, ένα σώμα, μια χώρα; Το video art πρότζεκτ της ομάδας bijoux de kant θέλει την Μπέττυ Βακαλίδου, πρωτοστάτρια των διεκδικήσεων της ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητας, να δίνει ένα αποκαλυπτικό ρεσιτάλ νεκραναστάσεων.

«Ταράζει τα όμορφά μας μάτια» έχει πει για την Μπέττυ Βακαλίδου ο Jean Genet. Πράγματι, ταράζει η μυθιστορηματική ζωή της γυναίκας που γεννήθηκε αγόρι στη Θράκη, κλείστηκε σε αναμορφωτήριο, το έσκασε για την Αθήνα κι έπειτα για την Αμερική, έγινε λιμενεργάτης, λαθρομετανάστης, τραβεστί, πόρνη, συγγραφέας, προκάλεσε σάλο με την αυτοβιογραφία της, συμμετείχε στην ίδρυση του Απελευθερωτικού Κινήματος Ομοφυλοφίλων Ελλάδας, προχώρησε σε επέμβαση αλλαγής φύλου και συνεχίζει εδώ και τριάντα χρόνια να σαγηνεύει ως κινηματογραφική και θεατρική πρωταγωνίστρια, με πιο πρόσφατη εμφάνισή της στα Κόκκινα Φανάρια σε σκηνοθεσία του Βασίλη Μπισμπίκη.

Η Μπέττυ έχει ζήσει πολλές ζωές και η Αντώνα είναι το θεατρικό alter ego της: ένας λοξός χαρακτήρας τον οποίο εμπνεύστηκε από εκείνη και για εκείνη η συγγραφέας Γλυκερία Μπασδέκη. Γιατί η Αντώνα είναι μια πριμαντόνα των θεατρικών μπουλουκιών του περασμένου αιώνα, η οποία πεθαίνει με εξωφρενικά αλλόκοτους τρόπους επτά φορές και ανασταίνεται άλλες τόσες, μόνο και μόνο για να αφηγηθεί μια ζωή γεμάτη απροσδόκητες εμπειρίες και παράδοξα φαινόμενα.

Στα όρια θεάτρου και οθόνης, πραγματικότητας και εικονικότητας, το video art πρότζεκτ Οι 7 θάνατοι της Αντώνας του σκηνοθέτη Γιάννη Σκουρλέτη, του εικαστικού και σκηνογράφου Κωνσταντίνου Σκουρλέτη και της ομάδας bijoux de kant θέλει την Αντώνα, την αντιηρωίδα της Γλυκερίας Μπασδέκη, ερμηνευμένη από την Μπέττυ Βακαλίδου, να διατρέχει την ιστορία της σύγχρονης Ελλάδας και να ανασταίνει την αφομοιωμένη λαϊκότητα του ελληνικού queer στη δημόσια μνήμη και στο ιστορικό σώμα. Μαζί της ο λαϊκός οργανοπαίκτης Βασίλης Ζιάκας πλαισιώνει με τους ήχους του τη διαδρομή της. Μια ιστορία ανοίκεια όσο και αιφνιδιαστικά οικεία – ίσως γιατί «όλοι κουβαλάμε μια Μπέττυ μέσα μας», όπως έχει πει ο Δημήτρης Δημητριάδης.

ΕΙΚΑΣΤΙΚΑ  
THE CALLAS / ΛΑΚΗΣ & ΑΡΗΣ ΙΩΝΑΣ
LOVE SOLIDARITY DEATH (L.S.D.)
26.11 – 31.12.2022 І Εκθεσιακός Χώρος -1

Με μια έκθεση-ψυχεδελικό ξόρκι στο παρελθόν, στο τώρα και στο μέλλον της ελληνικής εικαστικής και μουσικής σκηνής, οι The Callas γιορτάζουν τα 20 χρόνια δημιουργίας τους, καταλαμβάνοντας το -1 της Στέγης και παρουσιάζοντας νέα δουλειά με τα ποπ-φολκ κεντήματα και υφαντά τους, γλυπτά και εγκαταστάσεις από κομμένα μάρμαρα των παλιών πεζοδρομίων της Αθήνας, πίνακες με workingclass Μαντόνες, καφασοναούς-DIY Παρθενώνες, film screenings και happenings, καθώς και με συνεργασίες με guest contributors από το εξωτερικό, αλλά και την εγχώρια σκηνή: από τον Ian F. Svenonius στις PapithedogTV.

Μπάντα, εικαστικό ντουέτο, και, βέβαια, αδέλφια –στη ζωή και στη σκηνή–, εργάζονται πάντα μαζί και πάντα με τους φίλους τους, από την Ελλάδα και το εξωτερικό, και τους συγγενείς τους. Οι υφάντρες-κεντήστρες των «ιπτάμενων χαλιών» τους δεν είναι άλλες από τη μητέρα και τη θεία τους. Οι Callasettes δεν είναι άλλες παρά οι γυναίκες που έχουν στο πλάι τους – ως σύντροφοι, συνεργάτριες και φίλες. Το πολυμορφικό έργο τους έχει παρουσιαστεί στη Νέα Υόρκη, το Λονδίνο και το Παρίσι όσο και στην Αθήνα, την Ύδρα αλλά και στο χωριό τους ακριβώς απέναντι – στη Θερμησία Πελοποννήσου. Εκεί, στο πατρογονικό τους κτήμα διοργανώνουν βακχικά κοινοτικά καλλιτεχνικά gigs, όπως το πρόσφατο 24ωρο art event-προπομπό για την τωρινή έκθεση, που έστησαν στις 21 Ιουνίου 2022, με την υποστήριξη του

Onassis Culture. Η επιμελήτρια της έκθεσης, Νάντια Αργυροπούλου, δίνει το δικό της who-is-who των αδελφών Ιωνά: «Εκ των θεμελιωτών της DIY σκηνής στην Ελλάδα, μουσικοί, εικαστικοί, περφόρμερ, εκδότες, οργανωτές αστικών φεστιβάλ και επαρχιακών πάρτι, δημιουργοί ταινιών και βίντεο, φιλόξενοι οικοδεσπότες των δικών τους χώρων και ανήσυχοι εξερευνητές άλλων τόπων και τρόπων, πολυ- μήχανοι πιστοί ενός αποαναπτυξιακού καλλιτεχνικού βιώματος, αλληλέγγυοι αντιηγεμονικών συλλογικών πρακτικών. Με την έκθεση L.S.D., συνοψίζουν την πολυμορφική παρουσία τους στην τέχνη και μεταφέρουν στη Στέγη επεισόδια μιας περιπέτειας που επιμένει στη ριζοσπαστική παιδαγωγική της αλληλεγγύης, στη σπάταλη εκδοχή της αγάπης, στη θραυσματική, μεταμορφική ψυχεδέλεια του θανάτου».

ΜΟΥΣΙΚΗ
Tectonics 2022        
02 – 04.12.2022 І Εκτός Στέγης

Αιχμηρό, ανατρεπτικό και απρόσμενο, το φεστιβάλ Tectonics επιστρέφει για τέταρτη χρονιά στη Στέγη. Με επίκεντρο τη νέα μουσική, από την κλασική ορχηστρική μουσική έως τις σόλο αυτοσχεδιαστικές παραστάσεις, την ηλεκτρονική μουσική, τα νέα όργανα, τις μουσικές εγκαταστάσεις και πολλά άλλα, το Tectonics έρχεται ξανά στην Αθήνα. Η Στέγη συνεργάζεται με το Ωδείο Αθηνών, παρουσιάζοντας για μια ακόμα φορά ένα πυκνό και περιπετειώδες πρόγραμμα ζωντανών μουσικών δράσεων.

Από συμφωνική μουσική μέχρι noise και από τον ελεύθερο αυτοσχεδιασμό μέχρι τη σύγχρονη σύνθεση, το Tectonics αποκαλύπτει νέες συγγένειες μεταξύ διαφορετικών μουσικών ειδών. Ο φημισμένος μαέστρος Ilan Volkov, ο οποίος ξεκίνησε το φεστιβάλ με τη Συμφωνική Ορχήστρα της Ισλανδίας, μαζί με τον Μιχάλη Μοσχούτη και την Anne Hilde Neset, αναλαμβάνουν να δημιουργήσουν ακόμη ένα αξέχαστο φεστιβάλ για τη μουσική σκηνή της Αθήνας.

Επιμέλεια Φεστιβάλ: Ilan Volkov, Anne Hilde Neset, Μιχάλης Μοσχούτης

ΘΕΑΤΡΟ І ΝΕΑ ΜΕΣΑ
I AM {VR}     
Susanne Kennedy & Markus Selg σε συνεργασία με τον Rodrik Biersteker  
09– 31.12.2022 І 5ος όροφος

Ό,τι πιο κοντινό στο metaverse και τον τεχνοσαμανισμό. Μια πρωτόγνωρη, εμβυθιστική περφόρμανς-ψυχεδελικό ταξίδι και, μαζί, παιχνίδι αυτογνωσίας σε περιβάλλον εικονικής πραγματικότητας από τη σημαντικότερη σύγχρονη Γερμανίδα σκηνοθέτρια.

Ξέρεις ποι@ είσαι; Πού βαδίζεις; Τι ζητάς…; Μην ανησυχείς. Ήρθε η ώρα να λάβεις τον ψηφιακό σου χρησμό. Γιατί το Ι AM (VR) είναι μια εμπειρία εικονικής πραγματικότητας που καλεί τον θεατή σε έναν από τους λιγότερο γνωστούς χώρους της Στέγης, φορώντας ένα VR headset, να βρεθεί σε μυστηριώδη δωμάτια, να ανοίξει πόρτες στο άγνωστο και να διαβεί τούνελ που, σαν άλλες συμπαντικές σκουληκότρυπες, οδηγούν στον χωροχρόνο και από εκεί

σε νέους πλανήτες, κάτω από νέους ουρανούς και μπροστά σε νέα μαντεία. Κι όπως θα πει η φωνή-οδηγός σε αυτό το ψυχεδελικό ταξίδι αυτογνωσίας: «Εάν σκεφτείς τη φωτιά, φλέγεσαι. Εάν σκεφτείς τον πόλεμο, θα τον προκαλέσεις. Όλα εξαρτώνται από τη φαντασία σου».

Λίγους μήνες μετά την έκθεση ψηφιακής τέχνης του Onassis Culture στο Πεδίον του Άρεως, Plásmata: Bodies, Dreams, and Data, η Στέγη παρουσιάζει το πρώτο έργο εικονικής πραγματικότητας της διακεκριμένης σκηνοθέτριας του θεάτρου, Susanne Kennedy, και του Markus Selg, σε συνεργασία με τον Rodrik Biersteker. Εδώ και μια δεκαπενταετία, η Κένεντι πειραματίζεται ριζοσπαστικά, εισάγοντας στη σκηνή τη δραματουργία του διαδικτύου και τον παγανισμό του κυβερνοχώρου – ακόμη κι όταν ανεβάζει έργα τόσο «κλασικά» όσο τις Τρεις Αδερφές του Α. Π. Τσέχοφ, τις οποίες και πρόβαλε το ψηφιακό κανάλι του Ιδρύματος Ωνάση το 2020. Στο I AM (VR), αντλώντας έμπνευση από το μαντείο των Δελφών και το επίγραμμα «γνώθι σαυτόν» που καλωσόριζε τους επισκέπτες του, η Σούζαν Κένεντι και οι multimedia καλλιτέχνες-συνεργάτες της, Μάρκους Σελγκ και Ρόντρικ Μπίρστεκερ, δημιουργούν ένα περιβάλλον εικονικής πραγματικότητας που ταξιδεύει τους επισκέπτες του για 35΄ σε μια παραισθησιογόνα συνθήκη. Σε μια μεταθεατρική συνθήκη ψηφιακής αντίληψης, παιχνιδιού και διάδρασης, που μόνο με το μότο «ονειρεύομαι, άρα υπάρχω – πραγματικά και εικονικά» μπορεί να περιγραφεί.

ΧΟΡΟΣ
2020: Obscene        
Αλεξάνδρα Μπαχτσετζή
12 – 18.12.2022 І Κεντρική Σκηνή

“I am a woman, not a fool” δηλώνει η Αλεξάνδρα Μπαχτσετζή και στήνει μια περφόρμανς-μανιφέστο για την ακρότητα των σωμάτων και των βλεμμάτων.

Καρέ από το Blowup, την πολύκροτη ταινία του Michelangelo Antonioni, ή στούντιο όπου γυρίζονται τσόντες; Το σκηνικό του 2020: Obscene, με τα χτυπητά χρώματα και τις κάμερες που καταγράφουν τα πάντα, είναι στο όριο. Όπως και όλα όσα συμβαίνουν στα 85 λεπτά αυτής της περφόρμανς που σχολιάζει τον lifestyle σαδομαζοχιστικό φετιχισμό του ερωτισμού.

Ελληνικής καταγωγής περφόρμερ, χορογράφος και εικαστική καλλιτέχνις με έδρα τη Ζυρίχη και σημαντικούς σταθμούς και συνεργασίες στην καριέρα της –MoMA Νέας Υόρκης, Tate Modern Λονδίνου, ImPULSTanz Βιέννης, Julidans Άμστερνταμ κ.ά.– η Αλεξάνδρα Μπαχτσετζή, στο 2020: Obscene, χρησιμοποιεί το σώμα, το κείμενο και την εικόνα για να διερευνήσει τα ασαφή όρια του «άσεμνου» (obscene) επί σκηνής (on scene). Από κοινού με τρεις ακόμα περφόρμερ, η χορογράφος εστιάζει στη σχέση ανάμεσα στο ακραίο σώμα και στην κατανάλωσή του από το ηδονοθηρικό βλέμμα και την υπερβάλλουσα κειμενικότητα. Από τη μια, το έργο εξετάζει τα προβλήματα του θεάτρου ως μηχανισμού χειραγώγησης σε ό,τι αφορά την αποπλάνηση, την έλξη και τα παιχνίδια της σεξουαλικής ταυτότητας, ενώ από την άλλη διερευνά το ίδιο το σώμα των περφόρμερ ως τόπο αποξένωσης και περιορισμού. Οι περφόρμερ έρχονται αντιμέτωποι με την ίδια τους τη σωματικότητα – με τις αντινομίες ανάμεσα στη διαίσθηση και στη χειρονομία, στο φως και στη νύχτα, στη χορογραφική παρτιτούρα και στο σενάριο, στον κανόνα και στη μορφή, στη σύλληψη και στη δράση. Το έργο, συνεπώς, δεν αμφισβητεί μονάχα το ανατρεπτικό και το κανονιστικό στην παραστατική τέχνη, αλλά προσφέρεται το ίδιο μέσα από την υπερβολή ως μια ριζοσπαστική διακοπή μορφοποιήσεων, χειρονομιών, πολιτισμικών μοτίβων και αρχετύπων.

ΕKΘΕΣΗ
Το αίνιγμα του Χαλεπά
Χειμώνας 2023 І Εκτός Στέγης

Μια μεγάλη έκθεση για τη ζωή και το έργο του σπουδαίου καλλιτέχνη Γιανούλη Χαλεπά έρχεται στην Αθήνα.

Το αίνιγμα του Έλληνα γλύπτη μέσα από μια ερωτική απογοήτευση, μια ψυχική ασθένεια, το «ξύπνημα» και την επιστροφή στην τέχνη του. Γνωρίζουμε περισσότερα για τον Γιανούλη Χαλεπά (1851-1938) απ’ ό,τι για το έργο του. Ωστόσο, ο καλλιτέχνης της Κοιμωμένης, μετά από πολλά χρόνια σιωπής, με την έξοδό του από το ψυχιατρείο της Κέρκυρας αρχίζει ξανά να πλάθει γλυπτά μέχρι το τέλος της ζωής του. Ακριβώς σε αυτό το «ύστερο στυλ» εστιάζει η έκθεση της Στέγης του Ιδρύματος Ωνάση, όπου ο Χαλεπάς παραβιάζει τις κλασικές παραδόσεις της γλυπτικής και αμφισβητεί τις εξιδανικευμένες αντιλήψεις για την ομορφιά και

την τελειότητα, επαναπροσδιορίζοντας τη σωματικότητα και την υλικότητά της ανθρώπινης μορφής. Το έργο του αυτό δεν αποτελεί μόνο μια τομή στην ιστορία της τέχνης, αλλά αντικατοπτρίζει την πολυπλοκότητα και τις αβεβαιότητες της σύγχρονης εποχής. Με επιλεγμένα έργα από την τελευταία περίοδο δημιουργίας του γλύπτη, η έκθεση αυτή αναθεωρεί το παρελθόν, ώστε να διαβάσουμε με νέο βλέμμα την ίδια ιστορία. Από την Κέρκυρα στην Τήνο και από εκεί στην Αθήνα, ο Γιανούλης Χαλεπάς, απελευθερωμένος πια, απομακρύνεται από τη σκληρή φόρμα του μαρμάρου και πηγαίνει σε πιο εκφραστικές κι άμεσες υλικότητες, ανατρέχοντας ξανά σε θέματα που τον είχαν απασχολήσει στο παρελθόν με μια πιο αυθόρμητη και προσωπική ματιά.

ΕΚΘΕΣΗ
Κωνσταντίνος Δοξιάδης
Ανθρώπινες Κοινότητες
Ιανουάριος – Φεβρουάριος 2023 І Στέγη

Αν οι πόλεις μας είναι το άθροισμα των επιθυμιών μας, τι έχουν να μας πουν οι μηχανές για αυτό; Μια έκθεση για τον ανεξάντλητο μοντερνισμό του αρχιτέκτονα Κωνσταντίνου Δοξιάδη.

H έκθεση εξετάζει μια από τις πιο αποφασιστικής σημασίας κοινωνικές συνθήκες των τελευταίων πενήντα ετών: τη σύμπτυξη πόλεων, ανθρώπων, πληροφοριών και υπολογισμών. Η έκθεση παρουσιάζει τη συνθήκη αυτή σε δύο επεισόδια. Το πρώτο επεισόδιο καλύπτει την προφητική χρήση των υπολογιστών τη δεκαετία του 1960 από τον Έλληνα αρχιτέκτονα και διεθνώς φημισμένο πολεοδόμο, Κωνσταντίνο Α. Δοξιάδη. Το δεύτερο ανιχνεύει αυτές τις υπολογιστικές πρακτικές μέχρι τη σημερινή Αθήνα, με νέα έρευνα για τη φυσική μορφή, την τεχνική διοίκηση και την εδαφική εξάπλωση των συστημάτων διαχείρισης των συνόρων πόλεων και κρατών. Κάθε επεισόδιο περιστρέφεται γύρω από μια ομάδα πληθυσμού και μια μορφή συλλογής πληροφοριών. Στη δεκαετία του 1960, το γραφείο του Κωνσταντίνου Α. Δοξιάδη διεξήγαγε το πρόγραμμα «Ανθρώπινη Κοινότητα», μια έρευνα για τους κατοίκους της Αθήνας, η οποία μέτρησε την προσαρμογή τους στον αναδυόμενο ρυθμό και τους χώρους της μεταπολεμικής πόλης. Η έκθεση θα περιλαμβάνει επίσης τη «Νέα Ανθρώπινη Κοινότητα», μια κριτική αναδρομή της έρευνας του Δοξιάδη που πραγματοποιήθηκε με πρόσφατα αφιχθέντες μετανάστες και πρόσφυγες. Η έκθεση αποκαλύπτει πώς η σύγχρονη και η μεταπολεμική μας περίοδος συνδέονται μέσω τεχνικών εξαγωγής και συσσώρευσης δεδομένων. Μαζί, αυτά τα επεισόδια δείχνουν την αναδυόμενη πληροφοριακή γεωγραφία της

Ελλάδας, εντοπίζοντας τα όρια και τα σύνορά της και τα υποκείμενα δεδομένων που δημιουργούν.

ΜΟΥΣΙΚΗ
Πέρα από τη θάλασσα
Ο Παύλος Παυλίδης συναντά τον Γιάννη Μαρκόπουλο
Ιανουάριος – Φεβρουάριος 2023 І Κεντρική Σκηνή

Ο Παύλος Παυλίδης συναντά τον Γιάννη Μαρκόπουλο, έναν από τους σημαντικότερους σύγχρονους Έλληνες συνθέτες. Μια απρόσμενη μουσική συνάντηση που γεννήθηκε πριν μερικά χρόνια, με αφορμή τη συμπλήρωση 80 χρόνων από τη γέννηση του σπουδαίου μουσουργού Γιάννη Μαρκόπουλου, ανεβαίνει στην Κεντρική Σκηνή της Στέγης, όπου ο Παύλος Παυλίδης διασκευάζει και παρουσιάζει 18 τραγούδια του Γιάννη Μαρκόπουλου. Θυμάται το πρώτο τραγούδι που τον «τράνταξε», «Τα λόγια και τα χρόνια», σε στίχους του Μάνου Ελευθερίου, με την ξεχωριστή ερμηνεία του Χαράλαμπου Γαργανουράκη και «πάγωσε» όταν άκουσε τη φωνή της Βίκυς Μοσχολιού και του τεράστιου Νίκου Ξυλούρη σε άλλα, πασίγνωστα τραγούδια. Διατηρώντας αναλλοίωτα τα μηνύματα των τραγουδιών και φέρνοντάς τα ηχητικά από τη δεκαετία του 1960 στο σήμερα, ο Παυλίδης δημιουργεί μια μουσική παράσταση με σπουδαίους μουσικούς συνεργάτες, βάζοντας τη σφραγίδα και το ιδιαίτερο ύφος του και συνδυάζοντάς τα αρμονικά με το ιδιαίτερο καλλιτεχνικό στίγμα του διεθνώς αναγνωρισμένου μουσικοσυνθέτη Γιάννη Μαρκόπουλου. Ο ίδιος σημειώνει σχετικά «Μπορεί να πει κανείς ότι ο Μαρκόπουλος καταφέρνει να ακούγεται το ασύλληπτο σαν φυσιολογικό, ενώνει την Ανατολή με τη Δύση και επαναπροσδιορίζει την ελληνικότητα ανοίγοντας ορίζοντες».

ΘΕΑΤΡΟ
JOHN MALKOVICH
INGEBORGA DAPKUNAITE
Στη μοναξιά των κάμπων με βαμβάκι      
Κείμενο: Bernard-Marie Koltès
Σκηνοθεσία: Timofei Kulyabin
09 – 12.02.2023 І Κεντρική Σκηνή

Παγκόσμια πρεμιέρα στη Στέγη, με τον Αμερικανό διάσημο ηθοποιό John Malkovich να δίνει ρεσιτάλ ερμηνείας σε ένα από τα πιο μυστηριώδη έργα του σύγχρονου ρεπερτορίου.

Φλεγματικός κι ευθύβολος, ο αξεπέραστος Βαλμόν των οσκαρικών κινηματογραφικών Επικίνδυνων Σχέσεων (πλάι στις Michelle Pfeiffer και Glenn Close, το 1988) και από τους πρωτεργάτες της ιστορικής πειραματικής θεατρικής ομάδας Steppenwolf του Σικάγου (από το 1976), ο μόνος χολιγουντιανός ηθοποιός που μας έχει καλέσει να βουτήξουμε στο μυαλό του (με την cult art-house ταινία σε σενάριο του Charlie Kaufman, Στο μυαλό του Τζον Μάλκοβιτς, 1999) εμφανίζεται για πρώτη φορά στη Στέγη, ερμηνεύοντας τον ρόλο του πιο σκοτεινού πελάτη στο παγκόσμιο ρεπερτόριο.

«Αν βαδίζετε έξω, αυτήν την ώρα και σ' αυτό το μέρος, είναι επειδή ποθείτε κάποιο πράγμα που δεν έχετε, κι αυτό το πράγμα, εγώ, μπορώ να σας το προμηθεύσω». To έργο του Μπερνάρ-Μαρί Κολτές (1986), γραμμένο στο ύφος των φιλοσοφικών διαλόγων του 18ου αιώνα, έχει δύο πρόσωπα: τον ντίλερ και τον πελάτη. Ποτέ δεν μαθαίνουμε τι ακριβώς αφορά η συνάντησή τους, ποιο είναι το αντικείμενο του πόθου και ποιο το ντιλ τους. Κανένας δεν λέει τα πράγματα όπως είναι. Κρύβονται πίσω από τις λέξεις. Ίσως γιατί κάτι ανείπωτο ελλοχεύει κάτω από όλα.

Αυτό το ανείπωτο φωτίζει η σκηνοθεσία του Τιμοφέι Κουλιάμπιν, στην παράσταση της Μοναξιάς των κάμπων με το βαμβάκι που, ύστερα από μια πρώτη, work-in-progress παρουσίαση στη Λετονία, κάνει παγκόσμια πρεμιέρα στην Ελλάδα, στην Κεντρική Σκηνή της Στέγης.

Hi-tech κάμερες παρακολουθούν διαρκώς τους ήρωες του έργου, αποκαλύπτοντας σταδιακά τι είναι εκείνο που κρύβεται πίσω από τις λέξεις και τις υπεκφυγές τους: μια παλιά υπόθεση παιδοφιλίας. «Κάνουμε μια παράσταση για έναν σκοτεινό πόθο, αξιόποινο και αναγνωρίσιμο ως έγκλημα σε κάθε κοινωνία σύμφωνα με τον Νόμο. Υπάρχουν δύο ηθοποιοί στη σκηνή αλλά, στην ουσία, ένα και μόνο πρόσωπο. Στο υποσυνείδητό του συμβαίνουν όλα» δηλώνει ο σκηνοθέτης.

Με τον Τζον Μάλκοβιτς ως πελάτη και την πολυβραβευμένη Λιθουανή ηθοποιό Ingeborga Dapkunaite ως ντίλερ, το έργο ανεβαίνει σε σκηνοθεσία του Ρώσου σκηνοθέτη που πρωτοήρθε στην Ελλάδα το 2018, παρουσιάζοντας μια παράσταση που άφησε εποχή: τις Τρεις Αδερφές του Τσέχοφ εξολοκλήρου στη νοηματική γλώσσα.

Με την Ingeborga Dapkunaite και τον John Malkovich

ΧΟΡΟΣ
Elenit
Ευριπίδης Λασκαρίδης   
16 – 19.02.2023 І Κεντρική Σκηνή

Μετά τον Καναδά και λίγο πριν περιοδεύσει για τέταρτη συνεχή χρονιά στην Ευρώπη, το εξαίσια αστείο και αλλόκοτα μαγικό ELENIT κάνει μια στάση στη Στέγη.

Μια πανύψηλη κυρία με ιδιαίτερη κώμη και ακόμη πιο ιδιαίτερη μύτη σηκώνει το τηλέφωνο, τραγουδάει μόνη της και συναναστρέφεται άλλα παράξενα όντα, μιλώντας τους σε μια ολόδική της γλώσσα. Πρόκειται για τον Ευριπίδη Λασκαρίδη αυτοπροσώπως, μεταμορφωμένο σε μια αξιολάτρευτη όσο και εξωφρενική περσόνα, η οποία μας καλωσορίζει σε ένα σύμπαν όπου συμβιώνουν, μεταξύ άλλων, δεινόσαυροι και ανεμογεννήτριες, ο Stephen Hawking και μια στοίβα από λαμαρίνες, το βάθρο ενός dj και η Νίκη της Σαμοθράκης. Μια απόλυτα ιδιοσυγκρασιακή σκηνική γλώσσα διέπει το εξαίσια αστείο και απείρως γοητευτικό έργο του καταξιωμένου εντός και εκτός συνόρων Έλληνα καλλιτέχνη. Με τα έργα του να χαρακτηρίζονται «τραγικές κωμωδίες», ο Ευριπίδης Λασκαρίδης δεν κατηγοριοποιείται εύκολα. Κινείται με αιφνιδιαστικό τρόπο στα όρια του χάπενινγκ, του μπουρλέσκ και του σύγχρονου χορού, καλώντας το βλέμμα μας να σταθεί στο μεταμορφωτικό «εδώ και τώρα» της κάθε σκηνικής στιγμής που καθιστά το γνώριμο ανοίκειο και το παράλογο θαυμαστό.

Λίγο πριν τον τέταρτο κύκλο περιοδείας του, το ELENIT κάνει μια αποχαιρετιστήρια στάση στη Στέγη, εκεί όπου, τέσσερα χρόνια πριν, έδωσε την παγκόσμια πρεμιέρα του.

ΘΕΑΤΡΟ - ΜΟΥΣΙΚΗ
Ευθύμης Φιλίππου
Παναγιώτης Μελίδης (Larry Gus)
George
Χειμώνας 2023 І Κεντρική Σκηνή

Ο Ευθύμης Φιλίππου στο κείμενο και ο Larry Gus στη μουσική περιγράφουν τις τελευταίες ημέρες της ζωής ενός άντρα περίπου 65 ετών με το όνομα George. Η αφήγηση και οι μελωδίες θα παρουσιαστούν ζωντανά στη Στέγη και θα κυκλοφορήσουν ταυτόχρονα σε συλλεκτικό βινύλιο.

Ο George αρρωσταίνει ξαφνικά, αναπολεί τη ζωή του ξαφνικά και πεθαίνει επίσης ξαφνικά. Με επίκεντρο μια νόσο, από το έργο παρελαύνουν πατέρες και μητέρες, σύντροφοι και παιδιά, καθώς και εξήντα άνδρες που επιβαίνουν σε ένα καράβι προς ένα νησί. Το έργο αναπτύσσεται σαν ένα σουρεαλιστικό ξόρκι για το αναπόφευκτο του θανάτου. Διακόπτεται από μουσικά ιντερλούδια. Και τραγουδιέται από μια πολυμελή ανδρική χορωδία. «Μονόλογο επιστημονικής φαντασίας με μουσικά ιντερλούδια» χαρακτηρίζει ο συγγραφέας Ευθύμης Φιλίππου το George και διευκρινίζει: «Είναι ένα έργο για τη φύση, την αιτία και την αισθητική μιας κτηνώδους, θανατηφόρου νόσου». Ο συνθέτης Παναγιώτης Μελίδης (aka Larry Gus) το αποκαλεί «ιστορία κατασκόπων», συμπληρώνοντας: «Μόνο που εδώ ο δολοφόνος είναι εντός σου. Είναι μια άσκηση στην αυτοεπίθεση, με οδηγίες επιβίωσης για το τι κάνεις όταν σου επιτίθεται μαζικά ο εαυτός σου σε διάφορες πιθανές παραλλαγές του, σαν ένας Γιώργης στην 60ή!». Το έργο George κάνει διπλή πρεμιέρα. Ζωντανά στη Στέγη, με την Αγγελική Παπούλια ως αφηγήτρια επί σκηνής και την πολυμελή ανδρική χορωδία της Κέρκυρας. Και ταυτόχρονα, ως συλλεκτικός δίσκος βινυλίου από την αμερικάνικη εταιρεία FourFour Records σε παραγωγή Onassis Culture, με τον ηθοποιό Ben Whishaw ως αφηγητή.

ΜΟΥΣΙΚΗ
Μια Γέφυρα Μουσικής πάνω από τη Συγγρού vol.8      
Φεβρουάριος 2023 І TBC І Εντός & εκτός Στέγης

Μια γέφυρα χτισμένη από μουσική ορθώνεται για 8η χρονιά. Φέτος, τέσσερις συναυλίες με ήχους από όλη τη Μεσόγειο τιμούν το έργο του Maurice Ohana, με αφορμή τη συμπλήρωση 110 χρόνων από τη γέννησή του.

Η συνεργασία της Στέγης και του Παντείου Πανεπιστημίου δημιουργεί κάθε χρόνο μια Γέφυρα Μουσικής πάνω από τη Συγγρού. Τα δύο ιδρύματα μηδενίζουν τη μεταξύ τους χωροταξική απόσταση και μοιράζονται το κοινό ενδιαφέρον τους για τον πολιτισμό, με επίκεντρο τη σύγχρονη μουσική. Συνθέτες και εκτελεστές, που ως επί το πλείστον βρίσκονται στην αρχή της σταδιοδρομίας τους, παρουσιάζουν έργα μετά από ανάθεση της Στέγης, έργα που ακούγονται σε πρώτη εκτέλεση στην Ελλάδα και έργα ρεπερτορίου, σε διαφορετικές θεματικές ενότητες κάθε χρονιά. Η φετινή διοργάνωση τιμά τη διπλή επετειακή συγκυρία των 110 χρόνων από τη γέννηση και των 30 από τον θάνατο του Maurice Ohana, ενός συνθέτη του οποίου το έργο είναι βαθιά ριζωμένο στις μουσικές παραδόσεις της Μεσογείου. Η αραβοανδαλουσιανή μουσική, το φλαμένκο, η ποίηση του Λόρκα, αλλά και η ελληνική μυθολογία, η τζαζ και τα αφρικάνικα κρουστά τροφοδοτούν τη συνθετική του έμπνευση, μαζί με τη μουσική των Claude Debussy, Manuel de Falla, Béla Bartók και Olivier Messiaen. Έργα του για σόλο πιάνο και σύνολα μουσικής δωματίου θα ακουστούν σε τέσσερις συναυλίες, μαζί με μουσικές που ανήκουν στο προσωπικό του σύμπαν.

DESIGN — ΨΗΦΙΑΚΟΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ
CIRCULAR CULTURES 2023
Μάρτιος 2023 І Στέγη

Βιωσιμότητα, δημιουργικές οικονομίες και κυκλικός σχεδιασμός. Το Circular Cultures επιστρέφει στη Στέγη.

Για πέμπτη συνεχή χρονιά, η Στέγη του Ιδρύματος Ωνάση και το British Council παρουσιάζουν το Circular Cultures, ένα πρόγραμμα αφιερωμένο στον βιώσιμο σχεδιασμό και τις δημιουργικές οικονομίες, το οποίο στοχεύει στην ευαισθητοποίηση γύρω από το θέμα της κυκλικότητας. Ανοίγει έναν διάλογο για τον σχεδιασμό και την κυκλικότητα, τους τρόπους ανάπτυξης δεξιοτήτων και γνώσεων για νέους δημιουργούς, ενώ γεννά νέα δίκτυα και κοινότητες. Το Circular Cultures αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της ευρύτερης συνεργασίας μεταξύ του British Council και του Ιδρύματος Ωνάση με στόχο την ανάπτυξη ενός συνεχώς εν εξελίξει, προσανατολισμένου στη δράση δημόσιου χώρου για τις τέχνες, τον κυκλικό σχεδιασμό, καθώς επίσης και τα υλικά και τη βιωσιμότητα της μόδας.

ΕΙΚΑΣΤΙΚΑ | ΝΕΑ ΜΕΣΑ
Αναζητώντας τον Κολωνό
Λουκία Αλαβάνου
Άνοιξη 2023 І Στέγη

Μετά την εκπροσώπηση της Ελλάδας στην Μπιενάλε της Βενετίας, με την υποστήριξη του Onassis Culture, η ταινία εικονικής πραγματικότητας Αναζητώντας τον Κολωνό της Λουκίας Αλαβάνου έρχεται στη Στέγη.

Η εικαστικός και υπότροφος του Ιδρύματος Ωνάση, Λουκία Αλαβάνου, προσκαλεί το κοινό να ταξιδέψει στον χρόνο και στον χώρο, με μια δεκαπεντάλεπτη ταινία εικονικής πραγματικότητας (VR) 360 μοιρών και έναν θολωτό χώρο θέασης με ειδικά καθίσματα, βασισμένα σε σχέδια του αρχιτέκτονα Τάκη Ζενέτου, και με επιμελητή τον Heinz Peter Schwerfel. Η εγκατάσταση συνδέει την πολιτιστική κληρονομιά της κλασικής Ελλάδας –πιο συγκεκριμένα, το έργο του δραματουργού Σοφοκλή– με τη σημερινή κοινωνική πραγματικότητα, δείχνοντας την απελπιστική κατάσταση στην οποία ζουν οι κοινότητες Ρομά στη Νέα Ζωή Ασπροπύργου, στη

Δυτική Αττική. Στην ταινία, η Λουκία Αλαβάνου δίνει ενεργό ρόλο στους Ρομά, χρίζοντάς τους πρωταγωνιστές στο τελευταίο έργο της τριλογίας του Σοφοκλή για τον Οιδίποδα, Οιδίπους επί Κολωνώ. Μεταφέροντας στο παρόν τη σχεδόν 2.500 ετών τραγωδία του Σοφοκλή, μας αφηγείται την υπόθεσή της μέσα από έναν συνδυασμό ντοκιμαντέρ και μυθοπλασίας (docufiction), βίντεο κλιπ, φάρσας και της πιο πρόσφατης τεχνολογίας εικονικής πραγματικότητας (VR).

ΦΕΣΤΙΒΑΛ - ΧΟΡΟΣ
ODD  

ONASSIS DANCE DAYS    
02 – 05.03.2023 І Στέγη

«Είναι αυτό χορός;»

Το καθιερωμένο φεστιβάλ χορού της Στέγης κλείνει φέτος δέκα χρόνια και ανανεώνεται. To ODD αγκαλιάζει το παράδοξο, καταργεί τα σύνορα και κοιτάζει στα μάτια την επόμενη δεκαετία.

Τι σκέφτεστε όταν σκέφτεστε τον σύγχρονο χορό; Εμείς, εδώ και δέκα χρόνια, έχουμε σκεφτεί διάφορα απίθανα θεάματα σε ρινγκ και γήπεδα ποδοσφαίρου, μαγειρικά σόου και electropop μανιφέστα, περιπατητικές περφόρμανς, χορούς του δρόμου και κινησιολογικά έργα με τη χρήση VR και AI. Περίπου σαράντα νέοι χορογράφοι έχουν δώσει το «παρών», με το Φεστιβάλ Νέων Χορογράφων να γίνεται ο βατήρας για να σπάσουν τα σύνορα της Ελλάδας, περιοδεύοντας στο εξωτερικό και λαμβάνοντας διακρίσεις σε διεθνείς διοργανώσεις χορού. Κοιτώντας μπροστά, το φεστιβάλ, ως Onassis Dance Days από φέτος, συνεχίζει να υποστηρίζει νέα πρωτότυπα έργα που αναπτύσσονται στο πιο υβριδικό και δυναμικό είδος των σύγχρονων παραστατικών τεχνών, από καλλιτέχνες οι οποίοι, ανεξαρτήτως εθνικότητας, ηλικίας, αρτιμέλειας, χορευτικών ή μη καταβολών, αγαπούν να απαντούν λοξά στο πιο απλό ερώτημα του κόσμου, «τι είναι χορός;». Guest star για το 2023, η διεθνώς ανερχόμενη περφόρμερ, χορογράφος και σκηνοθέτρια Marina Otero από την Αργεντινή, για πρώτη φορά στην Ελλάδα, με το δίπτυχο FUCK ME και LOVE ME, όπου «ερωτικοποιεί» τη βιογραφία της καταθέτοντας τη δική της πρόταση για τα πράγματα – τόσο για το «τι είναι χορός» όσο και για το «τι είναι ερωτική ζωή». ODD, όπως παράδοξο. ODD, όπως Onassis Dance Days.

Επιμέλεια Φεστιβάλ: Ιλειάνα Δημάδη, Αφροδίτη Παναγιωτάκου, Κωνσταντίνος Τζάθας

ΧΟΡΟΣ
ODD  
ONASSIS DANCE DAYS    
FUCK ME / LOVE ME*
Marina Otero

02 – 05.03.2023 І Στέγη

«Γάμα με / Αγάπα με». Με αυτές τις συστάσεις κάνει την πρώτη εμφάνισή της στην Ελλάδα η διεθνώς ανερχόμενη χορογράφος Marina Otero από την Αργεντινή, «ερωτικοποιώντας» τη βιογραφία της στο δίπτυχο που παρουσιάζει στο Onassis Dance Days.

Η Μαρίνα Οτέρο (γενν. 1984 Μπουένος Άιρες) είναι επίσημη προσκεκλημένη του ODD για το 2023, στην πρώτη της εμφάνιση στην Ελλάδα. Είναι εκείνη που συστήνεται ως «μια χορεύτρια που δεν χορεύει». Εκείνη που έχει θέσει ως έργο ζωής το να κάνει τη ζωή της έργο τέχνης. Εκείνη που μιλά σπαρακτικά αστεία και εκ βαθέων τόσο για τους άτυχους έρωτές της όσο και για τη σακατεμένη σπλήνα της. «Πείτε το ναρκισσισμό, αλλά ποιος άλλος θα μιλήσει για μένα εάν όχι εγώ;» δηλώνει η Οτέρο στο FUCK ME, ένα αυτοβιογραφικό έργο με πέντε ολόγυμνους άνδρες να χορεύουν αντί εκείνης, ενόσω η ίδια εξιστορεί τι συνέβη και δεν μπορεί να χορέψει πια, πιάνοντας το νήμα από την ιστορία του παππού της και την εμπλοκή του στη δικτατορία της Αργεντινής, για να φτάσει στο χειρουργείο που υπεβλήθη η ίδια και από εκεί στη συνειδητοποίηση της φθοράς και τον πόθο για έρωτες, ταξίδια, ζωή και –πάντα– για τη σκηνή.

«Η σκηνή ήταν πάντα πιο σημαντική από τη ζωή μου» παραδέχεται και το αποδεικνύει στο LOVE ME, το σόλο με την ίδια, αρχικά ακίνητη και σε απόλυτο σκοτάδι, να καταγράφει το προσωπικό της ημερολόγιο ενώπιον των θεατών και να προχωρά σε εξομολογήσεις σαν μία ξένη που μετανάστευσε από τη χώρα της. Τα δύο έργα που παρουσιάζονται είναι μέρος του πρότζεκτ Remember to Live, ενός εν εξελίξει έργου για τη ζωή της στο οποίο η ίδια αποτελεί το αντικείμενο της έρευνάς της μέχρι την ημέρα που θα πεθάνει. Πρώτα θα παρουσιαστεί το FUCK ME. Μετά το LOVE ME. «Έτσι πάνε αυτά. Γάμα με πρώτα. Κι ύστερα μιλάμε για έρωτα» όπως λέει και η ίδια η Μαρίνα Οτέρο.

ΘΕΑΤΡΟ
Έγκλημα & Τιμωρία
του Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι         
Σκηνοθεσία: Βασίλης Μπισμπίκης
18.03 ˗̶  09.04.2023 І Κεντρική Σκηνή

Μετά τις παραστάσεις Άνθρωποι και Ποντίκια και Κόκκινα Φανάρια, ο Βασίλης Μπισμπίκης, για πρώτη φορά στην Κεντρική Σκηνή της Στέγης, κάνει μια ελεύθερη μεταγραφή του εμβληματικού μυθιστορήματος του Ρώσου συγγραφέα, μεταφέροντάς το στην Αθήνα του 2023.

Πότε ακριβώς τελείται ένα έγκλημα; Τη στιγμή της πράξης ή τη στιγμή που το συλλαμβάνει ο δράστης στο μυαλό του; Πώς προσδιορίζεται χρονικά η μετάβαση από τη νομιμότητα στην παρανομία; Και ποια η τιμωρία της…; Ηθικά, κοινωνιολογικά και φιλοσοφικά ερωτήματα επιχειρεί να διερευνήσει η Ομάδα Cartel μέσα από μια νέα διασκευή του εμβληματικού μυθιστορήματος του 1866, φέρνοντας την ιστορία, με τη μέθοδο της γραμμικής αφήγησης, στο τώρα, στους δρόμους και τις γειτονιές της Αθήνας. Τι σημαίνει άραγε, εν έτει 2023, η αυτοδικία που διαπράττει ο νεαρός φοιτητής της Νομικής Ροντιόν Ρομάνοβιτς Ρασκόλνικοβ, όταν παίρνει τον νόμο στα χέρια του και δολοφονεί την Αλιόνα Ιβάνοβνα, μια γριά τοκογλύφο, και την αδερφή της, Λιζαβέτα, που έτυχε απλώς να επιστρέψει σπίτι την ώρα του πρώτου – προσχεδιασμένου– φόνου; Πόσο επίκαιρο παραμένει στις μέρες μας το αριστούργημα του Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι; Και ποιες αναγωγές μπορούν να γίνουν στο σήμερα; Μια «νέα» ιστορία, ενός «νέου» Ρασκόλνικοβ, ερμηνευμένου από τον Θοδωρή Σκυφτούλη, έρχεται να παρασταθεί με τρόπο ακραία ρεαλιστικό υπό τις σκηνοθετικές οδηγίες του Βασίλη Μπισμπίκη, με τον ίδιο στον ρόλο του ανακριτή Πορφύρη και τον γνωστό Λιθουανό σκηνοθέτη Τσέζαρις Γκραουζίνις στον ρόλο του αλκοολικού Μαρμελάντοφ. Τον θίασο συμπληρώνουν οι ηθοποιοί της Oμάδας Cartel. Όποια κι αν είναι η επόμενη εκδοχή του, όμως, τα ερωτήματα αυτά θα παραμείνουν ζωντανά και επίκαιρα. Γιατί είναι άμεσα συνυφασμένα με την ανθρώπινη φύση. Και οι διαφορετικές κατά περιόδους απαντήσεις σε αυτά τροφοδοτούν –ίσως– και τις όποιες αλλαγές, προς το καλύτερο ή το χειρότερο.

ΘΕΑΤΡΟ
Future Now
Νέα πρωτότυπα έργα/ Νέοι πρωτότυποι κόσμοι
23.03 ˗̶  02.04.2023 І Στέγη

Θέατρο από το μέλλον στη Στέγη. Νέα πρωτότυπα έργα που προκρίνονται μέσα από ένα ετήσιο ανοιχτό κάλεσμα κάνουν πρεμιέρα στη σκηνή, στο ψηφιακό Onassis Channel και στο εξωτερικό.Από νέους δημιουργούς που φτιάχνουν νέους κόσμους.

Ζούμε σε έναν κόσμο που αλλάζει διαρκώς. Το μέλλον συνεχίζει να αποτελεί μια μικρή έκπληξη για όλους μας, ενώ συνοδεύεται από κλιματική αλλαγή και σενάρια περιβαλλοντικής καταστροφής του πλανήτη, βίαιες μετακινήσεις πληθυσμών, καταπάτηση ανθρώπινων δικαιωμάτων, επαυξημένη πραγματικότητα, βιοηθική, μεγάλα δεδομένα, επιδημιολογικές πανδημίες. Με φόντο αυτά τα κοινωνικοπολιτικά δεδομένα, η Στέγη αναζητεί και παρουσιάζει νέους δημιουργούς, νέα έργα, νέες ιδέες. Μέσα από τα ετήσια ανοιχτά καλέσματά της (open calls), η Στέγη ξεχωρίζει και συστήνει τους νέους δημιουργούς που δραστηριοποιούνται στον χώρο των παραστατικών τεχνών – στα όρια του θεάτρου, του χορού, της περφόρμανς και των υβριδικών συνδυασμών τους. Οι προτάσεις που ξεχωρίζουν κάνουν πρεμιέρα στη σκηνή της Στέγης – φυσική ή ψηφιακή. Τίποτα όμως δεν σταματάει εκεί. Η Εξωστρέφεια είναι ένα σταθερό ζητούμενο και τα έργα υποστηρίζονται από τη Στέγη, ώστε να παρουσιαστούν σε φεστιβάλ και πολιτιστικά κέντρα εκτός Ελλάδας. Θεατρικά έργα και περφόρμανς που θα εκπλήξουν το κοινό, θα μιλήσουν για ό,τι είναι δύσκολο αλλά και για ό,τι είναι ευχάριστο και θα σταθούν δίπλα σε μεγάλες παραγωγές της Στέγης.

ΛΕΞΕΙΣ ΚΑΙ ΣΚΕΨΕΙΣ
Bernardine Evaristo
27.03.2023 І Κεντρική Σκηνή

Η βραβευμένη συγγραφέας Bernardine Evaristo, που κατέκτησε τη βρετανική λογοτεχνία, σε μια πληθωρική συζήτηση για την τέχνη της συγγραφής, τη θέση της γυναίκας στο «εδώ και τώρα» και τη σημασία του να είσαι ο εαυτός σου σε μια κοινωνία που αλλάζει διαρκώς.

Συγγραφέας, ακτιβίστρια, καθηγήτρια, πρωταγωνίστρια σε δύο σειρές ντοκιμαντέρ του BBC, Πρόεδρος της Βασιλικής Εταιρείας Λογοτεχνίας του Ηνωμένου Βασιλείου και η πρώτη μαύρη γυναίκα που τιμήθηκε με το βραβείο Booker, η Μπέρναρντιν Εβαρίστο συναντάει για πρώτη φορά το αθηναϊκό κοινό σε μια συζήτηση στην Κεντρική Σκηνή. Γεννημένη το 1959 από Αγγλίδα μητέρα και Νιγηριανό πατέρα, μεγάλωσε στο Λονδίνο, όπου ζει και διδάσκει δημιουργική γραφή. Αφού εργάστηκε για δεκαετίες ως ηθοποιός, δασκάλα και τραγουδίστρια,

βρέθηκε από το περιθώριο στο παγκόσμιο προσκήνιο. Στο Μανιφέστο μιλά για τον ρατσισμό που βίωσε από τα παιδικά της χρόνια και για τις δυσκολίες που συνάντησε στην πορεία της και οι οποίες συνδέονται με τη φυλή, το φύλο, την κοινωνική τάξη, τη διαφορετικότητα, τη σεξουαλικότητα, το πέρασμα της νιότης. Στο όγδοο βιβλίο της, με τίτλο Κορίτσι, Γυναίκα, Άλλο –για το οποίο τιμήθηκε με το βραβείο Booker το 2019–, πρωταγωνιστούν δώδεκα γυναίκες που ζουν στη Βρετανία, οι περισσότερες μαύρες ή μιγάδες, κάθε ηλικίας, πλούσιες και φτωχές, με διαφορετικούς χαρακτήρες και σεξουαλικούς προσανατολισμούς και οι οποίες έχουν βιώσει από μικρή ηλικία τις κοινωνικές διακρίσεις, τη ρατσιστική συμπεριφορά και τις καθημερινές δυσκολίες. Οι ιστορίες τους για τους φίλους, την οικογένεια, τους εραστές και τις ερωμένες τους πλέκονται πάνω στην αναζήτηση ενός καλύτερου μέλλοντος σε μια διαρκώς μεταβαλλόμενη πολυπολιτισμική κοινωνία.

ΜΟΥΣΙΚΗ     
Borderline Festival 12
21 – 23.04.2023 І Εντός & Εκτός Στέγης

Στο Borderline Festival, το μέλλον της μουσικής είναι εδώ, με νέες συνεργασίες αλλά και ένα πιο βιώσιμο μοντέλο περιοδείας.

Το μακροβιότερο φεστιβάλ της Στέγης συνεχίζει την εξερεύνηση των οριογραμμών μεταξύ των διαφορετικών τεχνών, πολιτισμών και παραδόσεων. Αναζητώντας την ένωση μέσα από τις αντιθέσεις, το Borderline παρουσιάζει ένα ακόμα πολυσυλλεκτικό και συμπεριληπτικό πρόγραμμα ηλεκτρονικής, ηλεκτροακουστικής και ακουστικής μουσικής, το οποίο, όπως πάντα, πλαισιώνεται από εγκαταστάσεις, ομιλίες, συζητήσεις και προβολές. Σημαντική καινοτομία του φετινού Borderline αποτελεί η ανάπτυξη ενός διευρυμένου φεστιβαλικού δικτύου της ευρύτερης περιοχής της Μεσογείου, το οποίο υποστηρίζει νέες συμπράξεις και ένα πιο βιώσιμο μοντέλο περιοδείας. Πιο συγκεκριμένα, μια ομάδα καλλιτεχνών και μουσικών σχημάτων, που θα ενταχθεί στον κοινό προγραμματισμό του δικτύου, θα ξεκινήσει την περιοδεία της στο Space21 του ιρακινού Κουρδιστάν, μετά θα συνεχίσει στο Irtijal της Βηρυτού, θα περάσει στο νεοσύστατο Breach Festival της Λευκωσίας και θα ολοκληρώσει την πορεία της στην Αθήνα και στο Borderline Festival της Στέγης. Στόχος του δικτύου είναι η ενδυνάμωση περιφερειακών καλλιτεχνικών κοινοτήτων, η ανταλλαγή καινοτόμων πρακτικών και ιδεών, η ανάδειξη λιγότερο προβεβλημένων καλλιτεχνών, αλλά και η προώθηση της βιωσιμότητας στον χώρο του πολιτισμού και της τέχνης.

ΧΟΡΟΣ/ΘΕΑΤΡΟ
Europe Beyond Access Festival               
27 – 29.04.2023 І Μικρή Σκηνή

Πέρα από τα αυτονόητα, πέρα από τις νόρμες, πέρα από την πρόσβαση.

Μια νέα γενιά καλλιτεχνών με αναπηρία αλλάζει τον τρόπο που βιώνουμε τον χορό και το θέατρο.

Με αφορμή την ολοκλήρωση του δικτύου Europe Beyond Access, που υποστηρίζει τους καλλιτέχνες με αναπηρία στην προσπάθειά τους να σπάσουν τα στερεότυπα στον τρόπο δημιουργίας παραστάσεων χορού και θεάτρου, η Στέγη συνεργάζεται με ανεξάρτητους επιμελητές και καλλιτέχνες για τη διοργάνωση μιας γιορτής για όλους. Ένα φεστιβάλ χορού, με παραστάσεις και συλλογικά έργα για τον συμπεριληπτικό χορό από χορογράφους και χορευτές με αναπηρία από την Ελλάδα και το εξωτερικό, εργαστήρια ανταλλαγής γνώσεων, αλλά και συζητήσεις που παρεμβαίνουν τολμηρά στον χώρο της ευρωπαϊκής τέχνης, έρχεται να ολοκληρώσει ένα επαναστατικό πρόγραμμα για την ευρωπαϊκή πολιτιστική σκηνή.

ΘΕΑΤΡΟ
Το Σπίτι
Δημήτρης Καραντζάς        
10 – 28.05.2023 І Μικρή Σκηνή

Έξι χρόνια μετά το Ρομπ/Rob, ο Δημήτρης Καραντζάς επιστρέφει στη Στέγη και στοιχειώνει τη Μικρή Σκηνή με μια παραβολή για την πραγματικότητα που, ό,τι κι αν κάνεις για να την αποφύγεις, αργά ή γρήγορα, θα έρθει να σε βρει.

Το σπίτι. Οι τοίχοι. Μια οθόνη που παίζει. Μια γυναίκα και ένας άνδρας. Είναι ενήλικοι αλλά ζουν σαν παιδιά. Παίζουν. Τρώνε. Πλέκουν. Κοιτάζονται. Πάντα εκεί, κλεισμένοι, οι δυο τους, μόνοι, μέσα στο σπίτι. Ο κόσμος; Εκεί, έξω, μακριά τους, μια άγνωστη παράλληλη πραγματικότητα. Είναι κάτι που δεν έχουν δει ή επισκεφθεί. Ποτέ. Μέχρις ότου, αίφνης, ένας χώρος του σπιτιού καταστρέφεται και ο έξω κόσμος εισβάλλει. Είναι ο 21ος αιώνας που παρελαύνει, με τις εικόνες (σήμα κατατεθέν του) από πολέμους και διωγμούς στο όνομα απαρχαιωμένων ιδανικών, τον σκοταδισμό άλλοτε προοδευτικών γενεών, τα σύγχρονα ακροδεξιά ρεύματα, τον διωγμό της επιλογής του φύλου, τη στέρηση του σώματος, τη στέρηση της Φύσης. Ένα νέο, πρωτότυπο έργο, ελλειπτικό και εστιασμένο κυρίως στη δράση μέσα στη σιωπή είναι το κειμενικό υλικό της παραβολής που συνθέτουν η Γκέλυ Καλαμπάκα και ο Δημήτρης Καραντζάς, αντλώντας έμπνευση από το διήγημα του Julio Cortázar «Το Σπίτι», το μονόπρακτο θεατρικό έργο της Λούλας Αναγνωστάκη Η Παρέλαση και αρχιτεκτονικές έρευνες για την πρόσληψη του ανοίκειου.

ΧΟΡΟΣ        

Ο ΟΙΚΟΣ ΤΗΣ ΤΑΡΑΧΗΣ
Πατρίσια Απέργη

ΜΑΪΟΣ 2023 І Κεντρική Σκηνή

Η χορογράφος Πατρίσια Απέργη επιστρέφει στη Στέγη, έξι χρόνια μετά το Cementary, με ένα εκρηκτικό πάρτι-ύμνο στον άνθρωπο, στις επιλογές του, στη διαφορετικότητα, στην ελευθερία και στον αυτοπροσδιορισμό. «Κυρίες και κύριοι, καλώς ήρθατε στο show μας! Θα είναι μια απρογραμμάτιστη πτώση στο μέλλον!» Έτσι μας καλωσορίζει η Πατρίσια Απέργη στο σύμπαν του νέου της έργου, με το οποίο μας πάει ένα νοερό ταξίδι στον χρόνο και στο έξω, του δρόμου, για να στήσει ένα πάρτι υποδοχής του μέλλοντος με τα πιο εκρηκτικά υλικά του παρελθόντος. Γιατί o Οίκος της Ταραχής (House of Trouble) εμπνέεται από τους χορούς που έχουν συμβεί «εκεί έξω» και «πρώτα από τα κάτω». Από τους χορούς του δρόμου που αναπτύχθηκαν την περίοδο 1980-2000 ως χειρονομίες δημόσιας αντίστασης και κοινωνικοπολιτικής αντίδρασης απέναντι σε περιστατικά βίας και εξευτελισμών που δεν βρήκαν τον δρόμο προς τη δικαιοσύνη. Από τους χορούς-ύμνους στον αυτοπροσδιορισμό και την εορταστική αποδοχή του. Ένα γλέντι για τη χαρά της μεταμόρφωσης και της πολλαπλής διάστασης των σωμάτων, που ενσωματώνει όλες τις αντιδράσεις και μας αποκαλύπτει ότι μπορούμε να περάσουμε καλά ακόμη και αν είμαστε διαφορετικοί. Εξάλλου, όπως αναφέρει και η Απέργη, «όλοι περνάμε δύσκολα. Νιώθουμε όμως ότι σε έναν κόσμο που κλονίζεται και ταρακουνιέται, η χαρά βρίσκεται στις μικρές παύσεις των μαχών». Έτσι, η Κεντρική Σκηνή της Στέγης μεταμορφώνεται σε μια πασαρέλα για τ@ έξι περφόρμερ-περσόνες του Οίκου της Ταραχής και διαποτίζεται με την ποιητική του κλάμπινγκ και του σύγχρονου χορού.                                  

ΘΕΑΤΡΟ
ROHTKO     
Lukasz Twarkowski
25 – 28.05.2023 І Κεντρική Σκηνή

Μνημειώδες θέαμα-εμπειρία, στα όρια θεάτρου, σινεμά και video art, από τον κορυφαίο σύγχρονο Πολωνό σκηνοθέτη Lukasz Twarkowski, που συστήνεται στην Ελλάδα με μια εικονοκλαστική παράσταση-βουτιά στο άδυτο της σύγχρονης τέχνης, με το περίεργο παράδειγμα του εξπρεσιονιστή Mark Rothko στο επίκεντρο.

Ένα κινέζικο εστιατόριο, με τα κρεμαστά φαναράκια και τους μάγειρες πάνω από τις  κατσαρόλες με τα νουντλς, μια κατάλευκη γκαλερί της Νέας Υόρκης με νέον επιγραφές, το διπλό κρεβάτι με τα ανακατωμένα κλινοσκεπάσματα ενός καλλιτέχνη από τη Λετονία που έμελλε να αλλάξει την ιστορία της σύγχρονης τέχνης και οθόνες ύψους επτά μέτρων ορθώνονται στην Κεντρική Σκηνή της Στέγης. Το σκηνικό αυτό, κάτι μεταξύ κινηματογραφικού πλατό και video art πρότζεκτ, υπό τους ήχους δυνατών ατμοσφαιρικών beats, θα καταληφθεί από διάσημους ζωγράφους και Κινέζους μάγειρες, γκαλερίστες, εμπόρους τέχνης και πλαστογράφους, μαικήνες της τέχνης και υπάλληλους της Wolt. Στο επίκεντρο όλων, μια αληθινή ιστορία πλαστής τέχνης: στο αστρονομικό ποσό των 8,5 εκατομμυρίων δολαρίων πουλήθηκε πριν από λίγα χρόνια ένας πίνακας του πρωτοπόρου ζωγράφου του αφηρημένου εξπρεσιονισμού Mark Rothko. Μόνο που, όπως αποδείχθηκε, ο πίνακας ήταν πλαστός. Ένα από τα μεγαλύτερα σκάνδαλα απάτης στην ιστορία της σύγχρονης τέχνης ξεσπά.

Μπορεί ένας πλαστός πίνακας να συγκινήσει;

Ποια η σημασία του αυθεντικού στον καιρό των NFTs και του blockchain;

Ποιος ορίζει την αξία της τέχνης;

Πόσο ελεύθερος είναι ένας καλλιτέχνης;

Τι είναι, τελικά, η τέχνη;

Τι σημασία έχει η τέχνη –και η ζωή η ίδια– όταν πλέον υπάρχει η

ψηφιακή πραγματικότητα;

Τέτοια ερωτήματα διατρέχουν την τετράωρη παράσταση του ανερχόμενου πανευρωπαϊκά σκηνοθέτη Λούκας Ταρκόβσκι που έρχεται για πρώτη φορά στην Ελλάδα με μια επική, ιδιοφυή και πρωτότυπη ιστορία για τους ταραγμένους καιρούς μας.

ΜΟΥΣΙΚΗ     
Big Bang Festival 7
27 & 28.05.2023 І Εντός & Εκτός Στέγης

Βραβευμένο ως το πιο πρωτοποριακό μουσικό φεστιβάλ στην Ευρώπη για παιδιά 0-12 ετών, το Big Bang επιστρέφει με νέες περιπέτειες για 7η χρονιά στη Στέγη και τη γειτονιά της. Μια φεστιβαλική ωδή σε περιπετειώδεις μουσικές εμπειρίες, παιχνίδια, διαδραστικές εγκαταστάσεις, ήχους από αντικείμενα και έργα. Μουσικοί και μουσική από όλο τον κόσμο, μαζί με παιδιά, γονείς και φίλους, συναντιούνται και γίνονται ένα στις σκηνές, στα ασανσέρ, στους διαδρόμους, αλλά και στους δρόμους έξω από τη Στέγη. Μετά από 7 χρόνια, γνωρίζουμε καλά πως τα παιδιά είναι πάντα το καλύτερο κοινό, που δίχως δεύτερη σκέψη γίνονται μέρος μιας συναυλίας, χορεύουν, τραγουδούν και ανακαλύπτουν τι σημαίνει Μουσική. Εξάλλου, στο Big Bang δεν υπάρχουν κανόνες και «μη», παρά μόνο μια ανοιχτή πρόσκληση: Να βρούμε όλοι τον ρυθμό μας.

ΕΡΓΟΤΑΞΙΑ
ΣΤΟΑ ΜΑΤΑΛΑ — Η ΜΑΝΤΡΑ — ONASSIS READY — ΑΡΧΕΙΟ ΚΑΒΑΦΗ

Στο Ίδρυμα Ωνάση, μας αρέσει ο θόρυβος στα εργοτάξια, αγαπάμε τις σκονισμένες μεταλλικές σκαλωσιές. Μας αρέσει η εξέλιξη, η διαδικασία της αλλαγής. Η σεζόν 2022-23 θα μας βρει σε νέους χώρους, που ανακατασκευάζονται σε διαφορετικά σημεία του αστικού ιστού της Αθήνας. Με εργοτάξια στην Πατησίων και στη Στοά Ματάλα, στον Βοτανικό και στο Onassis Ready, στη Διονυσίου Αρεοπαγίτου για τη Μάντρα, αλλά και με τον νέο χώρο του Αρχείου Καβάφη, στην οδό Φρυνίχου στην Πλάκα, να ανοίγει τις πόρτες του στο κοινό την άνοιξη του 2023. Φορέστε το προστατευτικό κράνος σας για τις επόμενες σελίδες, γιατί θα κινηθούμε με προσοχή.

ΛΕΩΦΟΡΟΣ ΠΑΤΗΣΙΩΝ, ΣΤΟΑ ΜΑΤΑΛΑ

Μεταξύ των περιοχών της Κυψέλης, των Εξαρχείων και των Πατησίων, η Στοά Ματάλα εστιάζει σε δύο στοιχεία που φέρνουν κοντά τους ανθρώπους: φαγητό και μουσική. Φιλοξενώντας παράλληλα εκθέσεις από καλλιτέχνες διαφόρων εθνικοτήτων, έχει ως στόχο της να φέρει το αθηναϊκό κοινό σε επαφή με τις πιο δυναμικές νέες φωνές στις τέχνες, δημιουργώντας ένα αθηναϊκό μωσαϊκό διαφορετικών ανθρώπινων ιστοριών.

ΔΙΟΝΥΣΙΟΥ ΑΡΕΟΠΑΓIΤΟΥ, Η ΜΑΝΤΡΑ

Στην αρχή του πεζοδρόμου της Διονυσίου Αρεοπαγίτου, στην Πλάκα, η «Μάντρα» κρύβει στην καρδιά της το πιο αντιπροσωπευτικό δείγμα αρχιτεκτονικής θεάτρου ανοιχτού χώρου της Belle Époque στην Αθήνα: μια υπαίθρια θεατρική σκηνή του 1909 που ανήκει στην τυπολογία του θεάτρου-μάντρας, δηλαδή ενός υπαίθριου θεάτρου με υποτυπώδη διαμόρφωση πλατείας και ιταλίζουσα σκηνή. Η «Μάντρα» επανασυστήθηκε πέρυσι στους Αθηναίους με το Έργο για έναν άνθρωπο μονάχα, την εικαστική εγκατάσταση του Ιώκο Ιωάννη Κοτίδη, ενώ φέτος παρουσιάζει μέρος του νέου έργου του Romain Gavras, Gener8ion, με πρωταγωνίστρια την ηθοποιό Charlize Theron.

ΑΓ. ΙΩΑΝΝΗΣ ΡΕΝΤΗΣ, ONASSIS READY

Τον Σεπτέμβριο του 2020, το Ίδρυμα Ωνάση μεταμόρφωσε ένα τεράστιο βιομηχανικό κτίριο, που βρισκόταν σε μια αχαρτογράφητη περιοχή του Ρέντη, σε έναν απρόσμενο χώρο για καλλιτεχνικό πειραματισμό. Οι πρώτοι «κάτοικοι» του Onassis Ready έφτασαν εκεί και έδωσαν ζωή στο πρώην εργοστάσιο. Ο ηθοποιός και σκηνοθέτης Βασίλης Μπισμπίκης βρήκε ένα νέο σπίτι για την πιο επιτυχημένη ελληνική θεατρική παραγωγή των τελευταίων χρόνων –Άνθρωποι και ποντίκια– η οποία έγινε επίσης ταινία. Ταυτόχρονα, η «συγκάτοικός» του, Λένα Κιτσοπούλου, εμπνεύστηκε εκεί την παράστασή της από το θρυλικό γοτθικό μυθιστόρημα Φράνκενσταϊν της Mary Shelley, την οποία παρουσίασε στην Κεντρική Σκηνή της Στέγης την άνοιξη του 2022. Η ομάδα καλλιτεχνών του Onassis Ready μεγαλώνει μέρα με τη μέρα και το κτίριο θα γεμίσει σύντομα με ανθρώπους και φως.

ΠΛΑΚΑ, ΑΡΧΕΙΟ ΚΑΒΑΦΗ

Το Αρχείο Καβάφη θα ανοίξει στην ιστορική καρδιά της Αθήνας, την άνοιξη του 2023, στην οδό Φρυνίχου στην Πλάκα. Ο νέος χώρος θα στεγάσει τόσο το ίδιο το αρχείο όσο και τη Βιβλιοθήκη του Κ. Π. Καβάφη, όπως και μια συλλογή προσωπικών αντικειμένων και έργων τέχνης με αναφορές στον ίδιο. Στον χώρο θα φιλοξενούνται μελλοντικά και περιοδικές εκθέσεις με έργα τέχνης που σχετίζονται με τον ποιητή. Μετά τη δημοσίευση της ψηφιακής συλλογής του Αρχείου Καβάφη τον Μάρτιο του 2019, η οποία κατέστησε το αρχείο ανοιχτό και προσιτό σε όλους, το Ίδρυμα Ωνάση ανταποκρίνεται για άλλη μία φορά στις προκλήσεις της ανοιχτότητας, της προσβασιμότητας και της διάδοσης του αρχείου. Επενδύει στη δημιουργία ενός χώρου για το αρχείο Καβάφη στην Αθήνα, με ανοιχτή πρόσβαση σε όλους, προσθέτοντας άλλον ένα διεθνή πόλο πολιτισμικής κληρονομιάς στη διάθεση του κατοίκου, του μελετητή, του επισκέπτη.

ΤΑΞΙΔΕΥΟΥΜΕ, ΦΕΥΓΟΥΜΕ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΘΗΝΑ
ΙΩΑΝΝΙΝΑ — ΨΗΛΟΡΕΙΤΗΣ — ΚΕΦΑΛΟΝΙΑ — ΤΗΝΟΣ — ΑΙΤΩΛΟΑΚΑΡΝΑΝΙΑ
ΘΕΣΣΑΛΙΚΟΣ ΚΑΜΠΟΣ — ΚΟΝΙΤΣΑ

ΙΩΑΝΝΙΝΑ, ΨΗΦΙΑΚΗ ΤΕΧΝΗ

Από το Πεδίον του Άρεως στα Ιωάννινα. Για τη Στέγη, ο δημόσιος χώρος είναι δημόσιος λόγος. Είναι πολιτικός και απείθαρχος. Είναι το θεμέλιο των κοινών, αλλά και πεδίο αντιπαράθεσης. Σε μια εποχή που η τέχνη δεν μπορεί να παραμένει ουδέτερη, η Στέγη συνεχίζει την παρουσία της στον δημόσιο χώρο, αυτή τη φορά μετακινούμενη από την Αθήνα και το Πεδίον του Άρεως στα Ιωάννινα: Η πόλη όπου ανθεί το κίνημα των κοινών (commons) κι εκείνη που βάζει στο λεξιλόγιό μας τον νεολογισμό του «κοσμοτοπικού», του πώς δηλαδή το πραγματικά τοπικό καθίσταται παγκόσμιο. Στα Γιάννενα, τον Μάιο του 2023, θα αναζητήσουμε ξανά τα νήματα, τα υλικά και τις ψηφίδες που συνθέτουν μια δημόσια σφαίρα η οποία αμφισβητεί τη διάκριση ανάμεσα σε κέντρο και περιφέρεια. Στην πορώδη πραγματικότητα, η οποία καθορίζεται από τις ψηφιακές πλατφόρμες και τις «έξυπνες» συσκευές που εξάγουν αδιακρίτως δεδομένα από ανθρώπους, ζώα, φυτά και αντικείμενα, πού σταματάει η μητρόπολη και πού ξεκινά η ύπαιθρος; Καθώς κινείσαι μέσα στον ριζωματικό αυτό χώρο, πώς αισθάνεσαι το σώμα σου και τα όριά του; Τι σκέφτεσαι; Τι ονειρεύεσαι; Τι είσαι;

ΨΗΛΟΡΕΙΤΗΣ, ΨΑΡΑΝΤΩΝΗΣ — STAGES A/LIVE

STAGES A/LIVE. Μουσική σε απρόβλεπτα μέρη.

Από την κορυφή του Ψηλορείτη στο Νερατζέ Τζαμί στο Ρέθυμνο. Ο Ψαραντώνης έρχεται να μας χαρίσει μια συναυλία κινηματογραφημένη στον τόπο του, την Κρήτη. Σύμφωνα με τον Μάνο Χατζιδάκι, είναι ο «πρώτος λυράρης της Ελλάδας» και «μια ισχυρή και ιδιότυπη μουσική προσωπικότητα», ενώ για τον Nick Cave θα είναι για πάντα ένας «γνήσιος εκφραστής της παγκόσμιας μουσικής». Ο σπουδαίος τραγουδοποιός, θεματοφύλακας της κρητικής μουσικής παράδοσης και ιδιοσυγκρασιακός ανανεωτής της, κατακτά την κορυφή του Ψηλορείτη «αγκαλιά» με μια λύρα και μας χαρίζει μια μυσταγωγική συναυλία στο Νερατζέ Τζαμί στο Ρέθυμνο. Γιατί, όπως είχε πει και ο ίδιος: «Η παράδοση κρατάει για πάντα. Χωρίς ρίζα, δεν υπάρχει ούτε φύλλο ούτε καρπός. Η παράδοση είναι η τέχνη του λαού, η πίστη του».

Έρχεται στο STAGES A/LIVE μαζί με πολλές ακόμη απρόσμενες συναυλίες σε απρόσμενους τόπους. Ο Μιχάλης Σιγανίδης και ο Larry Gus θα εκπέμψουν ζωντανά από το Studio Antart, που παλαιότερα στέγαζε τα γραφεία και τα εργαστήρια της θρυλικής Finos Films.

ΚΕΦΑΛΟΝΙΑ, SARISTRA FESTIVAL 2023

Διονυσιασμός και ατέλειωτος χορός στο Ιόνιο.

Οι μυημένοι δεν χρειάζονται συστάσεις. Το Saristra Festival, το απόλυτο διονυσιακό μουσικό γεγονός επιστρέφει για ενδέκατη χρονιά, στο γνωστό μέρος. Τα Παλιά Βλαχάτα της Κεφαλονιάς υποδέχονται καταξιωμένους καλλιτέχνες και ταλαντούχα ανερχόμενα ονόματα της εγχώριας και διεθνούς μουσικής σκηνής σε ένα μοναδικό σκηνικό. Τρεις ημέρες γεμάτες μουσική, τέχνη, κινηματογράφο και παράλληλες δράσεις υπόσχονται και φέτος μια δυνατή βιωματική εμπειρία στην καρδιά του καλοκαιριού, με γεύση ανήσυχης δημιουργικότητας. H Στέγη του Ιδρύματος Ωνάση θα βρίσκεται εκεί. Το Saristra έχει καταφέρει μέσα στα χρόνια να φιλοξενήσει σπουδαίους διεθνείς καλλιτέχνες και συγκροτήματα, όπως τη νέα μπάντα του Geoff Barrow των Portishead, τους BEAK>, τον Τεξανό μουσικό Josh T. Pearson, τους ψυχεδελικούς Ιάπωνες Minami Deutsch, τον “sassiest boy in America” Ian Svenonius, τους Τούρκους She Past Away και τον πάντα αγαπημένο Blaine L. Reininger.

ΤΗΝΟΣ
PEANUT POD AND THE FILM SEED FESTIVAL
Hypercomf
14-16.10.2022

Πώς μπορούμε να βελτιώσουμε τις αγροτικές περιοχές με τη βοήθεια της τεχνολογίας; Η έξυπνη γεωργία πρωταγωνιστεί στο υπαίθριο οικολογικό κινηματογραφικό φεστιβάλ Peanut Pod and the Film Seed Festival στην Τήνο. Μπορεί η μικρής κλίμακας αγροτική πρακτική να επωφεληθεί από τη χρήση νέων τεχνολογιών, τακτικών κυκλικής οικονομίας και μεθόδων πολιτιστικής ενεργοποίησης της γης; Επανορθώνοντας το παρόν, δημιουργούμε το μέλλον. Στο πλαίσιο της πρωτοβουλίας S+T+ARTS της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, η Στέγη μαζί με την καλλιτεχνική ομάδα Hypercomf διερευνούν το πεδίο της έξυπνης γεωργίας και απαντούν στο πώς μπορούμε, μέσα από τη χρήση της τεχνολογίας, να βελτιώσουμε αγροτικές περιοχές και να τις καταστήσουμε πρότυπα βιωσιμότητας και ευημερίας. Στο πρότζεκτ με τίτλο Peanut Pod and the Film Seed Festival, που θα παρουσιαστεί στην Τήνο το φθινόπωρο του 2022, μια έξυπνη γεωργική συσκευή –«κέλυφος»– διασύνδεσης (IoT), επιτρέπει στους αγρότες να δημιουργήσουν τις συνθήκες για το Film Seed Festival, ένα υπαίθριο οικολογικό κινηματογραφικό φεστιβάλ, το οποίο υποστηρίζεται ενεργειακά από την ίδια τη γεωργική καλλιέργεια. Στο φεστιβάλ θα προβληθούν ταινίες που παρατηρούν μικρές αγροτικές κοινότητες στην προσπάθειά τους να επιβιώσουν εντός των απαιτήσεων του σύγχρονου τρόπου ζωής και να ευδοκιμήσουν με τον χαρακτηριστικά δικό τους τρόπο, στην αγροτική περιοχή Λειβάδι της Τήνου. Μεταξύ άλλων, θα προβληθούν οι πολυβραβευμένες ταινίες When Tomatoes Met Wagner της Μαριάννας Οικονόμου, Snails του Grzegorz Szczepaniak και The Babushkas of Chernobyl των Αnne Bogart και Holly Morris. Πώς μπορούμε να βελτιώσουμε τις αγροτικές περιοχές με τη βοήθεια της τεχνολογίας; Η έξυπνη γεωργία πρωταγωνιστεί στο υπαίθριο οικολογικό κινηματογραφικό φεστιβάλ Peanut Pod and the Film Seed Festival στην Τήνο.

ΑΙΤΩΛΟΑΚΑΡΝΑΝΙΑ - ΘΕΣΣΑΛΙΚΟΣ ΚΑΜΠΟΣ

Πώς εξελίσσεται το ελληνικό πανηγύρι ανά τα χρόνια;

Ανάμεσα στο παραδοσιακό πανηγύρι της επαρχίας, το υπόγειο κλαριντζίδικο και το κέντρο διασκέδασης της Αθήνας βρίσκονται οι ζωές, οι φωνές και η φαντασία των παραδοσιακών μουσικών, αλλά κι ενός ολόκληρου κόσμου που συμπορεύεται. Ο συνθέτης Θανάσης Δεληγιάννης και ο δραματουργός και φιλόλογος Γιάννης Μιχαλόπουλος ξεκίνησαν τον Ιούνιο του 2022 το Margaroni Residency. Με αυτό το ερευνητικό τους πρότζεκτ, έχουν στόχο τη μελέτη του μουσικού πολιτισμού στην ελληνική περιφέρεια, αλλά και μια νέα κατανόηση της εξέλιξης και της πρόσληψής του τις δεκαετίες του ‘70 και του ‘80. Με την αναδρομή στη ζωή μιας παραδοσιακής τραγουδίστριας ως case study και τη δημιουργική συλλογή πολυμεσικού υλικού, κάνουν ταξίδια στο Ξηρόμερο και τη Θεσσαλία, ηχογραφούν, κινηματογραφούν, ψάχνουν, βρίσκουν και δοκιμάζουν απαντήσεις σε ερωτήματα για τη γυναίκα, την εργασία με ρυθμούς εποχικούς, το αγροτικό τοπίο της επαρχίας. Μετά το αλλιώτικο πανηγύρι που έστησαν με το ΕΝΑ ΕΝΑ στον Εκθεσιακό Χώρο -1 της Στέγης, τον Νοέμβριο του 2021, οι καλλιτέχνες και ερευνητές επιστρέφουν ως Onassis Residents σε ένα πρόγραμμα φιλοξενίας έως τον Μάιο του 2023.

ΚΟΝΙΤΣΑ - ODYDOZE & ΝΕΓΡΟΣ ΤΟΥ ΜOΡΙΑ

Trap-μπέτικο από την Κόνιτσα.Τι συμβαίνει όταν η τραπ και η χιπ χοπ συναντούν το ρεμπέτικο; Το πείραμα εκτέλεσε με επιτυχία ο Odydoze (aka Οδυσσέας Μανωλούδης) με τον Νέγρο του Μοριά, αφού ταξίδεψαν 64 χιλιόμετρα βόρεια των Ιωαννίνων, στην Κόνιτσα. Εκεί συνάντησαν τον ερευνητή Christopher King συμπληρώνοντας τα βασικά συστατικά ενός εκρηκτικού μουσικού σχηματισμού. Όχι, το αποτέλεσμα δεν είναι σίγουρα αυτό που φαντάζεστε. Έπειτα από τέσσερις ημέρες, αμέτρητους αυτοσχεδιασμούς και παραβιάσεις Trap-μπέτικο από την Κόνιτσα. Τι συμβαίνει όταν η τραπ και η χιπ χοπ συναντούν το ρεμπέτικο; Το πείραμα εκτέλεσε με επιτυχία ο Odydoze (aka Οδυσσέας Μανωλούδης) με τον Νέγρο του Μοριά, αφού ταξίδεψαν 64 χιλιόμετρα βόρεια των Ιωαννίνων, στην Κόνιτσα. Εκεί συνάντησαν τον ερευνητή Christopher King συμπληρώνοντας τα βασικά συστατικά ενός εκρηκτικού μουσικού σχηματισμού. Όχι, το αποτέλεσμα δεν είναι σίγουρα αυτό που φαντάζεστε. Έπειτα από τέσσερις ημέρες, αμέτρητους αυτοσχεδιασμούς και παραβιάσεις ρευστών μουσικών συνόρων δημιουργήθηκε το trap-μπέτικο: μια ολόφρεσκη, τολμηρή μείξη τραπ/χιπ χοπ με το ρεμπέτικο τραγούδι. Το πρότζεκτ αποτελεί μια αποκλειστική παραγωγή της Στέγης του Ιδρύματος Ωνάση και αποδεικνύει πως όταν το παλιό ενώνεται με το νέο, μπορεί να προετοιμαστεί το έδαφος Από αριστερά προς τα δεξιά, Christopher King, Νέγρος του Μοριά και Odydoze για νέα είδη, κανόνες και εξαιρέσεις. ρευστών μουσικών συνόρων δημιουργήθηκε το trap-μπέτικο: μια ολόφρεσκη, τολμηρή μείξη τραπ/χιπ χοπ με το ρεμπέτικο τραγούδι. Το πρότζεκτ αποτελεί μια αποκλειστική παραγωγή της Στέγης του Ιδρύματος Ωνάση και αποδεικνύει πως όταν το παλιό ενώνεται με το νέο, μπορεί να προετοιμαστεί το έδαφος για νέα είδη, κανόνες και εξαιρέσεις.

ΤΑΞΙΔΕΥΟΥΜΕ, ΦΕΥΓΟΥΜΕ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑ — ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ — ΑΤΛΑΝΤΑ — ΕΥΡΩΠΗ

ΟΙΚΙΑ ΚΑΒΑΦΗ ΣΤΗΝ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑ

Ξεκινώντας με την απόκτηση του αρχείου Καβάφη, την ψηφιοποίηση και το άνοιγμά του σε κοινό και ερευνητές, το Ίδρυμα Ωνάση ανέλαβε στις αρχές του 2022 την αποκατάσταση της Οικίας Καβάφη με σκοπό να την κάνει πόλο έλξης επισκεπτών από όλο τον κόσμο. Υπό την αρχιτεκτονική μελέτη του flux-office της Εύας Μανιδάκη και του Θανάση Δεμίρη, το μέρος όπου ο Κ. Π. Καβάφης έζησε για 35 χρόνια ανακαινίζεται ώστε να αναδειχθεί η εικόνα της κατοικίας τα χρόνια που έζησε ο ποιητής σε αυτήν και να μας μεταφέρει πίσω στον χρόνο, δίνοντας ζωντανές εικόνες της βιογραφίας του. Η Οικία Καβάφη θα ανοίξει ξανά τις πόρτες της στο κοινό στις αρχές της άνοιξης του 2023, ενώ η αποκατάσταση της Οικίας Καβάφη γίνεται σε συνεργασία με το Ελληνικό Ίδρυμα Πολιτισμού, το οποίο και διαχειρίζεται την Οικία Καβάφη.

ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ, CAVAFY FESTIVAL 2023

Στην επέτειο των 160 ετών από τη γέννηση και των 90 ετών από τον θάνατο του Κ. Π. Καβάφη, το Ίδρυμα Ωνάση στη Νέα Υόρκη θα παρουσιάσει ένα δεκαήμερο φεστιβάλ τον Μάιο του 2023 σε διάφορους χώρους της πόλης. Το πρότζεκτ αποτελεί μια συνεργασία ανάμεσα στον πολιτιστικό πυλώνα του Ιδρύματος Ωνάση στην Αθήνα, στο Αρχείο Καβάφη και στο New York

Cultural Center. Η Senior Advisor του Onassis USA, Karen Brooks Hopkins, θα είναι η Executive Producer της διοργάνωσης. Το πρόγραμμα του φεστιβάλ προς τιμήν του Κ. Π. Καβάφη συνεπιμελούνται η συνθέτρια Paola Prestini, συνιδρύτρια του συνεργαζόμενου φορέα National Sawdust, με την Αφροδίτη Παναγιωτάκου, Διευθύντρια Πολιτισμού του Ιδρύματος Ωνάση, και θα περιλαμβάνει ζωντανές παραστάσεις μετά από πρόσφατες αναθέσεις, παρουσιάσεις ψηφιακής τέχνης, προβολές ταινιών μικρού μήκους, αναγνώσεις ποίησης, λογοτεχνικές συζητήσεις υπό την αιγίδα της αλυσίδας βιβλιοπωλείων McNally Jackson, ένα εικαστικό rave και πολλές άλλες εκδηλώσεις. Διεθνώς καταξιωμένοι δημιουργοί, όπως ο ποιητής Robin Coste Lewis, οι διάσημοι εικαστικοί καλλιτέχνες Julie Mehretu, Nick Cave και Bob Faust, οι συνθέτες Nico Muhly, Rufus Wainwright και Laurie Anderson και πολλοί άλλοι θα παρουσιάσουν νέα έργα τους.

ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑ
Φθινόπωρο 2022
Η πόλη του Καβάφη είναι πάντοτε προορισμός για το Ίδρυμα Ωνάση.

Η Αθήνα και η Αλεξάνδρεια είναι πόλεις με ιστορίες που συμπλέκονται, αρχιτεκτονικά απομεινάρια που αφηγούνται και συλλογικά τραύματα που διαφαίνονται στις ρωγμές του πολύπλοκου αστικού και πολιτισμικού ιστού τους. Το Ίδρυμα Ωνάση έχει αναλάβει την αποκατάσταση και τη συντήρηση της οικίας του Καβάφη στην Αλεξάνδρεια, ενώ το ευρωπαϊκό δίκτυο «Αλεξάνδρεια: (επαν)ενεργοποιώντας τα κοινά αστικά φαντασιακά» φέρνει στην επιφάνεια τα θέματα που προκύπτουν στον πολιτισμό, μέσα από το συμβολικό και ιστορικό πρίσμα της αιγυπτιακής αυτής πόλης και των επιρροών της στη Μεσόγειο. Στο πλαίσιο του ευρωπαϊκού δικτύου, η Στέγη θα φιλοξενήσει ξανά στην Αθήνα, το φθινόπωρο του 2022, τους Islam Shabana (Αίγυπτος), Neja Tomsic (Σλοβενία), Zeynep Kaserci (Τουρκία), Chiara Cartuccia (Ιταλία) και Tahir Onur Çimen (Τουρκία), για μια δημόσια παρουσίαση της διαδικασίας και των αποτελεσμάτων από τη συμμετοχή τους στο νομαδικό πρόγραμμα φιλοξενίας καλλιτεχνών Caravan Residency Program: Thinking with Alexandria που υλοποιήθηκε στην Μπιέλα της Ιταλίας (Cittadelarte-Fondazione Pistoletto), στην Αλεξάνδρεια και, τέλος, στη Στέγη την περασμένη άνοιξη. Στην εκδήλωση θα συμμετάσχουν επίσης ερευνητές και θεωρητικοί που διαμόρφωσαν το αθηναϊκό τμήμα του προγράμματος και συνέβαλαν σημαντικά στην ερευνητική διαδικασία των καλλιτεχνών. Παράλληλα, το δίκτυο έχει προγραμματίσει αντίστοιχες παρουσιάσεις στη Μασσαλία, σε συνεργασία με το MUCEM, και στο Όρχους, σε συνεργασία με την Kunsthall, καθώς και δημόσιες εκδηλώσεις στην Αλεξάνδρεια, που θα υλοποιηθούν το 2023. Από τους παραγωγούς του Movement Radio της Στέγης έως τους καλλιτέχνες που ασχολούνται με τον σύγχρονο αστικό ιστό στην Αλεξάνδρειας, ο δρόμος πάντα θα μας οδηγεί στην Αλεξάνδρεια.

ΑΤΛΑΝΤΑ, ΗΠΑ
ODYDOZE

Ο Odydoze στην Ατλάντα, την πόλη της τραπ. «Το όνομά μου είναι Οδυσσέας αλλά, όταν φτιάχνω beats, το ψευδώνυμό μου είναι Odydoze». O πρώτος που ενδιαφέρθηκε για τα beats του Οδυσσέα Μανωλούδη ήταν ο Funeral, ενώ η συνεργασία του με τους τράπερ της Ατλάντα ξεκίνησε πριν από τρία χρόνια, όταν θέλησε να ακούσει πώς θα ήταν οι παραγωγές του αν κάποιος καλλιτέχνης τραγουδούσε πάνω σε αυτές. Ο Οdydoze ξεκίνησε τότε να ψάχνει στο Instagram ποιοι χρειάζονταν beats. Γέμισε το κινητό του με περισσότερα από 100 screenshots από διαφορετικούς λογαριασμούς με τράπερ και ξεκίνησε να στέλνει τα μπιτάκια του. Έλαβε στη συνέχεια απαντήσεις από δυο τρεις, με τον Funeral να είναι ένας από αυτούς. Η αρχή είχε γίνει για τον 19χρονο σήμερα μουσικό παραγωγό, που γνωρίστηκε κατόπιν με τον Johnny Cinco και μαζί κατέκτησαν τα αμερικανικά charts. Ο Odydoze, όπως κι αν αισθάνεται, πάντα καταλήγει να φτιάχνει μουσική: «Πιστεύω ότι αυτή τη θετική ενέργεια την περνάω στη μουσική μου κι αυτό περνιέται γενικά σε όλους με τους οποίους συνεργάζομαι. Τους μεταφέρω αυτό το excitement και αυτή την όρεξη που έχω». Μια σειρά από νέα πρότζεκτ στις ΗΠΑ περιμένουν τον Odydoze, καθώς και συνεργασίες με Έλληνες ράπερ, όπως τον Νέγρο του Μοριά. Τη νέα σεζόν, το ταξίδι του Odydoze, ως Onassis Resident στην Ατλάντα των ΗΠΑ, θα παρουσιαστεί σε ντοκιμαντέρ από το Ίδρυμα Ωνάση, καταγράφοντας τη δημιουργική διαδικασία μεταξύ μουσικού παραγωγού και ράπερ.

OLYMPIC TOWER, ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ
ΟΝΧ STUDIO 2023

Το μέλλον είναι εδώ, είμαστε metaversed. Στην τρίτη χρονιά λειτουργίας του, το ΟΝΧ Studio, ο επιταχυντής του Ιδρύματος Ωνάση και του New Museum της Νέας Υόρκης για τις ψηφιακές τεχνολογίες και την καλλιτεχνική δημιουργία, καλωσορίζει μια νέα γενιά καλλιτεχνών και παραγωγών από όλο τον κόσμο στα όρια ανάμεσα στην εικονική και την υλική πραγματικότητα. Έχοντας ως πρώτη ύλη τους τα δεδομένα, αλλά και δίνοντας έμφαση στον ρόλο που μπορεί να διαδραματίσει το performance, η υλικότητα και η σωματικότητα στη σύγχρονη ψηφιακή δημιουργία, τα μέλη του ΟΝΧ συνιστούν μια πρωτοπορία με παρουσία σε διεθνή φεστιβάλ και διοργανώσεις. Στους υπάρχοντες ONX Fellows από την Ελλάδα, Λουκία Αλαβάνου, Μάνωλη Μανουσάκη και Τεό Τριανταφυλλίδη, θα προστεθούν τρεις επιπλέον Έλληνες δημιουργοί. To 2023, το ΟΝΧ θα συνεχίσει τη συνεργασία του με το Tribeca Festival στη Νέα Υόρκη, ενώ θα ξεκινήσει τη συνεργασία του με το MAXforum της Νέας Υόρκης με μια σειρά από συζητήσεις για θέματα τεχνολογίας, επιστήμης, τέχνης και κοινωνίας. Highlights των επερχόμενων δράσεών του είναι η έκθεση των Lundahl & Seitl, πρωτοπόρων Σουηδών καλλιτεχνών που δραστηριοποιούνται στον χώρο της εμβυθιστικής περφόρμανς και των εικαστικών τεχνών, το Unfolding the Universe: First Light της Ashley Zelenskie σε μια συνεργασία με το NASA James Webb Space Telescope και τα Mozilla Hubs, καθώς και η συμμετοχή στο International Documentary Film Festival στο Άμστερνταμ (IDFA).

OLYMPIC TOWER, ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ
UNFOLDING THE UNIVERSE: FIRST LIGHT
06 - 24.10.2022

Το σύμπαν ξεδιπλώνεται στα μάτια μας και στο ONX Studio στη Νέα Υόρκη σε μια VR έκθεση με γλυπτά και εγκαταστάσεις εμπνευσμένα από τις απόκοσμες διαστημικές εικόνες του διαστημικού τηλεσκοπίου James Webb της NASA. Πώς μπορεί ένας καλλιτέχνης να φτιάξει όμορφα έργα από φωτογραφίες και δεδομένα που είναι ήδη υπέροχα από μόνα τους; Ειδικά όταν πρόκειται για τις απόκοσμες εικόνες του τηλεσκοπίου James Webb της NASA; Το ONX Studio της Νέας Υόρκης, σε συνεργασία με το Ίδρυμα Ωνάση, το NEW INC και το Mozilla Hubs, παρουσιάζει την έκθεση Unfolding the Universe: First Light. Πρόκειται για μια ατομική έκθεση της εννοιολογικής καλλιτέχνιδας Ashley Zelinskie, την οποία επιμελήθηκε η Maggie Masetti, σε συνεργασία με την ομάδα επιστημόνων και μηχανικών του διαστημικού τηλεσκοπίου James Webb. Η έκθεση παρουσιάζει το πρώτο έργο εικονικής πραγματικότητας της Ζελίνσκι, με τίτλο Unfolding the Universe: A NASA Webb VR Experience, που περιλαμβάνει κινούμενα γλυπτά και διαδραστικά πορτρέτα μελών της επιστημονικής ομάδας του Webb. Αυτό το έργο δημιουργήθηκε για να τιμήσει την έναρξη λειτουργίας του Webb τον Δεκέμβριο του 2021 και έκτοτε έχει ενημερωθεί με τις «Πρώτες Εικόνες» του τηλεσκοπίου, που κυκλοφόρησαν στις 12 Ιουλίου 2022. Το έργο Unfolding the Universe: First Light θα συνοδεύεται από γλυπτά και εγκαταστάσεις εμπνευσμένα από τις πρώτες εικόνες του Webb, τα οποία δημιουργήθηκαν με την καθοδήγηση ειδικών επιστημόνων στους αντίστοιχους τομείς. Η έκθεση θα περιλαμβάνει πλήθος αναφορών, από τη φασματοσκοπία εξωπλανητών και την επεξεργασία εικόνας με υπέρυθρες ακτίνες έως τα χαρακτηριστικά εξάκτινα αστέρια του Webb.

ΕΥΡΩΠΗ
ULYSSES: ΜΙΑ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΟΔΥΣΣΕΙΑ
ΦΘΙΝΩΠΟΡΟ 2022

Με έμπνευση από το ομώνυμο μυθιστόρημα του Τζέημς Τζόυς, το πρότζεκτ “ULYSSES” ξεκινάει τον Σεπτέμβριο από την Αθήνα για να αλλάξει τον τρόπο που βλέπουμε το μέλλον. Μια σύγχρονη Οδύσσεια σε 18 διαφορετικές πόλεις της Ευρώπης. Ένα νέο πολιτικό και πολιτιστικό εγχείρημα, που συνδέει σε ένα ενιαίο όραμα 18 διαφορετικές πόλεις της Ευρώπης, ξεκινά από την Αθήνα και κάνει τον γύρο του κόσμου. Ζωντανεύοντας τον δημόσιο χώρο τους σε όλα τα επαγγελματικά επίπεδα, με ισάριθμα διεθνή συμπόσια σε κάθε πόλη, 30 φιλοξενίες ανταλλαγής καλλιτεχνών, αλλά και 18 λογοτεχνικές αναθέσεις δημιουργούν έναν νέο, ευρωπαϊκό «Οδυσσέα» που θα εκδοθεί σε βιβλίο το 2024. Το «ULYSSES: Μια Ευρωπαϊκή Οδύσσεια» θα ξεδιπλωθεί με τη χρονολογική σειρά των 18 επεισοδίων του μυθιστορήματος του Τζόυς, ξεκινώντας από την Αθήνα στα τέλη Σεπτεμβρίου του 2022 και συνεχίζοντας στη Βουδαπέστη, τη Μασσαλία, την Τεργέστη και το Βίλνιους, το φθινόπωρο του ίδιου έτους. Το 2023 ακολουθούν το Παρίσι, το Βερολίνο, η Κοπεγχάγη, το Σαν Σεμπαστιάν, η Κλουζ, η Κωνσταντινούπολη, η Ζυρίχη, το Χρόνινγκεν, η Ελευσίνα και το Όουλου. Το ταξίδι του ολοκληρώνεται τον Ιούνιο του 2024 στη Λισαβόνα, το Δουβλίνο και το Ντέρι-Λοντοντέρι.

ΟΙ ΠΑΡΑΓΩΓΕΣ MAΣ ΤΑΞΙΔΕΥΟΥΝ

Πάνω από 80 παραγωγές και συμπαραγωγές της Στέγης του Ιδρύματος Ωνάση έχουν αποθεωθεί σε εκατοντάδες παραστάσεις, τις οποίες φιλοξένησαν πολιτιστικοί χώροι σε όλο τον κόσμο. Από τον Δημήτρη Παπαϊωάννου με τον Εγκάρσιο Προσανατολισμό, τον Χρήστο Παπαδόπουλο με το Larsen C και τον Προμηθέα του Νίκου Καραθάνου μέχρι την

Ιωάννα Παρασκευοπούλου με το MOS, το Vanishing Point του Αλέξανδρου Βαρδαξόγλου και της Δάφνης Αντωνιάδουκαι το Stones and Bones των RootlessRoot, ο σύγχρονος ελληνικός πολιτισμός ταξιδεύει από την Κεντρική και τη Μικρή Σκηνή της Στέγης σε όλο τον κόσμο.

ΑΚΟΥΜΕ, ΒΛΕΠΟΥΜΕ

ONASSIS CINEMA — MOVEMENT RADIO — ONASSIS CHANNEL — ONASSIS CINEMA ONASSIS DOCUMENTARIES — ONASSIS FILM AWARDS

MOVEMENT RADIO

Μovement Radio. Το web radio της Στέγης εκπέμπει 24 ώρες την ημέρα, 7 ημέρες την εβδομάδα. Ο διαδικτυακός ραδιοφωνικός σταθμός της Στέγης ενώνει το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον μέσα από καθημερινές ζωντανές εκπομπές, dj-sets και θεματικά μουσικά αφιερώματα, συνεντεύξεις, εκπομπές λόγου και ζωντανά events. Γεμάτο παλμό, το Movement Radio φιλοξενεί την ελληνική dj, hip hop και electronica σκηνή, καθώς και σκηνές και υβρίδια που αναδύονται σε κάθε γωνιά του πλανήτη, υπό την καλλιτεχνική διεύθυνση των DETACH (Voltnoi & Quetempo). Συντονιστείτε στο www.movement.radio.

ONASSIS CHANNEL

Το Onassis Channel γεννήθηκε στη διάρκεια του πρώτου λοκντάουν στη χώρα μας και έγινε το νούμερο ένα ψηφιακό κανάλι πολιτιστικού οργανισμού στην Ελλάδα. Μέσα σε μικρό χρονικό διάστημα, ψηφιοποίησε όλες τις παραγωγές των δέκα χρόνων λειτουργίας της Στέγης και τις διέθεσε δωρεάν στο κοινό. Όμως, δεν σταμάτησε εκεί. Δημιούργησε νέο περιεχόμενο, κινηματογραφημένο ειδικά για το ψηφιακό κανάλι του Ιδρύματος Ωνάση. Πυροδότησε μια σειρά από συζητήσεις με θετικό και καθολικό αντίκτυπο στην ελληνική κοινωνία. Πρόσφερε χώρο, χρόνο και μια νέα σκηνή σε νέους καλλιτέχνες, φέρνοντάς τους σε επαφή με το ευρύ κοινό. Ζωντάνεψε ξανά τις μουσικές σκηνές που παρέμεναν κλειστές λόγω της πανδημίας και δημιούργησε το STAGES A/LIVE, μια σειρά από ψηφιακές συναυλίες με θεατές από όλο τον κόσμο. Έχοντας συγκεντρώσει συνολικά πάνω από 69.300 εγγεγραμμένους χρήστες από 94 διαφορετικές χώρες, 10.010.067 views, 705.300 ώρες θέασης και 55.100.000 impressions, το Onassis Channel κάθε μέρα μεγαλώνει και εξελίσσεται διαρκώς. Στις μικρές οθόνες μας, έρχονται συναυλίες STAGES A/LIVE, ντοκιμαντέρ σε παγκόσμια πρεμιέρα, επεισόδια της σειράς ψηφιακών συζητήσεων Society Uncensored και νέο περιεχόμενο που φέρνει το ψηφιακό μέλλον μας στο επίκεντρο.

SOCIETY UNCENSORED

Μιλάμε ελεύθερα για τα αυτονόητα που δεν είναι δεδομένα. Εκπρόσωποι οργανώσεων με ενεργή δράση, μέλη από την πανεπιστημιακή και την καλλιτεχνική κοινότητα, άνθρωποι από τα πεδία του ακτιβισμού και της κοινωνίας των πολιτών, της δημοσιογραφίας, της έρευνας, της νομικής εκπροσώπησης και της διακυβέρνησης, αλλά και διαφόρων εθνοτήτων και κοινοτήτων της Αθήνας, παίρνουν θέση απέναντι σε σημαντικά κοινωνικά ζητήματα της εποχής και του τόπου. Στο πλαίσιο της σειράς Society Uncensored, έχουν ήδη ακουστεί πολλές «φωνές» για θέματα όπως οι γυναικοκτονίες, το Black Lives Matter, η έμφυλη βία και ο σεξισμός, η έννοια της πολιτισμικής ταυτότητας, η ρητορική μίσους, η σύγχρονη γονεϊκότητα, το body shaming. Αυτή τη χρονιά, παρουσιάζονται δύο νέα επεισόδια της σειράς με θέμα την αναπηρία –το ένα για τη σχέση των αναπήρων με την τέχνη και τον πολιτισμό και το άλλο για την ψυχική υγεία– τα οποία θα κάνουν πρεμιέρα στο ψηφιακό κανάλι του Ιδρύματος Ωνάση.

ONASSIS DOCUMENTARIES

Θέλουμε να βλέπουμε ταινίες για όλα όσα έχουν σημασία. Μέσα από μια σειρά νέων ντοκιμαντέρ, ερχόμαστε κοντά σε θέματα που μας αφορούν, με το βλέμμα στην ατομική και συλλογική πραγματικότητα, σε προσωπικές ιστορίες που αξίζει να ειπωθούν, σε όνειρα, εμπειρίες και νέες αφηγήσεις. Το Democracy Is Coming ξεδιπλώνει το διαχρονικό ζήτημα της άρρηκτης σχέσης της δημοκρατίας με την τέχνη: με αφορμή το ομώνυμο φεστιβάλ του Ιδρύματος Ωνάση στη Νέα Υόρκη, τον Απρίλιο του 2019, μια σειρά συνεντεύξεων προοιωνίζουν ό,τι συμβαίνει σήμερα στον κόσμο μας, αλλά και ό,τι ενδεχομένως θα συμβεί.

Το ντοκιμαντέρ για τους Όρνιθες του Νίκου Καραθάνου ακολουθεί τους πρωταγωνιστές της θρυλικής παράστασης της Στέγης στο ταξίδι τους από την Επίδαυρο στο Σαντιάγκο της Χιλής, με φόντο τις διαδηλώσεις στην Plaza de la Dignidad. Με τη Σοφία, μια ταινία της Βάνιας Τέρνερ και της Μαρίας Σιδηροπούλου. Η σημασία του να σπας τη σιωπή σου. Ένα ντοκιμαντέρ που ακολουθεί την ιστορία του ελληνικού κινήματος #ΜeToo. Το 2021, η Ολυμπιονίκης Σοφία Μπεκατώρου πυροδότησε το κίνημα MeToo στην Ελλάδα και μετατράπηκε σε σύμβολο για τα χιλιάδες θύματα κακοποίησης. Παρακινούμενη από τη Σοφία, η Αμαλία, πρωταθλήτρια ιστιοπλοΐας, αποφασίζει να απευθυνθεί στη δικαιοσύνη για τον βιασμό που υπέστη από τον προπονητή της όταν ήταν 11 ετών. Ενώ η Σόφια πιέζει για νομικές μεταρρυθμίσεις με σκοπό την ενδυνάμωση των θυμάτων σεξουαλικής κακοποίησης και επιτυγχάνει τον στόχο της, η Αμαλία οδηγεί τον βιαστή της στο δικαστήριο, στην πρώτη για τα ελληνικά δεδομένα δίκη του MeToo. Η Σοφία γίνεται ακτιβίστρια, κάτι που δεν φανταζόταν ποτέ. Η Αμαλία καταδιώκεται με αδίστακτο τρόπο από τα ελληνικά ΜΜΕ και συνεχίζει να βιώνει το στίγμα από την κοινωνία της μικρής επαρχιακής της πόλης. Μέσω αποκλειστικής πρόσβασης και με βαθιά ενσυναίσθηση, η ταινία παρακολουθεί τις δύο γυναίκες για περισσότερο από ενάμιση χρόνο, καθώς προσπαθούν να αντιμετωπίσουν το τραύμα τους, καταγράφοντας μια πολιτισμικά κομβική στιγμή για την κοινωνία της Ελλάδας, που την τελευταία δεκαετία κατέχει την τελευταία θέση στην Ευρωπαϊκή Ένωση, σε ό,τι αφορά την ισότητα των φύλων και τα δικαιώματα των γυναικών.

Μοmmies, μια ταινία της Ελβίρας Κρίθαρη και της Μαρίας Σιδηροπούλου

Γιατί μια γυναίκα να θέλει να γίνει μητέρα πάση θυσία; Γιατί μια άλλη δεν ενδιαφέρεται να γνωρίσει τους ανθρώπους που γεννιούνται από (και με) το δικό της DNA; Δύο γυναίκες, άγνωστες μεταξύ τους, διατυπώνουν τις απόψεις τους για την έννοια της μητρότητας και το σύμπαν που την περικλείει. Οι παράλληλες αφηγήσεις τους έχουν κοινή αφετηρία, αφού και οι δύο συμμετείχαν σε ένα σχήμα δωρεάς και λήψης γενετικού υλικού σε Μονάδες Ιατρικώς Υποβοηθούμενης Αναπαραγωγής. Η ταινία περιστρέφεται γύρω από τα ερωτήματα που προκύπτουν από την εξωσωματική με «δανεικό» γενετικό υλικό και οι αφηγήσεις των γυναικών δημιουργούν μια ιδιότυπη στιχομυθία. To Mommies, μια ταινία σε παραγωγή του Ιδρύματος Ωνάση, ρίχνει φως σε αθέατες διαδικασίες και πρωταγωνιστές της υποβοηθούμενης αναπαραγωγής στην Ελλάδα.

ONASSIS CINEMA

Στο Ίδρυμα Ωνάση, μας αρέσει να βλέπουμε ταινίες και γι’ αυτό επενδύουμε διαχρονικά στο ελληνικό σινεμά. Στηρίζουμε καταξιωμένους δημιουργούς και νέα ταλέντα, μέσα από την ανάπτυξη σεναρίων για ταινίες όπως το Liar Man του Μανώλη Μαυρή, η Μεγάλη πέτρα σε μικρό κεφάλι των Γιάννη Οικονομίδη και Βαγγέλη Μουρίκη, οι Γυναίκες του 1922 του Άρη Καπλανίδη, το Bastards του Νίκου Πάστρα, τη “λΕΣΒΙΑ, η λεσβιακή ιστορία της Ερεσού” της Τζέλης Χατζηδημητρίου και του ντοκιμαντέρ The Public Private House του Τάσου Λάγγη. Ενισχύουμε την παραγωγή ταινιών μικρού και μεγάλου μήκους, όπως κάναμε με την Cora της Εύης Καλογηροπούλου, την πρώτη ταινία μεγάλου μήκους του Βασίλη Κεκάτου, Οι άγριες μέρες μας, και την ταινία H Διάβαση των Αινεία Τσαμάτη και Κατερίνας Μαυρογεώργη. Με πιο πρόσφατη τη συμμετοχή της ταινίας Στον θρόνο του Ξέρξη της Εύης Καλογηροπούλου στο Φεστιβάλ Καννών, όπου απέσπασε και το βραβείο καλύτερης ταινίας μικρού μήκους στην Εβδομάδα Κριτικής 2022, συνεχίζουμε να στηρίζουμε το ελληνικό σινεμά σε κάθε μορφή και έκφρασή του.

H Διάβαση, μια ταινία του Αινεία Τσαμάτη και της Κατερίνας Μαυρογεώργη

Μια σιδηροδρομική διάβαση στη μέση του πουθενά. Δύο ξύλινες καλύβες που στέκουν αντικριστά. Γύρω, κατακίτρινοι λόφοι και ανοιχτός ορίζοντας. Δύο φύλακες: ο μοναχικός Γιάννης που δεν εγκαταλείπει ποτέ το πόστο του και ο χαλαρός Αντώνης που ακολουθεί τη ραστώνη του τοπίου. Κάθε τόσο, μια φωνή από έναν παλιό ασύρματο αναγγέλλει την άφιξη αμαξοστοιχίας. Οι δύο φύλακες κατεβάζουν χειροκίνητα τις μπάρες. Τίποτα δεν φαίνεται να διαταράσσει την καθημερινή ρουτίνα τους έως τη στιγμή που ο έρωτας θα εισβάλει, διαλύοντας κάθε βεβαιότητα.

Broadway, μια ταινία του Χρήστου Μασσαλά

Κόντρα στις προειδοποιήσεις της μεγαλοαστικής οικογένειάς της, η Νέλλη πιάνει δουλειά ως χορεύτρια σε ένα στριπτιζάδικο. Εκεί γνωρίζει τον Μάρκο, έναν χαρισματικό μικροαπατεώνα, ο οποίος τη βοηθάει να ξεφύγει από τους μπράβους του πατριού της που την καταδιώκουν. Το Broadway είναι η πρώτη ταινία μεγάλου μήκους του Χρήστου Μασσαλά, σε συμπαραγωγή του Onassis Culture και με πρωταγωνιστές ένα δυνατό καστ νεαρών ηθοποιών και περφόρμερ (Έλσα Λεκάκου, Φοίβος Παπαδόπουλος, Στάθης Αποστόλου, Rafael Papad, Salim Talbi). Την πρωτότυπη μουσική της ταινίας υπογράφει ο βραβευμένος με Όσκαρ και Grammy συνθέτης Gabriel Yared (Ο ταλαντούχος κύριος Ρίπλεϊ, Οι ζωές των άλλων, Ο Άγγλος ασθενής). Το Broadway συνάντησε το διεθνές κοινό στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Ρότερνταμ, μια από τις σημαντικότερες κινηματογραφικές διοργανώσεις παγκοσμίως. Έπειτα, ξεκίνησε ένα μεγάλο ταξίδι στα φεστιβάλ και τις κινηματογραφικές αίθουσες του κόσμου, το οποίο συνεχίζεται μέχρι και σήμερα.

ONASSIS FILM AWARDS

ΝΥΧΤΕΣ ΠΡΕΜΙΕΡΑΣ

Η κινηματογραφική οικογένεια του Ιδρύματος Ωνάση μεγαλώνει διαρκώς. Μέσα από τις Νύχτες Πρεμιέρας, αναδεικνύονται κάθε χρόνο νέες φωνές που αξίζει να ακουστούν. Γι' αυτό αποφασίστηκε, οι κινηματογραφιστές που συμμετέχουν στο Διαγωνιστικό Ελληνικών Ταινιών Μικρού Μήκους στη φετινή, 28η έκδοση του φεστιβάλ, να λάβουν ένα νέο κινηματογραφικό βραβείο από το Ίδρυμα Ωνάση.

ΔΙΕΘΝΕΣ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΜΙΚΡΟΥ ΜΗΚΟΥΣ ΔΡΑΜΑΣ

Το Ίδρυμα Ωνάση συνεργάζεται διαχρονικά με το μεγαλύτερο φεστιβάλ ταινιών μικρού μήκους της χώρας, αναδεικνύοντας τις φωνές ανερχόμενων δημιουργών στα πρώτα τους βήματα. Κάθε χρόνο απονέμονται δύο βραβεία σε Έλληνες κινηματογραφιστές για την ανάπτυξη της ταινίας μεγάλου μήκους τους. Το 2021, ο Μανώλης Μαυρής και ο Άρης Καπλανίδης ήταν οι νικητές των Onassis Film Awards. Συνεχίζουμε, λοιπόν, και φέτος να γιορτάζουμε το ελληνικό σινεμά στο Φεστιβάλ Δράμας και να απελευθερώνουμε τις δυνάμεις και το ταλέντο νέων κινηματογραφιστών.

ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ & ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

Το Ίδρυμα Ωνάση, στηρίζοντας την ανάπτυξη του ανεξάρτητου ελληνικού κινηματογράφου και στο πλαίσιο της μακροχρόνιας συνεργασίας του με το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, τιμά κάθε χρόνο ένα από τα ελληνικά πρότζεκτ που συμμετέχουν στην Αγορά των δύο διοργανώσεων. Στο 24ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης, το βραβείο απονεμήθηκε στο ντοκιμαντέρ Λεσβία, η λεσβιακή ιστορία της Ερεσού της Τζέλης Χατζηδημητρίου. Αντίστοιχα, στο 62ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, το βραβείο απονεμήθηκε στην ταινία Bastards, σε σκηνοθεσία του Νίκου Πάστρα. Αγαπάμε το ελληνικό σινεμά και το στηρίζουμε σε κάθε μορφή και έκφρασή του.

ONASSIS AiR (ARTISTS-IN-RESIDENCE)

Στο Ίδρυμα Ωνάση, επενδύουμε στα πρόσωπα. Επενδύουμε στις ανθρώπινες σχέσεις, στη διαδικασία, στη λοξή ματιά και στη δυναμική που απελευθερώνουν άνθρωποι διαφορετικοί μεταξύ τους. Ενδιαφέροντα και ανήσυχα μυαλά που συνευρίσκονται αναπάντεχα για να πυροδοτήσουν συζητήσεις και να προκαλέσουν ερωτήματα. Oι Onassis AiR (Artists-in-Residence) είναι εκφραστές του σύγχρονου πολιτισμού, ταξιδευτές σε διαφορετικά σημεία του πλανήτη. Εξάπτουν την ανθρώπινη περιέργεια, διαβάζουν, εμπνέονται, συλλέγουν εμπειρίες και δημιουργούν, κάνοντας τοπικό το παγκόσμιο και παγκόσμιο το τοπικό. Μα, πάνω από όλα, δικό τους. Στις σελίδες που ακολουθούν, θα γνωρίσετε 24 από τους καλλιτέχνες του Onassis AiR, αλλά τη νέα σεζόν, 2022-23, η οικογένειά τους είναι πολύ μεγαλύτερη: Μαργαρίτα Αθανασίου, Ορέστης Αθανασόπουλος, Πατρίσια Απέργη, Γιώτα Αργυροπούλου, Νικόλας Βεντουράκης, Δανάη Γιαννόγλου, Μαρίνα Γιώτη, Θανάσης Δεληγιάννης, Αναστασία Διαβαστή, Άλκηστη Ευθυμίου, Ιωάννα Ζούλη, Στέλλα Ιωαννίδου, Νίκος Καραθάνος, Κωνσταντίνα Κοτζαμάνη, Χρυσάνθη Κουμιανάκη, Χριστίνα Κοτσιλέλου, Ευριπίδης Λασκαρίδης, Latent Community (Σωτήρης Τσίγκανος & Ιώνιαν Μπισάι), Ζακλίν Λέντζου, Μανώλης Μανουσάκης, Οδυσσέας Μανωλούδης (Οdydoze), Γιολάντα Μαρκοπούλου, Μαρίνα Μήλιου-Θεοχαράκη, Γιάννης Μιχαλόπουλος, Νέγρος του Μοριά, Γιάννης Νικολαΐδης, Λυδία Ξυνογαλά, Κωνσταντίνος Παπανικολάου, Μαργαρίτα Πήτα, Θοδωρής Προδρομίδης, Λητώ Σκοπελίτη, Σπύρος Στάβερης, Φωτεινή Σταματελοπούλου, Πρόδρομος Τσινικόρης, Κώστας Τσιούκας, Μαριάνννα Χριστοφίδου, Σταύρος Χρυσαφίδης, Noor Abed, Tristan Bera, Khaleb Brooks, Federica Bueti, Nuno Cassola, Alberto Conejero, Marc Delalonde, Dennis Dizon, Bryony Dunne, Victor Ehikhamenor, Moriah Evans, Ryan Ferko, Dorota Gawęda & Eglė Kulbokaitė, Arshia Fatima Haq, Samuel Hertz, Julian Hetzel, Daniel Hui, Harry Isra Muhammad, Laure Jaffuel, Vishal Kumaraswamy, Joey Lubitz, Nadja Verena Marcin, Inés Muñozcano, Aslı Özdoyuran, Kenneth Pietrobono, Paz Ponce, Will Rawls, Aristide Rontini, Miriam Simun, Sister Sylvester (aka Kathryn Hamilton), Sumugan Sivanesan, Felipe Steinberg, Amanda Vincelli.

ONASSIS PUBLICATIONS

Μια νέα σελίδα στον κόσμο των εκδόσεων. Το ετερόκλητο σύμπαν του Ιδρύματος Ωνάση αποτυπώνεται στις σελίδες των Onassis Publications. O ιδιαίτερος εικαστικός κόσμος του κορυφαίου Έλληνα χορογράφου Δημήτρη Παπαϊωάννου, η πιο πρόσφατη σειρά έργων του διεθνούς εικαστικού Γιάννη Βαρελά, το καλλιτεχνικό σύμπαν της Λένας Κιτσοπούλου μέσα από ημερολογιακές σημειώσεις της, η ζωή και το έργο του Γιανούλη Χαλεπά, μια μελέτη γύρω από την πολυκατοικία και την ταυτότητα της πόλης της Αθήνας, ένα κοινωνικό/επιστημονικό γλωσσάρι για τον καιρό. Η σειρά εκδόσεων αφουγκράζεται και καταγράφει τις τάσεις στη σύγχρονη έρευνα, αναδεικνύει φωνές σημαντικών Ελλήνων δημιουργών του σήμερα και θέτει ερωτήματα για ζητήματα που θα μας απασχολήσουν στο μέλλον, όπως είναι η τεχνητή νοημοσύνη, η πολιτική οικολογία και ο ψηφιακός πολιτισμός.