Vintage κοκτέιλ: είναι η νέα τάση;

vintage-kokteil
ΠΕΜΠΤΗ, 22 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 2018

Από το Λονδίνο στο Σικάγο και από το Τόκιο μέχρι τη Νέα Υόρκη, υπάρχει μια αυξανόμενη εκτίμηση των vintage κοκτέιλ από παλιά και σπάνια οινοπνευματώδη ποτά, σύμφωνα με τους ειδικούς του krasiagr.com.

Το 2012, ο maestro mixologist Salvatore Calabrese έκανε ιστορία στο Playboy Club του Mayfair όταν δημιούργησε το πιο ακριβό κοκτέιλ στον κόσμο μπροστά σε ένα έκπληκτο ακροατήριο. Με τιμή 5.500 λίρες το ποτήρι, το Legacy του Salvatore ήταν ένα μείγμα 1788 Clos de Griffier Vieux Cognac, 1770 Kummel Liqueur, 1860 Dubb Πορτοκάλι Curaçao και δύο δόσεις Angostura bitters από το 1900.

Προφανώς νευρικός πριν από την απόπειρα, ο Calabrese ζήτησε από τον βοηθό του να σφουγγίσει τον ιδρώτα από το φρύδι του. Η σιωπή έπεσε πάνω στην αίθουσα καθώς ο Calabrese αντιμετώπισε το αρχαίο μπουκάλι κονιάκ με μαχαίρι, τιρμπουσόν και λαβίδες από μέταλλο. Τρεις μήνες νωρίτερα, ο Calabrese έμεινε παγωμένος όταν ένα διαφορετικό μπουκάλι κονιάκ Clos de Griffier του 1788 που προορίζονταν για την προσπάθεια ρεκόρ, καταστράφηκε από έναν επιχειρηματία, ο οποίος είχε παραγγείλει δύο ποτήρια του κονιάκ -£5.050 η μερίδα- και ζήτησε να δει το μπουκάλι. Καθώς ο πελάτης σηκώθηκε, χτύπησε το μπουκάλι το οποίο πετάχτηκε στον αέρα πριν σπάσει στο πάτωμα.

Το παγκόσμιο ρεκόρ του και η ιστορία του σπασίματος της πανάκριβης φιάλης τράβηξαν την προσοχή του Τύπου και φάνηκε να σηματοδοτούν την αρχή μιας τάσης για πολυτελή κοκτέιλ με παλιά αποστάγματα τόσο στα κλασικά κοκτέιλ μπαρ, όπως το The Beaufort Bar στο The Savoy όσο και σε πιο σύγχρονα όπως το Canon στο Σιάτλ, ένα μαγαζί με επτά μόνο τραπέζια με 4000 αποστάγματα στον κατάλογό του!

Ο ιδιοκτήτης του Canon, Jamie Boudreau, πιστεύει ότι τα vintage οινοπνευματώδη προσφέρουν πολυπλοκότητα και διάρκεια που απλά δεν βρίσκονται στα σύγχρονα ισοδύναμα.

Το μενού των 10-strong vintage cocktail, περιλαμβάνει ένα Champs-Elysées αξίας 495 δολαρίων, φτιαγμένο με το 1935 Courvoisier, 1935 Chartreuse και λεμόνι και ένα Red Hook $425 που παντρεύει Rittenhouse Rye της δεκαετίας '50, Punt e Mes της δεκαετίας του 1960 και Maraschino από τη δεκαετία του 1940. Η ακριβότερη γουλιά του είναι ένα $650 Sazerac που έγινε με 1945 Monticello Rye και Pernod absinthe από τη δεκαετία του 1940.

Σε μια έντονα ανταγωνιστική σκηνή bar που τροφοδοτείται με ολοένα και πιο απαιτητικούς πότες, τα vintage κοκτέιλ δίνουν στους bartenders ένα σημείο διαφοράς, καθώς προσφέρουν στους πελάτες μια ιδιαίτερη εμπειρία μεταφέροντάς τους πίσω στο χρόνο.

Εξυπηρετούν επίσης στο να κρατήσουν τους ανήσυχους μπάρμαν σε εγρήγορση, επιτρέποντάς τους να το παίξουν Σέρλοκ και να μυρίσουν τα εξαφανισμένα αποστάγματα από όλο τον κόσμο και στη συνέχεια να τα επαναφέρουν στη ζωή με τις δημιουργίες τους.

Τι θα μπορούσε να είναι καλύτερο για έναν λάτρη κοκτέιλ από το να έχει την ευκαιρία να απολαύσει ένα Old Fashioned ή ένα Negroni που περιέχει ένα απόσταγμα από την ίδια εποχή που το κοκτέιλ εφευρέθηκε;

Στο μπαρ The Beaufort του The Savoy, ο head μπάρμαν Joe Harper σερβίρει έξι vintage κοκτέιλ, συμπεριλαμβανομένου του £250 Nacional, το οποίο πήρε το όνομά του από το εικονικό ξενοδοχείο της Αβάνας που σύχναζαν όλοι από τους Ernest Hemingway και Marlene Dietrich μέχρι τον Sir Winston Churchill. Παρασκευασμένο με κουβανέζικο ρούμι Bacardi από τη δεκαετία του 1940 (πριν από την μεταφορά του αποστακτηρίου ρούμι στο Πουέρτο Ρίκο) και apricot brandy του 1960, μαζί με λεμόνι, χυμό ανανά και ζάχαρη, με την υπογραφή του Nacional.

Στο The Rivoli Bar στο The Ritz Λονδίνο, θα βρείτε τέσσερα κοκτέιλ vintage να σερβίρονται, συμπεριλαμβανομένου ενός Sazerac £500 φτιαγμένο με Cognac Lheraud που χρονολογείται από το 1906, το έτος που άνοιξε το ξενοδοχείο. «Υπάρχουν μόνο έξι μπουκάλια σε όλο τον κόσμο και έχουμε τρία από αυτά», λέει ο διευθυντής μπαρ Jurek Mazuruk. Το καλύτερο-vintage κοκτέιλ του είναι ένα £90 Negroni κατασκευασμένο από Gin Gordon από τη δεκαετία του 1960, Campari από τη δεκαετία του 1970 και Martini & Rossi Rosso Vermouth από τη δεκαετία του 1980.

Στη λίστα του Bar Beaufort ξεχωρίζει ένα από τα παλαιότερα και σπανιότερα αποστάγματα που εξακολουθούν να υπάρχουν, το ρούμι Harewood House που αποστάχθηκε στα Μπαρμπάντος το 1780, μια δωδεκάδα σκονισμένων μπουκαλιών ανακαλύφθηκε τυχαία από μέλη του τμήματος κρασιών του οίκου Christie, που τα βρήκε να κρύβονται κάτω από ένα παχύ στρώμα ιστών αράχνης κατά τη διάρκεια της απογραφής του κελαριού στο Harewood House στο Λιντς το 2011. Ο οίκος δημοπρασιών αναμενόταν να πουλήσει τα μπουκάλια για περίπου £700 το καθένα στην πώληση του Δεκεμβρίου του 2013, αλλά κατέληξαν στο σφυρί για £8.225 το κομμάτι, που απεικονίζει την αυξανόμενη παγκόσμια δίψα για παλιά και σπάνια οινοπνευματώδη ποτά.

Το Savoy χρεώνει £12,000 για την ευκαιρία να βιώσετε «ένα πραγματικό κομμάτι της υγρής ιστορίας», και προσφέρει προσαρμοσμένα σέρβις του αρχαίου ρούμι σε high-rolling επισκέπτες.

Ο Noah May, ο οποίος ήταν μέλος της ομάδας των Christie που ανακάλυψε τα ρούμια του 1780, το περιέγραψε ως «το παλαιότερο, το πιο εξαίρετο, πολύπλοκο, ζωντανό και υπερβατικό απόσταγμα που πιθανώς έχω δοκιμάσει». Πιστεύει ότι όταν πρόκειται για οινοπνευματώδη ποτά, δεν τα κάνουν όπως παλιά. «Τα Vintage αποστάγματα γενικά έχουν καλύτερη γεύση επειδή η ποιότητα των συστατικών και η κλίμακα παραγωγής συχνά οδήγησαν σε ένα λεπτότερο προϊόν», λέει.

Ωστόσο, αισθάνεται ότι η μεγαλύτερη γοητεία των vintage αποσταγμάτων είναι η συναισθηματική έλξη τους. «Τα αποστάγματα δεν αλλάζουν γενικά στο μπουκάλι όπως το κρασί, έτσι εισπνέοντας το άρωμα και δοκιμάζοντας το υγρό, μπορείτε να μεταφερθείτε απευθείας σε άλλη εποχή. Είστε, κατά κάποιον τρόπο, συνδεδεμένοι με τα χέρια που πήραν το σταφύλι ή τα σιτηρά και το έβαλαν στο ξύλο. Πρόκειται για έναν οικείο και μοναδικό τρόπο εμπλοκής με την ιστορία», λέει, αποκαλύπτοντας ότι υπάρχει «εξαιρετικό δυναμικό ανάπτυξης» για την παλιά και σπάνια αγορά οινοπνευματωδών ποτών σε δημοπρασίες.

Αλλά όσο δημοφιλή κι αν είναι αυτά τα vintage κοκτέιλ, δεν τα βλέπουν όλοι ως μια θετική προσθήκη στο οπλοστάσιο ενός μπάρμαν. Ο όμιλος Rémy Cointreau, ιδιοκτήτης του Cognac Louis XIII, που είναι από 1.000 eaux de vie ηλικίας από 40 έως 100 ετών και είναι εμφιαλωμένο σε ένα διακοσμητικό μπακαρά, αποθαρρύνει ενεργά τους πότες να απολαύσουν το ελιξίριο σε ένα κοκτέιλ. «Σας συνιστούμε θερμά να απολαμβάνετε μόνο του για να εκτιμήσετε πλήρως την έκρηξη των γεύσεων και των αρωμάτων του», λέει ένας εκπρόσωπος του Rémy Cointreau, ο οποίος περιγράφει το Cognac των £2.250 ως το άρωμα του χρόνου.

Αυτό δεν σταμάτησε το μπαρ The Palm Court στο The Plaza Hotel στη Νέα Υόρκη από το σερβίρισμα ενός κοκτέιλ Sidecar $3.000 που έγινε με Louis XIII Black Pearl και Cointreau από τη δεκαετία του 1930 σε ένα κρυστάλλινο coupe Baccarat.

Ο Liam Sparks, πρεσβευτής μάρκας του ουίσκυ Midleton, πιστεύει ότι τα vintage οινοπνευματώδη ποτά κάνουν πιο αυθεντικά κλασικά κοκτέιλ.

«Δεν βρίσκω καθόλου σωστό το ότι καταστρέφουμε το απόσταγμα. Απλά προσφέρουμε στον καταναλωτή μια εμπειρία από το παρελθόν. Έχουμε τόμους με παλιά βιβλία κοκτέιλ όπως το βιβλίο The Savoy Cocktail Book από τη δεκαετία του 1930, οπότε είναι λογικό να προσπαθήσουμε να φτιάξουμε ποτά από εκείνη την εποχή με τα αποστάγματα από εκείνη την εποχή», λέει.

Για τον Edmund Weil, συνιδρυτή του Speakeasy The Old Street, το vintage spirit μπορεί να μετατρέψει τους φιλοξενούμενους σε ταξιδιώτες του χρόνου και να τους μεταφέρει κατευθείαν στην εποχή της ποτοαπαγόρευσης, το οποίο επιδιώκει να προκαλέσει το μπαρ.

Όπως και οι άνθρωποι, τα οινοπνευματώδη έχουν την τάση να μαλακώνουν με την ηλικία και η ευκαιρία να βιώσουμε αυτή την εξέλιξη είναι ακαταμάχητη για αυτούς που επιθυμούν να δοκιμάσουν το Campari χρωματισμένο με βαφή καρμίνης από τα συντριμμένα κογχινικά σκαθάρια και όχι με τη σύγχρονη επεξεργασία.

Σε μια εποχή που χαρακτηρίζεται από ταχύτητα και κίνηση, τα vintage οινοπνευματώδη είναι μια πύλη στο παρελθόν και προσφέρουν την ευκαιρία να ταξιδέψουμε πίσω στο χρόνο μέσω υγρών στιγμιότυπων ιστορίας που διατηρούνται τέλεια, όπως ένα έντομο σε μια κάψουλα κεχριμπαριού..

Πηγή: www.krasiagr.com