Η Μαρία Φραγκή για τον δικό της «Διάλογο» με τον Δ. Σολωμό

dialogos
ΤΡΙΤΗ, 12 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2021

Η σκηνοθέτις της παράστασης «Διάλογος» που ανεβαίνει σε λίγες μέρες στο Θέατρο Ημέρας, μας μιλά για την επιλογή του έργου και για το πώς αυτό αφορά τον Δ. Σολωμό προσωπικά.

Η μητρική γλώσσα του ποιητή Διονυσίου Σολωμού και ο «Διάλογος»

Διαλέξαμε να μοιραστούμε με το σύγχρονο κοινό την εμπειρία μιας άλλης όψης του επαναστατημένου κόσμου του 1821, του κόσμου των ποιητών και των δημιουργών. Ο εθνικός Δ. Σολωμός είναι τόσο γνωστός και άγνωστος, όσο και οι πρώτες στροφές του «Ύμνου στην Ελευθερία».

Ο Διάλογος είναι αυτοβιογραφικός, γραμμένος με τρόπος βιωματικό και θεατρικό. Αποκαλύπτει πόνο ψυχής, σκληρή σάτιρα, ταύτιση προσώπων με ήρωες (Ποιητής=Διονύσιος Σολωμός, Φίλος=Σ.Τρικούπης), επίκαιρα γεγονότα και πρόσωπα (Μεσολόγγι, Μ. Μπότσαρης, Κοραής).

 Από την πρώτη στιγμή ο Μοριάς, η επαναστατημένη πατρίδα, δίνεται ως χωροχρονική πολύτιμη πληροφορία. Δυο φίλοι σιωπούν, κοιτάζοντας εκεί, στο ίδιο μέρος, σκεπτόμενοι τα ίδια πράγματα. Καθρέφτισμα ο ένας του άλλου και οι δυο μαζί καθρέφτισμα της ελληνικής επανάστασης, που συντελείται ήδη απέναντι και τους αγγίζει ψυχικά, ενώ παρακολουθούν τα γεγονότα από την απόσταση των Επτανήσων. Ένα οδυνηρό και πολύ «πραγματικό» θέατρο, που παραμένει μακριά από τη ζωή τους, απέναντι. Είναι γνωστό πόσο κόστισε στον ποιητή αυτή η κατάσταση του θεατή, πόσο πολύ εξιδανίκευσε την μακρινή Επανάσταση, ώστε έφτασε σε σημείο να καταγγείλει ανελέητα τους επιφανείς επτανησιώτες, μέσω της Γυναίκας της Ζάκυθος: «Και τι σας έλειπε, και τι κακό είδετε από τον Τούρκο,… Σας είπα εγώ ίσως να χτυπήσετε τον Τούρκο, που ερχόστενε τώρα σε με να μου γυρέψετε και να με βρίσετε;»

Το έργο αφορά προσωπικά τον Δ. Σολωμό για ένα ακόμη λόγο, την καταγωγή του. «Έλαβες ξένον δούλον ποτές;» ρωτά ο Ποιητής. Ο κόντες Σολωμός είναι το παιδί μιας δούλας και η γλώσσα που τον γοήτευσε και τον συνεπήρε για πάντα είναι εκείνη που τον γαλούχησε, η γλώσσα της Αγγελικής. Μαζί με τη μάνα του, που στερήθηκε για δέκα τρυφερά χρόνια, λάτρεψε και εξιδανίκευσε τη γλώσσα της, του λαού τη γλώσσα, την οποία αν δεν τύχαινε να γεννηθεί με τον τρόπο που γεννήθηκε, ίσως να μην την άκουγε ποτέ στη ζωή του. Έτσι ο κόντες έγινε ο εθνικός μας ποιητής, αφήνοντας ανάμεσα σε σπαράγματα μεγάλης ποίησης έναν ΔΙΑΛΟΓΟ για την γλώσσα, την μητρική (του/μας) γλώσσα.

Μαρία Φραγκή