4 φθινοπωρινές στάσεις στο Πήλιο

tsagkarada-pilio
ΠΕΜΠΤΗ, 04 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 2021

Η αλήθεια είναι ότι δεν μπορούμε να αποφασίσουμε ποια εποχή ταιριάζει περισσότερο στο Πήλιο, γι’ αυτό το αναζητάμε και το απολαμβάνουμε όλο το χρόνο, παντός καιρού. Τώρα που έχει φορέσει και τα φθινοπωρινά του, πάντως, είναι ακόμα πιο δελεαστικό.

Τσαγκαράδα, με θέα στο Αιγαίο
Η ορεινή και πανέμορφη Τσαγκαράδα προσελκύει τουρίστες όλο το χρόνο και αυτή την εποχή είναι σίγουρα μαγνήτης για… ερωτευμένους, αφού λόγω της φύσης που παίρνει φθινοπωρινές αποχρώσεις, του ορεινού τοπίου με θέα τη θάλασσα και της πετρόχτιστης ατμόσφαιρας, συνθέτει ένα πολύ ρομαντικό σκηνικό, το καλύτερο φόντο για βόλτες χέρι-χέρι. Απέχει 62 χιλιόμετρα από τον Βόλο, με τις γνωστές στροφές του Πηλίου να δυσκολεύουν λίγο τη διαδρομή, αλλά η τελική αποζημίωση αξίζει σίγουρα τον κόπο. Το χωριό αποτελείται από 4 μικρότερους οικισμούς, οι οποίοι παίρνουν το όνομά τους από τις εκκλησίες που βρίσκονται στις κεντρικές πλατείες: Άγιοι Ταξιάρχες, Αγία Παρασκευή, Άγιος Στέφανος και Αγία Κυριακή. Στην πλατεία της Αγίας Παρασκευής, θα δείτε έναν τεράστιο πλάτανο, που αποτελεί ένα από τα γηραιότερα δέντρα της Ευρώπης, ηλικίας… 1000 χρόνων. Αφού φωτογραφηθείτε μαζί του, περπατήστε στα καλνετρίμια, χαθείτε στα μονοπάτια της, θαυμάστε την αρχιτεκτονική των παλιών ανακαινισμένων αρχοντικών και των άλλων παραδοσιακών κτιρίων και απολαύστε την τέλεια ορεινή απόδραση.

Μακρινίτσα, στο «μπαλκόνι του Πηλίου»
Με τέτοιο τίτλο, καταλαβαίνει κανείς εύκολα ότι η Μακρινίτσα, σκαρφαλωμένη σε υψόμετρο 300 έως 850 μέτρων, συνδυάζει εκτός από παράδοση και υπέροχη θέα και δεν αποτελεί αδίκως ένα από τα πιο δημοφιλή χωριά του βουνού των Κενταύρων. Για την ιστορία, τον χαρακτηρισμό αυτό έκανε πρώτος ο Ελευθέριος Βενιζέλος, όταν την επισκέφτηκε το 1934 και γοητεύτηκε από την υπέροχη θέα της. Εκτός, όμως, από αυτό το χαρακτηριστικό της, η Μακρινίτσα διατηρεί αλώβητη την πηλιορείτικη αρχιτεκτονική, συνδυάζοντας ομορφιά και παράδοση, με τα όμορφα αρχοντικά και τα λιθόχτιστα σπίτια, την παραδοσιακή, πλακόστρωτη, κεντρική πλατεία του χωριού απ' όπου μπορείτε να θαυμάσετε την πανοραμική άποψη του Βόλου, το πετρόχτιστο εκκλησάκι του Αϊ-Γιάννη του Προδρόμου, αλλά και την περίτεχνη κρήνη του Αθάνατου Νερού, μία κρήνη ανάμεσα στις 55 του χωριού, από την οποία σύμφωνα με την παράδοση ρέει το αθάνατο νερό που όποιοι το πιουν ζούν πολλά χρόνια. Κι αφού εξερευνήσετε την άποψη του Πηλίου μέσα από το συγκεκριμένο χωριό, δοκιμάστε τις λαχταριστές πηλιορείτικες γεύσεις στις γύρω ταβέρνες και  πιείτε τον καφέ σας σε ένα από τα παραδοσιακά καφενεία, για γνήσια ορεινή χαλάρωση.

Μηλιές, με τον θρυλικό «Μουτζούρη»
Ίσως ένα από τα πιο γραφικά χωριά του Πηλίου –αν γίνεται να διαλέξει κανείς ένα- στο κεντρικό του τμήμα, σε μια κατάφυτη πλευρά του Πηλίου και σε υψόμετρο που κυμαίνεται από 250 έως 450 μέτρα. Η ονομασία του προέρχεται από το πλήθος από μηλιές που θα βρει κανείς στην περιοχή, όπως και καστανιές και λιόδεντρα και παρ’ όλο που δεν βλέπει προς το Αιγαίο, η θέα του προς τον Παγασητικό και το νότιο Πήλιο είναι εξίσου υπέροχη. Στην πλατεία του θα περάσετε τον περισσότερό σας χρόνο, καλυμμένη από πυκνό στρώμα των φύλλων αυτή την εποχή, είτε για φαγητό και καφέ, είτε για να δείτε τα χαρακτηριστικά κτίρια που την περιστοιχίζουν, όπως την εκκλησία των Παμμεγίστων Ταξιαρχών με το καμπαναριό της και τη βιβλιοθήκη. Από την κεντρική πλατεία περνούν ή ξεκινούν ακτινωτά δρόμοι και παραδοσιακά πηλιορείτικα καλντερίμια που την συνδέουν με όλες τις γειτονιές του χωριού. Από την πάνω μεριά, μάλιστα, ξεκινά ένα καλντερίμι, το οποίο αφού διασχίσει μεγάλο μέρος του χωριού, μετατρέπεται σε μονοπάτι το οποίο φτάνει ως την Τσαγκαράδα και γενικότερα, οι Μηλιές είναι το ιδανικό χωριό για πεζοπορία. Εκεί θα συναντήσετε και τον θρυλικό Μουτζούρη του Πηλίου, το τρένο που συνέδεσε το εμποροβιομηχανικό κέντρο του Βόλου με την εύφορη και πλούσια περιοχή του Δυτικού Πηλίου και σήμερα λειτουργεί μόνο για τουριστικούς λόγους, όλα τα Σαββατοκύριακα του έτους και επιλεγμένες αργίες.

Άφησσος, για φθινοπωρινά ηλιοβασιλέματα
Αν σας έχει λείψει η θάλασσα, κατεβείτε παραλιακά, στο νότιο Πήλιο και την Άφησσο, ένα παραθαλάσσιο χωριό στο οποίο σύμφωνα με τον μύθο, ο Ιάσονας και οι Αργοναύτες του είχαν σταματήσει για να ανεφοδιαστούν πριν συνεχίσουν το ταξίδι τους για να βρουν το Χρυσόμαλλο Δέρας -εξού και η ονομασία της πλατείας «Αργοναύται». Χτισμένη αμφιθεατρικά στον Παγασητικό Κόλπο ανάμεσα σε ελαιώνες, η Άφησσος μπορεί να είναι πιο καλοκαιρινός προορισμός, ωστόσο αν είστε ρομαντικοί και θέλετε να απολαύσετε ξανά όμορφα ηλιοβασιλέματα με το υγρό στοιχείο να πρωταγωνιστεί, τότε πρέπει να μπει στην ατζέντα σας. Στο χωριό υπάρχει τουριστική υποδομή και θα βρείτε ταβέρνες, μπαρ και καφετέριες, ενώ θα νιώσετε ξανά για λίγο την ξεγνοιασιά και την αρμύρα του καλοκαιριού.   

ΤΖΟΥΛΙΑ ΤΑΣΩΝΗ