Το αλλόκοτο χωριό της Πορτογαλίας όπου τα σπίτια είναι χτισμένα μέσα σε τεράστιους βράχους
Μοιάζει σαν να ξεπήδησε από σκηνικό κινηματογραφικής ταινίας, μόνο που εδώ τίποτα δεν είναι σκηνοθετημένο.
Φανταστείτε ένα χωριό όπου ένας τεράστιος γρανιτένιος βράχος αποτελεί μέρος του τοίχου ενός σπιτιού, ένας άλλος λειτουργεί ως φυσική στέγη και ολόκληρα κτίσματα μοιάζουν να έχουν «φυτρώσει» μέσα από την πέτρα. Όπως κι αν το φανταστήκατε, μάλλον απέχετε από την πραγματικότητα, η οποία βρίσκεται στην ανατολική Πορτογαλία και πιο συγκεκριμένα στο Monsanto, έναν ξεχωριστό οικισμό στην περιοχή Beira Baixa, στον δήμο Idanha-a-Nova.
Χτισμένο στις πλαγιές ενός απότομου γρανιτένιου λόφου, το χωριό έχει αναπτύξει μια αρχιτεκτονική που ακολουθεί τη μορφολογία του φυσικού τοπίου αντί να προσπαθεί να την αλλάξει κι αυτό μεταφράζεται ως εξής: τα σπίτια μοιάζουν να στριμώχνονται ανάμεσα στους τεράστιους ογκόλιθους, ενώ σε ορισμένες περιπτώσεις ένας και μόνο βράχος αποτελεί τη στέγη τους. Oι ντόπιοι, μάλιστα, αποκαλούν αυτά τα σπίτια «ενός κεραμιδιού» (casas de uma só telha), κάτι που στην Αθήνα του σήμερα θα πλασαριζόταν άνετα ως η luxury έκδοση του σπιτιού του Φρεντ Φλινστόουν και θα νοικιαζόταν στο Airbnb για μια... περιουσία.
Η ιδιαιτερότητα του Monsanto, πάντως, δεν πέρασε απαρατήρητη ούτε από τους ίδιους τους Πορτογάλους. Το 1938 αναδείχθηκε, μέσα από έναν εθνικό διαγωνισμό, το «πιο πορτογαλικό χωριό της Πορτογαλίας», μια διάκριση που εξακολουθεί να θυμίζει ο ασημένιος κόκορας στην κορυφή του Πύργου του Λουκάνο (Torre de Lucano), στο κέντρο του οικισμού.

Η ιστορία του χωριού πηγαίνει πολύ πίσω στον χρόνο, με ίχνη ανθρώπινης παρουσίας που φτάνουν μέχρι την Παλαιολιθική εποχή. Τον 12ο αιώνα, μετά την κατάκτηση της περιοχής από τον βασιλιά Αφόνσο Α΄, το Monsanto παραχωρήθηκε στο Τάγμα των Ναϊτών Ιπποτών, οι οποίοι ανέλαβαν την ανοικοδόμηση του κάστρου του. Το μεσαιωνικό οχυρό, που δεσπόζει στην κορυφή του λόφου, αποτελεί σήμερα ένα από τα σημαντικότερα αξιοθέατα της περιοχής κι εφόσον είστε δυνατοί στα πόδια, αξίζει να αφήσετε για λίγο στην άκρη τον χάρτη και να περιπλανηθείτε στα στενά, ανηφορικά καλντερίμια του χωριού. Θα συναντήσετε πέτρινα σπίτια, παλιές εκκλησίες, μικρές πλατείες και γωνιές που αποκαλύπτουν σταδιακά την ιδιαίτερη αρχιτεκτονική του. Αναζητήστε την ιστορική Torre de Lucano (Πύργος του Ρολογιού), αλλά και τα ερείπια του παρεκκλησιού São Miguel, κοντά στο κάστρο, η ανάβαση προς το οποίο απαιτεί λίγη προσπάθεια, αλλά η θέα από ψηλά αποζημιώνει: η απέραντη πεδιάδα της Beira Baixa απλώνεται μπροστά σας, ενώ οι γρανιτένιοι σχηματισμοί δημιουργούν ένα σχεδόν απόκοσμο σκηνικό.

Αν βρεθείτε εκεί Μάιο, θα ζήσετε και από κοντά τη Festa das Cruzes, την παραδοσιακή γιορτή που πραγματοποιείται στις 3 Μαΐου και συνδέεται με έναν επικό τοπικό θρύλο από την εποχή που το κάστρο τελούσε υπό πολιορκία. Οι κάτοικοι, στα πρόθυρα της λιμοκτονίας, τάισαν το τελευταίο τους μοσχάρι με το τελευταίο σακί σιτάρι που τους είχε απομείνει και το πέταξαν από τα τείχη. Το απόλυτο αυτό μπλοφάρισμα έπιασε τόπο, αφού οι πολιορκητές πείστηκαν ότι το χωριό είχε τόσες προμήθειες που μπορούσε να τις σπαταλά, με αποτέλεσμα να απογοητευτούν και να λύσουν την πολιορκία. Σήμερα, σε ανάμνηση αυτού του ιστορικού «τρολαρίσματος», οι κοπέλες του χωριού ανεβαίνουν στο κάστρο κρατώντας Marafonas (παραδοσιακές πάνινες κούκλες) και πετούν από τα τείχη πήλινα κιούπια γεμάτα λουλούδια.
Αν μη τι άλλο, το Monsanto είναι η ζωντανή απόδειξη ότι τα καλύτερα ταξιδιωτικά plot twists δεν περιμένουν στις ουρές των μεγάλων ευρωπαϊκών πρωτευουσών. Κρύβονται σε κάτι απίθανες γωνιές του χάρτη, εκεί όπου η φύση, η ιστορία και η ανθρώπινη δημιουργικότητα έκαναν το απόλυτο collab, αποδεικνύοντας ότι μερικές φορές, για να ζήσεις κάτι πραγματικά επικό, πρέπει απλώς να βγεις εκτός πεπατημένης.
ΤΖΟΥΛΙΑ ΤΑΣΩΝΗ
[email protected]







