Ο Χρήστος Φ. Κουκούτσης μετατρέπει τις αναμνήσεις μιας παιδικής ηλικίας στην ελληνική ύπαιθρο σε μια συγκινητική συλλογή διηγημάτων που μας καλεί να ξαναβρούμε όσα η καθημερινότητα μάς έκανε να ξεχάσουμε.

Πόσες νέες όμορφες μνήμες προσθέτουμε στην ψυχή μας σαν μεγαλώνουμε; Σε έναν κόσμο που κινείται με ιλιγγιώδη ταχύτητα, η συλλογή διηγημάτων «Εκείνες οι Όμορφες Στιγμές» του Χρήστου Φ. Κουκούτση από τις Εκδόσεις Γραφή, έρχεται να λειτουργήσει ως ένα τρυφερό, λογοτεχνικό αντίδοτο στη λήθη.

Πρόκειται για ένα ταξίδι συναισθημάτων πίσω στον χρόνο, στις τέσσερις εποχές ενός ολόκληρου έτους, έτσι όπως τις βιώνει και τις βλέπει ένα μικρό παιδί πίσω από τα μελιά του μάτια.

Από την Αγία Σοφία Τριχωνίδας στο Πάντειο

Ο συγγραφέας, Χρήστος Φ. Κουκούτσης, κουβαλάει μέσα του τις δικές του ζωντανές ρίζες. Κατάγεται από την Αγία Σοφία Τριχωνίδας, ένα χωριό με πολλά νερά, πηγές και πλατάνια, χαμένο μέσα στο πράσινο κάπου στους πρόποδες του Παναιτωλικού, πάνω από τη λίμνη Τριχωνίδα. Εκεί έζησε τα παιδικά του χρόνια και διαμορφώθηκε η προσωπικότητά του, προτού μετοικήσει το 1993 στην Αθήνα για να σπουδάσει Πολιτικές Επιστήμες στο Πάντειο Πανεπιστήμιο, την πόλη όπου ζει και εργάζεται μέχρι σήμερα.

«Είχα την τύχη να μεγαλώσω σε έναν κόσμο όπου ο χρόνος μετριόταν με τις εποχές και τα έθιμα και όχι με τα δευτερόλεπτα και την ταχύτητα», εξομολογείται ο ίδιος. «Στην ύπαιθρο, οι άνθρωποι είχαν μια σοφή, σχεδόν τελετουργική απλότητα. Έτσι από μικρός έμαθα να παρατηρώ: τα καιρικά φαινόμενα, τη βροχή, το κρύο, τη λιακάδα και πώς αυτά επηρέαζαν την καθημερινότητα των ανθρώπων. Οι άνθρωποι αυτοί, μέσα στην απλότητά τους, έγιναν οι ήρωες της παιδικής μου ηλικίας».

Μεγαλώνοντας, αυτή η καθημερινότητα μετατράπηκε σε μνήμες, οι οποίες σε πείσμα του γκρίζου της σύγχρονης ζωής στη μεγαλούπολη, παρέμειναν φωτεινές και καθαρές. Κάπως έτσι γεννήθηκαν αυτές οι ιστορίες – αρχικά ως μια ανάγκη να κρατηθούν ζωντανοί οι ήρωες εκείνης της απλής καθημερινότητας, οι συνήθειες και τα έθιμα που έδεναν τη μικρή κοινότητα. Σιγά σιγά, οι ιστορίες μπήκαν η μία δίπλα στην άλλη, συμπληρώνοντας ένα μοναδικό παζλ.

Μέσα από τον μικρόκοσμο του βιβλίου, ζωντανεύουν οι άνθρωποι του καθημερινού μόχθου, οι γονείς, οι παππούδες, οι φίλοι μας, και μαζί τους οι καθημερινές συνήθειες, οι γιορτές και τα έθιμα της υπαίθρου που σβήνουν γοργά με το πέρασμα του χρόνου. Τα στοιχεία της φύσης, ο ήλιος, το χιόνι και η βροχή μπερδεύονται γλυκά με την τοπική ντοπιολαλιά, το πηγαίο χιούμορ και τη συγκίνηση, ενώ η πραγματικότητα μπλέκεται με το όνειρο.

Ο Χρήστος Φ. Κουκούτσης επιλέγει να γράψει σε ύφος νοσταλγικό, ανακατεύοντας βιωματικά στοιχεία με την αλληγορία και το όνειρο. «Εκείνες οι Όμορφες Στιγμές» δεν είναι απλώς μια επιστροφή στο παρελθόν· είναι μια ανοιχτή πρόσκληση να βγάλουμε από την κρυψώνα του το παιδί που κρύβουμε καλά μέσα μας και να θυμηθούμε, έστω και για λίγο, πώς είναι να ζει κανείς απλά και ανθρώπινα.