Οι στιγμές που καθόρισαν τον Al Pacino

serpico
ΔΕΥΤΕΡΑ, 28 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2014

Ανήκει σε εκείνη την κάστα των ηθοποιών που ακόμα και αν παίξουν σε μία πολύ κακή ταινία (βλέπε Jack and Jill), δε μπορείς με τίποτα να του το χρεώσεις.

Ναι, είναι στο απυρόβλητο. Υποκριτικά έχει το αλάθητο του Πάπα και δικαίως.

Οι λόγοι άπειροι αλλά εγώ θα σας πω μόνο για εκείνους που με έκαναν να λατρέψω τον ηθοποιό αυτόν που πριν λίγες μέρες έκλεισε αισίως τα 74 του χρόνια.

Ο σημαδεμένος, Υπόθεση Καρλίτο, Ο νονός, Σέρπικο, Άρωμα γυναίκας, Σκυλίσια Μέρα.

Γκάνγκστερ με ηθική, δικό του τρόπο και μοναδική…εκτέλεση. Απρόβλεπτος, σοκαριστικός, αφοπλιστικός στην ερμηνεία του. Αυτό που καθορίζει έναν ηθοποιό είναι το πόσο φυσικά μπορεί να σε μεταφέρει σε μία άλλη εποχή, σε έναν άλλον κόσμο.

Για τον Al Pacino αυτό είναι δεδομένο και φυσική εξέλιξη.  Είναι ηθοποιός από αυτούς που καταφέρνουν να διεκδικήσουν τα κεκτημένα του νόμου με παράνομους τρόπους και να μην προκαλέσουν.

Είναι από εκείνους, που μπορούν να είναι γκάνγκστερ και αστυνομικός, ταυτόχρονα.

Γοητευτικός στο Σέρπικο, συγκλονιστικός ως Σημαδεμένος και απλά υπέροχος σε έναν τελείως διαφορετικό ρόλο, αυτόν του τυφλού πρώην στρατιωτικού στο «Άρωμα γυναίκας».

Ποιος δε θυμάται εξάλλου το υπέροχο τάνγκο του; Οι οδηγίες για τις διαστάσεις της πίστας που ζητά από τον Chris O’ Donnell, τον έκαναν να γίνει ισάξιος θαυμασμού της υπέροχης μουσικής, σε μία ταινία που το 1993 του χάρισε το ένα και μοναδικό του Oscar.

Στο Σέρπικο, ως νομοταγής αστυνομικός καταφέρνει να υπερισχύσει σε ένα σύστημα διεφθαρμένων. Βέβαια, όταν τη σκηνοθεσία της ταινίας υπογράφει ο Sidney Lumet, είναι δεδομένο ότι η ταινία θα είναι καθηλωτική.

Δύο χρόνια μετά, το 1975, ο Lumet τον περνά στη αντίπερα όχθη. Ληστής τραπεζών στο πλάι του John Cazale και ο θρίαμβος επαναλαμβάνεται μια... Σκυλίσια Μέρα.

Παράλληλα, συνεργάζεται με τον Coppola και στις 3 ταινίες του Νονού. Οι σχέσεις μεταξύ τους πριν ξεκινήσουν τα γυρίσματα της τρίτης ταινίας του Νονού, είναι τεταμένες καθώς ο Pacino ζητά πολλά χρήματα. Κι όμως, ο Coppola, παρά τις αρχικές του απειλές ότι θα «σκοτώσει» τον χαρακτήρα του, υποκύπτει.

Πώς θα μπορούσε άλλωστε να κάνει διαφορετικά; Ακόμα και αυτός ο σπουδαίος σκηνοθέτης υποκλίνεται στο μεγαλείο του Pacino και δημιουργούν μαζί (και με τον Marlon Brando, Robert De Niro, Robert Duvall και άλλα τεράστια ταλέντα) τον θρύλο του Νονού.

Αν θες να λες ότι γνωρίζεις σινεμά, οφείλεις να δεις τον «Σημαδεμένο» ή καλύτερα τον Scarface, όπως είναι ο original τίτλος. Ακούγεται πιο δυνατός. «Say hello to my little friend» και το μακελειό ξεκινά.

Ασταμάτητος, ακούραστος και αθεράπευτα συγκλονιστικός, ο Al Pacino στα 90s ωριμάζει πρώτα ως Frank Slade στο Άρωμα Γυναίκας και έπειτα, επιστροφή στα «γνώριμα νερά» του Καρλίτο το 1993.

Βγαίνει από τη φυλακή, πιστός στις γκανγκστερικές του συνήθειες, αλλά θέλει να ζήσει ενάρετα πια. Το παρελθόν όμως δεν τον αφήνει. Η Υπόθεση Καρλίτο του Brian De Palma με τον εξίσου υπέροχο Sean Penn, δε θα μπορούσε παρά να στιγματίσει το σινεμά.

Όπως ακριβώς στιγμάτισε εμένα ο Al Pacino.

Σόφη Ζιώγου
sziogou@naftemporiki.gr