Το Samos 1966, από τα παλαιωμένα αποθέματα του Οινοποιητικού Συνεταιρισμού Σάμου, έρχεται σήμερα στο ποτήρι, αποκαλύπτοντας τι μπορεί να χαρίσει ο χρόνος σε ένα σπάνιο Μοσχάτο.

Τι μπορεί να έχει αλλάξει σε ένα κρασί που έμεινε σχεδόν έξι δεκαετίες μέσα σε δρύινα βαρέλια; Το Samos 1966 έρχεται σήμερα στο προσκήνιο, κουβαλώντας πάνω του τον χρόνο, την παλαίωση και την ιστορία μιας ολόκληρης εποχής. Πρόκειται για μια σπάνια σοδειά σαμιώτικου Μοσχάτου από τα παλαιωμένα αποθέματα του Οινοποιητικού Συνεταιρισμού Σάμου, η οποία έρχεται να διαδεχθεί το Samos 1963 και να μας δώσει την ευκαιρία να δοκιμάσουμε πώς εξελίσσεται ένα κρασί όταν ο χρόνος δεν μετριέται σε μήνες ή χρόνια, αλλά σε δεκαετίες.

Μια σοδειά του 1966 στο ποτήρι
Το 1966 ήταν μια χρονιά που έδωσε στη Σάμο σταφύλια με υψηλή συγκέντρωση σακχάρων, διατηρώντας παράλληλα την οξύτητα που είναι απαραίτητη για την εξέλιξη ενός γλυκού κρασιού με μεγάλο δυναμικό παλαίωσης. Από το Μοσχάτο Άσπρο, την ποικιλία που έχει συνδεθεί όσο λίγες με τον σαμιακό αμπελώνα, προέκυψε ένα κρασί που στη συνέχεια πέρασε δεκαετίες σε δρύινα βαρέλια. Ο χρόνος άφησε σταδιακά το αποτύπωμά του, διαμορφώνοντας έναν σύνθετο τριτογενή χαρακτήρα και μετατρέποντας τα πρωτογενή αρώματα του σταφυλιού σε ένα πολύ πιο σύνθετο αρωματικό προφίλ. Στο ποτήρι, το Samos 1966 κινείται σε βαθιές κεχριμπαρένιες και καφετί αποχρώσεις. Στη μύτη εμφανίζονται νότες αποξηραμένων σύκων, καραμέλας και toffee, καβουρδισμένων ξηρών καρπών, καφέ και φλούδας νεραντζιού, μαζί με τα χαρακτηριστικά αρώματα που αναπτύσσονται στα κρασιά μεγάλης παλαίωσης. Στο στόμα, η γλυκύτητα ισορροπεί με την οξύτητα, ενώ η μακρά επίγευση αφήνει σταδιακά τα αρώματα της παλαίωσης να εξελιχθούν. Πρόκειται για ένα κρασί που δεν βασίζεται στην ένταση της πρώτης εντύπωσης, αλλά στην πολυπλοκότητα και την εξέλιξη που προσφέρει όσο παραμένει στο ποτήρι.

Από το 1963 στο 1966
Η κυκλοφορία του Samos 1966 φέρνει στο προσκήνιο ένα ακόμη παλαιωμένο κρασί από τα αποθέματα του Οινοποιητικού Συνεταιρισμού Σάμου. Μετά το Samos 1963, μια δεύτερη ιστορική σοδειά βγαίνει από την κάβα και φτάνει σήμερα στους φίλους του κρασιού, δίνοντάς τους την ευκαιρία να δοκιμάσουν ένα κρασί που ξεκίνησε το ταξίδι του πριν από σχεδόν έξι δεκαετίες. Και η αξία του δεν βρίσκεται μόνο στην ηλικία του, αλλά και σε όσα αυτή έχει αφήσει πάνω του: τον τρόπο με τον οποίο εξελίχθηκε το κρασί, τα αρώματα και τη γεύση του, αλλά και την ιστορία του σαμιακού αμπελώνα μιας άλλης εποχής.

Πώς σερβίρεται
Ένα κρασί τέτοιας ηλικίας χρειάζεται χρόνο για να εκφραστεί. Μπορεί να σερβιριστεί στους 12-14°C, ώστε η θερμοκρασία να επιτρέπει στα σύνθετα αρώματα της παλαίωσης να αναπτυχθούν χωρίς να καλύπτονται από την υπερβολική ψύξη, ενώ στο τραπέζι μπορεί να σταθεί δίπλα σε πολύ ώριμα τυριά, επιδόρπια με μαύρη σοκολάτα και ξηρούς καρπούς, αλλά και μόνο του, ως κρασί για αργή κατανάλωση στο τέλος ενός γεύματος.

Το 1966, τότε και τώρα
Η ιδιαιτερότητα του Samos 1966 γίνεται ακόμη πιο έντονη αν αναλογιστεί κανείς την εποχή από την οποία προέρχεται. Το 1966 ο κόσμος βρισκόταν σε μια εντελώς διαφορετική πραγματικότητα: η πρώτη ομαλή προσελήνωση πραγματοποιούνταν με το Luna 9, οι Beatles έδιναν την τελευταία εμπορική συναυλία τους και η Αγγλία κατακτούσε το Παγκόσμιο Κύπελλο. Στην Ελλάδα, η πολιτική κρίση είχε ήδη ενταθεί, ενώ το 1966 ήταν η χρονιά πριν από το πραξικόπημα του 1967. Τον Δεκέμβριο, το ναυάγιο του «Ηράκλειον» στη Φαλκονέρα θα συγκλόνιζε τη χώρα. Και στη Σάμο, μια σοδειά Μοσχάτου που θα έμενε για δεκαετίες μακριά από το φως της ημέρας ακολουθούσε τη δική της διαδρομή. Σήμερα, σχεδόν 60 χρόνια αργότερα, το Samos 1966 επιστρέφει στο προσκήνιο όχι ως ένα ακόμη παλαιωμένο κρασί, αλλά ως ένα στιγμιότυπο μιας ολόκληρης εποχής μέσα σε μια φιάλη.