«Η εξουσία του σκύλου»: Η ταινία που μεταμορφώνει το είδος του γουέστερν

the-power-of-the-dog
ΔΕΥΤΕΡΑ, 21 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 2022

Και είναι υποψήφια για 12 βραβεία Όσκαρ.

Απέσπασε 12 υποψηφιότητες στα φετινά βραβεία Όσκαρ και φέρνει μια ανάσα από τη βράβευση το Netflix. Η ταινία «Η εξουσία του σκύλου» (The power of the Dog) δεν είναι εύκολη, είναι αργόσυρτη και υπνωτική στο μάτι. Είναι επίσης υπαινικτική και απαιτεί από το θεατή ανάμειξη. Επιπλέον έχει τη δύναμη να μεταμορφώσει το κινηματογραφικό είδος του γουέστερν, όπως υποστηρίζει ο παραγωγός της ταινίας, Emile Sherman.  

Μιλώντας στους Financial Times, ο εξηγεί ότι η ιδέα της κινηματογραφικής μεταφοράς του ομότιτλου βιβλίου του Thomas Savage πλανιόταν για χρόνια, μέχρι που το βιβλίο έπεσε στα χέρια της Jane Campion, η οποία διαισθάνθηκε ότι το σκοτεινό ψυχόδραμά του θα μπορούσε να αποτελέσει μια υπέροχη κινηματογραφική ταινία. Περιγράφοντας την Campion όταν του έλεγε την ιδέα της, ο Sherman αναφέρει ότι έβλεπε μια λάμψη στα μάτια της. «Το βιβλίο ακουγόταν ενδιαφέρον, αλλά, για να είμαι ειλικρινής, θα κάναμε ό,τι ήθελε η Jane», λέει χαρακτηριστικά, και προσθέτει: «Αν αφήσεις κάτι στα χέρια της Jane, έχεις τη δυνατότητα να πάρεις υπέροχο οπτικό σινεμά. Θα μπορούσε να είναι μεταμόρφωση για το είδος ταινιών γουέστερν». 

Η Jane Campion με τον Benedict Cumberbatch 

Και μάλλον το αποτέλεσμα τους δικαιώνει όλους. Η ταινία δεν διεκδικεί απλά 12 βραβεία Όσκαρ- στις πιο σημαντικές κατηγορίες-, αλλά βάζει την Campion σε τροχιά να γράψει ιστορία. Η ίδια έχει κερδίσει το Όσκαρ Σκηνοθεσίας το 1994 με την ταινία «The piano», γεγονός που την καθιστά την πρώτη γυναίκα που έχει προταθεί δύο φορές για το βραβείο καλύτερης σκηνοθεσίας. Ούτε οι παραγωγοί όμως μένουν παραπονεμένοι. Ο Sherman με την ταινία κερδίζει την τρίτη του υποψηφιότητα για Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας- είχαν προηγηθεί οι ταινίες «Ο λόγος του βασιλιά» το 2010, η οποία και κέρδισε το βραβείο, και η ταινία « Lion» το 2016.  

Οπτικά, η ταινία έχει πολλά από αυτά που περιμένεις να δεις σε ένα γουέστερν, όμως δεν πρόκειται για ένα συμβατικό γουέστερν- εν μέρει γιατί ένα παραδοσιακά ανδρικό είδος πέφτει στα χέρια μιας γυναίκας που υπογράφει το διασκευασμένο σενάριο, σκηνοθετεί και έχει δίπλα της μια άλλη γυναίκα για τη διεύθυνση φωτογραφίας (επίσης υποψήφια για Όσκαρ, και μονάχα η δεύτερη γυναίκα που έχει κερδίσει υποψηφιότητα στην συγκεκριμένη κατηγορία).  

Η Ari Wegner με την Jane Campion

Το αποτέλεσμα είναι ένα «ανατρεπτικό» γουέστερν που διαδραματίζεται στη δεκαετία του 1920, όταν οι καουμπόηδες της πραγματικής ζωής είχαν ήδη συνειδητοποιήσει - και επηρεαστεί από - τους καουμπόηδες του κινηματογράφου, σχολιάζει ο Iain Canning, συνεργάτης του Sherman στον ανεξάρτητο οίκο παραγωγής See-Saw Films. «Υπάρχει αυτή η ιδέα της μεταμφίεσης και τι είχαν φέρει τα κινηματογραφικά γουέστερν στην πραγματική δύση όσον αφορά τον [καθορισμό], πώς να είσαι καουμπόη, τι σημαίνει να είσαι καουμπόη και αυτό το στοιχείο της αρρενωπότητας», συνεχίζει. «Είναι ένα γουέστερν, αλλά η θεμελιώδης πτυχή πολλών γουέστερν είναι το όπλο, και αυτή η ταινία δεν έχει», τονίζει.  

Τι λένε για το Netflix 

Η εταιρεία παραγωγής See-Saw διακλαδίστηκε με την τηλεόραση όταν ξεκίνησε η άνθηση του streaming. Η εταιρεία θεωρεί πελάτες ή συνεργάτες την Apple, την Amazon, τη Hulu, το Netflix και άλλες αντίστοιχες πλατφόρμες. «Είμαστε τυχεροί που τώρα έχει ανοίξει η όρεξη του κόσμου του streaming και έχει εισφέρει ένα τεράστιο χρηματικό ποσό», λέει ο Sherman. «Είναι μια τρελή αγορά αυτή τη στιγμή», λέει χαρακτηριστικά.  

Οι παραγωγοί πήγαν την ταινία στις Κάννες το 2019 για να συνάψουν συμφωνία. Πολλές εταιρείες ήταν πρόθυμες να την αγοράσουν, αλλά τα στελέχη του Netflix τράβηξαν την προσοχή της Campion ζητώντας της να φανταστεί τι θα μπορούσε να κάνει με περισσότερα χρήματα και ελευθερία από ό,τι είχε με τα προηγούμενα έργα της. 

Βέβαια, υπήρχαν ανησυχίες για το αν το Netflix θα μπορούσε να προσφέρει την ίδια εμπειρία με τη μεγάλη οθόνη. Όμως μόλις διαβεβαίωσε ότι μπορούσε να εξασφαλίσει την κυκλοφορία σε περιορισμένες κινηματογραφικές αίθουσες, η συμφωνία επισφραγίστηκε.  Όπως σημειώνουν οι Sherman και Canning, οι διακρίσεις μεταξύ κινηματογράφου και τηλεόρασης έχουν διαρραγεί λόγω του streaming.