Αν το καλοκαίρι έχει μια πιο κοσμοπολίτικη διάθεση, ο χειμώνας που πλησιάζει θέλει την… ησυχία του. Κι εμείς μαζί του.

Από τα παραθαλάσσια χωριά της Ανατολικής Πελοποννήσου μέχρι τα χωριά του Παρνασσού, τα Ζαγοροχώρια και το Πήλιο, η Ελλάδα δεν τσιγκουνεύεται στους προορισμούς. Κρύβει επιλογές για όλα τα γούστα και όλα τα βαλάντια, με μόνη σταθερά τη φύση, που αυτή την εποχή είναι ένας ατελείωτος χρυσοκίτρινος καμβάς. Κι επειδή ξέρουμε ότι η Αράχωβα έχει το λαμπερό της περιτύλιγμα, η Μακρινίτσα συγκεντρώνει όλους τους ταξιδιώτες της Βόρειας Ελλάδας και το Ζαγόρι αγκαλιάζει μερικά από τα πιο δημοφιλή Ζαγοροχώρια, εμείς στρέφουμε το βλέμμα σε εκείνα τα λιγότερο γνωστά, ήσυχα χωριά που ίσως να μην έχουμε ακούσει πολλά για αυτά. Την Καστανίτσα στην Ορεινή Αρκαδία, με τα πέτρινα σπίτια της και τα μονοπάτια μέσα στα δάση, την Αρναία στη Χαλκιδική, όπου τα πλακόστρωτα σοκάκια και οι παραδοσιακές ταβέρνες σας καλούν να ζήσετε τον ρυθμό του βουνού και την Αετιά στα Γρεβενά, ένα μικρό στολίδι ανάμεσα σε καστανιές και βελανιδιές, που υπόσχεται ησυχία, καθαρό αέρα και άγρια φυσική ομορφιά.

Καστανίτσα, Αρκαδία
Η Καστανίτσα είναι ένα μικρό χωριό χτισμένο  στις πλαγιές του Πάρνωνα σε υψόμετρο 840 μέτρων, γνωστή για την παραδοσιακή τσακώνικη αρχιτεκτονική με τα χαρακτηριστικά πυργόσπιτα με τις στέγες από τοπικό σχιστόλιθο. Στην κορυφή του βόρειου υψώματος πάνω από τον οικισμό, διατηρούνται ερείπια του παλιού πύργου, που χτίστηκε από Βυζαντινούς του Δεσποτάτου του Μυστρά, τον 14ο αιώνα, και μαρτυρά την στρατηγική σημασία του χωριού στην περιοχή, ενώ προσφέρει πανοραμική θέα στα γύρω βουνά και τα καταπράσινα τοπία της Τσακωνιάς. Εκεί μπορείτε να περπατήσετε στα μονοπάτια που διασχίζουν τα κοντινά δάση με κορυφαίο το μονοπάτι Καστάνιτσας – Πραστού που περνάει από το φαράγγι της Μαζιάς, με τα χρωματιστά φθινοπωρινά φύλλα και να ανακαλύψετε μικρές εκκλησίες με παραδοσιακά τέμπλα, όπως του ναού της Μεταμόρφωσης του Σωτήρος και του Αγίου Νικολάου. Όπως καταλαβαίνετε, το κάστανο εδώ έχει την τιμητική του, οπότε αρπάξε την ευκαιρία να το απολαύσετε επί τόπου, αλλά και να πάρετε για το σπίτι. 

Αρναία, Χαλκιδική
Η Αρναία, στο βουνό Χολομώντα της Χαλκιδικής, ξεχωρίζει για τα αναπαλαιωμένα αρχοντικά και τα πλακόστρωτα σοκάκια της, με την ατμόσφαιρα κατά την φθινοπωρινή περίοδο να γίνεται ακόμη πιο γοητευτική. Σε μια βόλτα σας εκεί θα δείτε το Σχολείο του 1871 που έγινε στη συνέχεια Δημαρχείο και την οικία Αλεξάνδρου στο κέντρο του οικισμού, που αποτελείται από δύο κτίρια. Το πρώτο είναι διώροφο του 1812 που παλιότερα λειτουργούσε ως χάνι και σήμερα είναι σύγχρονος ξενώνας, διατηρώντας όμως τα παραδοσιακά αρχιτεκτονικά στοιχεία και το δεύτερο χρονολογείται από το 1924, παραδοσιακό αναπαλαιωμένο με νεοκλασικά στοιχεία. Κι αφού πάρετε μια καλή γεύση της αρχιτεκτονικής, αν θελήσετε να «χαθείτε» μέσα στη φύση σε δάση και ρυάκια, υπάρχει ένα οργανωμένο δίκτυο μονοπατιών που θα σας δείξει το δρόμο. Στο χωριό λειτουργούν μικρές ταβέρνες που προσφέρουν ντόπιο τσίπουρο και παραδοσιακές σπεσιαλιτέ όπως και γλυκίσματα με μέλι και καρύδια, με την κεντρική πλατεία με τον πλάτανο να είναι το ορμητήριό σας. Σημειώστε ότι η Αρναία ανακηρύχθηκε το 1987 από το Υπουργείο Πολιτισμού ως παραδοσιακός οικισμός και απολαύστε την ήσυχη εκτός της περιόδου αιχμής, για μια αυθεντική εμπειρία βουνού και παράδοσης.

Αετιά, Γρεβενά
Στα Γρεβενά, η Αετιά αποτελεί ένα από τα πιο ήσυχα χωριά της περιοχής, κρυμμένο μέσα σε δάση και βουνά, κι έναν από τους πιο ορεινούς οικισμούς της Ελλάδας. Χτισμένη στις πλαγιές της Β.Α. Πίνδου, σε υψόμετρο 1.100 μέτρων και σε απόσταση 31 χιλιομέτρων δυτικά της πόλης των Γρεβενών, είναι το κατάλληλο μέρος για να ζήσετε την πραγματική γαλήνη της ελληνικής υπαίθρου, περπατώντας σε μονοπάτια μέσα στη φύση. Το χωριό διατηρεί την παραδοσιακή αρχιτεκτονική του, με λιγοστά σπίτια και πλακόστρωτες αυλές. Πολύ κοντά στην Αετιά υπάρχει το ξωκλήσι της Παναγιάς, χτισμένο το 1809 στα ριζά του βράχου Τσούργιακα, ενώ αξίζει μια βόλτα και στο φαράγγι του Στομίου, όπου σχηματίζονται μικροί διαδοχικοί καταρράκτες ύψους 40 μέτρων. Λίγο πιο κάτω, στη θέση Νιδρούζι, υπάρχει το πέτρινο τοξωτό γεφύρι του Γκαβού. Η τοπική κουζίνα είναι απλή και πλούσια σε γεύσεις: μην παραλείψετε να δοκιμάσετε πρασοτηγανιά, ζυμαρόπιτες, μανιτάρια στιφάδο και άλλες τοπικές νοστιμιές με ντόπιες πρώτες ύλες. Κοντά στην Αετιά βρίσκονται μικρές λίμνες και ρυάκια, καθώς και μονοπάτια ιδανικά για πεζοπορία και φωτογραφία, που προσφέρουν μια αίσθηση απομόνωσης και επαφής με τη φύση. Ένα σύντομο που μπορείτε να ακολουθήσετε για να πάρετε μια γεύση, είναι το μονοπάτι Καταρράκτης - Γεωπάρκο Τσούργιακας, Αετιά Γρεβενών, με τη διαδρομή να ξεκινά περίπου ανάμεσα στα χωριά Αλατόπετρα και Αετιά Γρεβενών όπου είναι η είσοδος του Γεωπάρκου Τσούργιακα. Στο σημείο υπάρχουν ενημερωτικές πινακίδες κι εσείς ακολουθείτε τον δρόμο κατηφορίζοντας για 600 μέτρα μέχρι τα σκαλοπάτια. Σε περίπου 100 μέτρα θα βρεθείτε σε σημείο με υπέροχη θέα του καταρράκτη.