4 βιβλία για να αποχαιρετίσουμε τον Οκτώβριο

kedros
ΤΕΤΑΡΤΗ, 27 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2021

Aπό τις εκδόσεις Κέδρος.

Η ασκητική του Άγιου Έρωτα
Ξενοφών Φουρναράκος

Ο πόνος ο δικός μου είναι βουβός, σε κοιτάζει με μάτια χαμογελαστά.

Η λύτρωση
θα έρθει μέσ’ από τη δική σου την ευτυχία.
Όχι τη δική μου. Η ευτυχία σου
είναι πλέον αξεχώριστη από τη δική μου.
Ό,τι κι αν συνεπάγεται αυτό.

Οι αγιορείτες ασκητές το ονομάζουν
Θεού φώτιση, άγιο πόνο
όμως υπάρχει
και ο λιγότερο γνωστός
και παρεξηγημένος αδελφός του
ο Άγιος Έρωτας.
Η απαρχή των σημείων.

Αποτυπώματα ίσκιου
Γιάννης Γκιόκας


Νανούρισμα

Κοιμήσου απόψε ειρηνικά με τη μάσκα των αγγέλων
Γιατί αύριο θα ’ρθει ο καινούργιος λύκος και το καινούργιο
σκοτάδι
Με την καινούργια αλήθεια και το καινούργιο αίμα μες
στο καινούργιο πηγάδι
Να χορτάσει ο χρόνος τον κίβδηλο τρόμο
Μέχρι τότε κοιμήσου ειρηνικά
Φτάνει για απόψε ο τρόμος ο λύκος χόρτασε
Όχι άλλο αίμα το πηγάδι γέμισε
Κοιμήσου απόψε ειρηνικά με τη μάσκα των αγγέλων
Γιατί αύριο έχουμε να δαμάσουμε τον καινούργιο χρόνο
παιδί μου

Λίγη ιστορία της νεοελληνικής λογοτεχνίας
Βαγγέλης Ραπτόπουλος


39 κείμενα και συνεντεύξεις, 82 σύγχρονοι Έλληνες λογοτέχνες

*
Άρης Aλεξάνδρου ~ Θανάσης Βαλτινός
Bασίλης Bασιλικός ~ Άντζελα Δημητρακάκη
Σωτήρης Δημητρίου ~ Aπόστολος Δοξιάδης
Oδυσσέας Eλύτης ~ Mανίνα Zουμπουλάκη
Aλέξανδρος Kοτζιάς ~ Mένης Kουμανταρέας
Mιχάλης Mιχαηλίδης ~ Δημήτρης Nόλλας
Σοφία Nικολαΐδου ~ Aλέξης Πανσέληνος
Kωστής Παπαγιώργης ~ Hλίας Πετρόπουλος
Γαλάτεια Pιζιώτη ~ Aντώνης Σουρούνης
Kώστας Tαχτσής ~ Γιάννης Yφαντής
Aντρέας Φραγκιάς ~ Bαγγέλης Xατζηγιαννίδης
Γιώργος Xειμωνάς ~ Xρήστος Xρυσόπουλος
Xρήστος Xωμενίδης κ.ά.

Απόψε θα έχουμε ρεστία
Δοξούλα Παλαμάρα


Το κακό είναι ότι ήμασταν και οι δύο εριστικοί και ισχυρογνώμονες. Το καλό είναι ότι ήμασταν και οι δύο εξαιρετικά ανθεκτικοί. Διαφωνούσαμε με πείσμα και με πάθος. Ένα ρίγος ηλεκτρικής ενέργειας διαπερνούσε τον οικογενειακό μικρόκοσμο και ξεκαθάριζε η ατμόσφαιρα. Η ευδαιμονία και η μακροημέρευση ενός ζευγαριού σπάνια εξαρτιούνται από την καλή τους θέληση – μικρές, μικρότατες ιδιορρυθμίες εξισορροπούν τα υπόγεια και άλλα ρεύματα. Άρρητη, άγραφη και απαράβατη συμφωνία μεταξύ μας καθόριζε ότι τα «πρέπει» της συμβίωσης θα έβγαιναν από μέσα μας, από την προσωπική αίσθηση ευθύνης του καθενός μας. Θα πατούσαμε μαζί στον ίδιο τόπο και στον ίδιο χρόνο, μερικές φορές και στο ίδιο όνειρο, αλλά ο καθένας θα είχε το δικό του πάτημα στη ζωή. Μπορεί ο έρωτας και η αγάπη να ευδοκιμούν μέσα στον ασφυκτικό κλοιό της καθημερινότητας; Της σκληρής καθημερινότητας του βερεσέ τη δεκαετία του ’60; Aλλά και στις σημερινές ανάγκες της σύγχρονης Ελλάδας των social media; Eίναι θέμα χρόνου, ούριων ανέμων, προσπάθειας, ή απλώς συμπτώσεων;