Πέντε προορισμοί που σκοτώνουν (κυριολεκτικά)

alnwick-gardens
ΠΕΜΠΤΗ, 02 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 2017

Κάποια μέρη στον κόσμο σε δελεάζουν να τα επισκεφτείς, αλλά την ίδια στιγμή δεν είναι και τα πιο ιδανικά για τη σωματική ακεραιότητα, το καθένα για τους δικούς του λόγους. Εξετάζουμε πέντε από αυτά που ίσως είναι καλύτερα να τα γνωρίζουμε από μακριά.

Κήποι Alnwick, Ηνωμένο Βασίλειο
Οι κήποι του κάστρου Alnwick στη βόρεια Αγγλία είναι ήσυχοι και πανέμορφοι εκ πρώτης όψεως. Ανάμεσά τους, όμως, βρίσκεται και ο διάσημος Poison Garden (δηλητηριώδης κήπος), ο οποίος δημιουργήθηκε το 2005 και πραγματικά τα φυτά που «φιλοξενεί» μπορούν να... σκοτώσουν τους επισκέπτες. Κώνειο, δακτυλίτιδα, Ricinis communis (που παράγει τοξική ρισίνη, για την οποία δεν υπάρχει αντίδοτο), Strychnos nux-vomica (που παράγει δηλητηριώδη στρυχνίνη) είναι μερικά μόνο από τα όχι και τόσο φιλικά φυτά που θα συναντήσει κάποιος εκεί, με προειδοποίηση στην πύλη εισόδου. Ο λόγος ύπαρξης του κήπου είναι κυρίως για να επιμορφώνει τον κόσμο για τα ναρκωτικά, αλλά αποτελεί ένα μέρος από το οποίο καλύτερα να μείνετε μακριά.

Τσέρνομπιλ, Ουκρανία
Ο τόπος όπου συνέβη ένα από τα χειρότερα πυρηνικά ατυχήματα της ιστορίας, η έκρηξη του αντιδραστήρα Νο. 4 του Πυρηνικού Σταθμού Παραγωγής Ενέργειας το 1986, το Τσέρνομπιλ μετά την καταστροφή εγκαταλείφτηκε και από τους 14 χιλιάδες κατοίκους του και σήμερα παραμένει ακατοίκητο στο μεγαλύτερο μέρος του, λόγω της ραδιενέργειας και της κατακρήμνισης. Παρ’ όλ’ αυτά πραγματοποιούνται οργανωμένες ξεναγήσεις στο μέρος, ακόμη και σήμερα, μεγάλες εκτάσεις της ουκρανικής επαρχίας παραμένουν ραδιενεργές και ακατάλληλες για καλλιέργεια, ενώ μικρές πόλεις κοντά στον αντιδραστήρα έχουν εγκαταληφθεί. Αν βρεθείτε στο εγκαταλελειμμένο Prypiat, που σήμερα αποτελεί πόλη-φάντασμα λόγω του ατυχήματος, μείνετε μακριά από τα βρύα, τα οποία απορροφούν υψηλά επίπεδα ραδιενέργειας.

Caminito del Rey, Ισπανία
Μεταφράζεται ως «το μικρό μονοπάτι του βασιλιά» και είναι ένα μονοπάτι περίπου 3,5 χιλιομέτρων μήκους και 1 μέτρου πλάτους, σε ύψος 100 μέτρων, το οποίο βρίσκεται στο μικρό ισπανικό χωριό El Chorro, κατά μήκος ενός φαραγγιού. Έχει κερδίσει επάξια τον τίτλο του πιο επικίνδυνου μονοπατιού στον κόσμο, αφού εκεί έχασαν 5 άνθρωποι τη ζωή τους το 1999 και 2000 και στην πραγματικότητα δεν κατασκευάστηκε για πεζοπορία, αλλά για τη χρήση εργατών που έπρεπε να μεταφέρουν υλικά και να επιθεωρούν τις εργασίες. Την ονομασία του την πήρε το 1921 όταν ο βασιλιάς Αλφόνσο XIII περπάτησε στο μονοπάτι για να εγκαινιάσει το φράγμα στον ποταμό Guadalhorce. Ακόμη κι όταν το μονοπάτι έκλεισε το 2000, 4 ακόμη άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους από το 2008 έως το 2013. Έπειτα από αρκετά μέτρα ασφαλείας, το μονοπάτι ξανάνοιξε τον Μάρτιο του 2015, αλλά ακόμη δεν αποτελεί ασφαλή προορισμό για αρχάριους πεζοπόρους.

Βράχοι του Μοχέρ, Ιρλανδία
Με περίπου 1 εκατομμύριο επισκέπτες το χρόνο, οι βράχοι του Μοχέρ είναι η πιο δημοφιλής τουριστική ατραξιόν της Ιρλανδίας. Φτάνουν τα 120 μέτρα ύψος, με μέγιστο ύψος στα 215 μέτρα και το υλικό τους είναι σχιστόλιθος και ψαμμίτης. Κάποιοι από τους βράχους φτάνουν τα… 300 εκατομμύρια χρόνια ύπαρξης, ενώ υπάρχουν περίπου 30 χιλιάδες πουλιά από περισσότερα από 20 είδη που ζουν εκεί. Αυτό, όμως, που δεν έχουν οι βράχοι είναι τα απαραίτητα μέτρα ασφαλείας, κάτι που έχει οδηγήσει σε αρκετούς θανάτους.

Έρημος Danakil, Ερυθραία
Σε περίπτωση που ο καιρός και οι υψηλές θερμοκρασίες μέχρι 48 βαθμούς Κελσίου δεν αρκούν για να σας αποτρέψουν, τότε ίσως οι τοξικοί πίδακες το καταφέρουν. Το τοπίο με τα ενεργά ηφαίστεια είναι άκρως θανατηφόρο, η έρημος βρίσκεται 100 μέτρα κάτω από τη στάθμη της θάλασσας και αν κάποιος θέλει να το επισκεφτεί, θα πρέπει να έχει μαζί του έμπειρο οδηγό.