Από το ιδανικό μοντέλο των πολιτισμένων πρώην μέχρι τον πιο πεζό λογαριασμό.

Χριστίνα Χρυσανθοπούλου • [email protected]

Και, μεταξύ μας, ας μη δραματοποιούμε: δεν μας καίει ποιος έχει δίκιο. Το ερώτημα είναι ποιος θα τραγουδάει τώρα τα τραγούδια του Καρβέλα.

Για χρόνια τους είχαμε βάλει στη Σουηδία. Όχι γεωγραφικά, φυσικά. Στη δική μας φαντασιακή Σκανδιναβία. Εκεί όπου οι άνθρωποι χωρίζουν πολιτισμένα, οι πρώην παραμένουν φίλοι, οι νυν συνυπάρχουν με τους πρώην, τα παιδιά μεγαλώνουν ανάμεσα σε διευρυμένες οικογένειες και κανείς δεν χρειάζεται να καταστρέψει τον άλλον για να αποδείξει ότι ο γάμος τελείωσε.

Η Άννα Βίσση και ο Νίκος Καρβέλας ήταν για χρόνια το ελληνικό παράδειγμα ότι μπορεί να πέσουν τίτλοι τέλους σε έναν μεγάλο έρωτα χωρίς να γίνει πόλεμος. Μπορεί ο έρωτας αυτός να μετασχηματιστεί σε φιλία, σε οικογένεια, σε δημιουργική σχέση, σε κάτι που δεν χωρά εύκολα στις συμβατικές ταμπέλες. Η εικόνα τους είχε σχεδόν κάτι διδακτικό, χωρίς οι ίδιοι να χρειάζεται να μας διδάξουν τίποτα.

Μας άρεσε αυτή η ιστορία. Ήταν βολική, αισιόδοξη και, κυρίως, σπάνια. Μας έλεγε ότι μπορείς να αγαπήσεις κάποιον, να χωρίσεις μαζί του και παρ’ όλα αυτά να μη χρειαστεί να διαγράψεις όσα έζησες. Ότι μπορείς να περάσεις από τον έρωτα στη συντροφικότητα μιας άλλης μορφής χωρίς να διαβείς από την υποχρεωτική στάση της αλληλοεξόντωσης. Διαβάστε περισσότερα.