Στην Ελλάδα, οι χειμώνες είναι συνήθως ήπιοι και το χιόνι περιορίζεται στα ορεινά, που σημαίνει ότι οι άνθρωποι της πόλης δεν βλέπουν συχνά το τοπίο να ντύνεται στα λευκά. Σε διάφορα μέρη του κόσμου, όμως, ο χειμώνας μπορεί να δημιουργήσει πραγματικά μαγικά σκηνικά: καταρράκτες που παγώνουν, σμιλεύοντας τον πάγο σε εκπληκτικά σχήματα και χρώματα. Από τον Καναδά και την Ισλανδία, μέχρι τη Σκωτία και την Κροατία, το νερό μεταμορφώνεται σε πάγο, προσφέροντας εικόνες που κόβουν την ανάσα –και που μπορείτε να θαυμάσετε χωρίς να βγείτε από τη ζεστασιά του σπιτιού σας.

Καταρράκτης Helmcken – Καναδάς
Στην Βρετανική Κολομβία, ο καταρράκτης Helmcken είναι ο τέταρτος ψηλότερος καταρράκτης του Καναδά. Ύψους 141 μέτρα, είναι εντυπωσιακός όλο το χρόνο, αλλά το χειμώνα γίνεται πραγματικά επικός – το κόσμημα του πάρκου Wells Gray, που φιλοξενεί επτά καταρράκτες. Τους περισσότερους χειμώνες, καθώς το νερό πέφτει από το ηφαιστειογενές Πλάτωμα Murtle στο φαράγγι, σχηματίζεται ένας τεράστιος παγωμένος κώνος, που μπορεί να φτάσει τα 60 μέτρα ύψος –σχεδόν το μισό του ύψους του καταρράκτη. Ο κώνος, μάλιστα, συνεχίζει να μεγαλώνει όσο ο χειμώνας κρατάει.

Καταρράκτης Aldeyjarfoss – Ισλανδία
Στη χώρα του πάγου και της φωτιάς, ο Aldeyjarfoss είναι ίσως το πιο εντυπωσιακό χειμερινό τοπίο, περίπου έξι ώρες από το Ρέικιαβικ, στα βόρεια υψίπεδα της Ισλανδίας. Με ύψος μόλις 20 μέτρων, ο καταρράκτης δεν εντυπωσιάζει τόσο σε μέγεθος, όσο με τη γεωλογία γύρω του: εξαγωνικοί βασαλτικοί στύλοι πλαισιώνουν το νερό και όταν πέφτει το χιόνι και σχηματίζεται ο πάγος, τα χρώματα σε συνδυασμό με το σκουρόχρωμο πέτρωμα χιλιάδων ετών, δημιουργούν ένα εκπληκτικό τοπίο.δημιουργούν μια ανεπανάληπτη εικόνα.

The Grey Mare's Tail – Σκωτία
Στους λόφους των Southern Uplands, κοντά στην ιστορική λουτρόπολη Moffat, ο καταρράκτης Grey Mare’s Tail είναι ένας από τους ψηλότερους στη χώρα, με τα παγωμένα νερά του να πέφτουν περίπου 60 μέτρα στην κοιλάδα από κάτω. Ωστόσο, μπορεί να μπερδευτεί κανείς με την τοποθεσία του, καθώς υπάρχουν αρκετοί καταρράκτες με το ίδιο όνομα στο Ηνωμένο Βασίλειο – όλοι μοιράζονται την ομοιότητα με τα... μεταξένια μαλλιά της ουράς ενός αλόγου. Αυτός ο πανέμορφος καταρράκτης, που αποτελεί εξαιρετικό παράδειγμα «κρεμαστής» κοιλάδας, δεν παγώνει τόσο συχνά όσο κάποιοι άλλοι στη λίστα . Όταν όμως παγώσει, έμπειροι αναρριχητές πάγου τον περιγράφουν ως «τρομακτικό και επικίνδυνο» –οπότε καλύτερα να τον αφήσετε στους ειδικούς!

Καταρράκτες Νιαγάρα – ΗΠΑ/Καναδάς
Δεν θα μπορούσε να υπάρχει λίστα με παγωμένους καταρράκτες χωρίς να αναφερθεί ο εμβληματικός καταρράκτης Νιαγάρα, στα σύνορα Καναδά – ΗΠΑ. Υπολογίζεται ότι πάνω από 700.000 γαλόνια νερού ανά δευτερόλεπτο πέφτουν εδώ, με ταχύτητες που ξεπερνούν τα 40 χιλιόμετρα την ώρα. Παγώνει, όμως, ο καταρράκτης Νιαγάρα; πιθανόν να έχετε δει στο διαδίκτυο φωτογραφίες που δείχνουν τον διάσημο καταρράκτη παγωμένο. Ωστόσο, αυτές οι χιονισμένες εικόνες, αποτέλεσμα του τσουχτερού χειμωνιάτικου κρύου, είναι συχνά οπτικές ψευδαισθήσεις ενός «παγωμένου» καταρράκτη. Πίσω από τις στριφογυριστές παγοσχηματισμένες επιφάνειες (που δημιουργούνται από παγωμένη ομίχλη και νερό σε ψεκασμό) το νερό συνεχίζει να ρέει κανονικά. Η ομάδα από την πλευρά των ΗΠΑ εξηγεί ότι η «κινητική ενέργεια που δημιουργείται από το ρέον νερό, το κρατά σε ρευστή κατάσταση». Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι ο Νιαγάρα δεν έχει παγώσει ποτέ. Αναφέρεται ότι το 1848 ο καταρράκτης πάγωσε πραγματικά, εν μέρει επειδή ο πάγος εμπόδισε την πηγή του ποταμού Νιαγάρα, μειώνοντας σημαντικά τον όγκο και την ταχύτητα του νερού και δημιουργώντας έναν παγωμένο καταρράκτη για περίπου τριάντα ώρες. Σήμερα, ένα «πάγος-φράγμα» μήκους 2,7 χιλιομέτρων εξασφαλίζει ότι η εκπληκτική ροή των Νιαγάρα παραμένει σταθερά υψηλή, καθιστώντας απίθανη την πλήρη παγωνιά.

Εθνικό Πάρκο Λιμνών Πλίτβιτσε – Κροατία
Επιστρέφουμε στην Ευρώπη για την τελευταία καταχώρηση αυτής της λίστας, συγκεκριμένα στην Κροατία, μια χώρα ίσως περισσότερο γνωστή για τα γαλάζια της νερά και τις παράκτιες περιπέτειες, παρά για τους παγωμένους καταρράκτες στο εσωτερικό της. Όμως τον χειμώνα, το Εθνικό Πάρκο Λιμνών Πλίτβιτσε αλλάζει όλη την εικόνα – αν και πρέπει να παραδεχτούμε ότι είναι εντυπωσιακό και το καλοκαίρι. Το πάρκο είναι Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO, γεμάτο με δεκαέξι λίμνες που συνδέονται με ρεύματα και καταρράκτες. Όταν φτάνει, λοιπόν, ο χειμώνας, το τοπίο γίνεται πραγματικά εντυπωσιακό. Ο Veliki Slap, που σημαίνει «ο μεγάλος καταρράκτης», ίσως είναι η κύρια ατραξιόν λόγω μεγέθους (είναι ο υψηλότερος καταρράκτης της Κροατίας), αλλά ολόκληρο το πάρκο μεταμορφώνεται σε χειμωνιάτικο παραμύθι γεμάτο συνθέσεις από πάγο.

Με πληροφορίες από το bbc.co.uk