Ο Δημήτρης Παγώνης, όπως και ο ήρωας που υποδύεται, δεν αντέχει άλλο μικροαστισμό

dimitris-pagonis-foto-ebita-skourleti- Εβίτα Σκουρλέτη ©
ΤΕΤΑΡΤΗ, 09 ΜΑΡΤΙΟΥ 2022

Ο Δημήτρης Παγώνης πρωταγωνιστεί στην παράσταση «Η αλήθεια είναι» και μας μιλά για τον ρόλο του, αλλά και για τη ζωή του.

Ας ξεκινήσουμε από την αρχή. Πού γεννήθηκες; Τι σπουδές έχεις κάνει; Πού ζεις σήμερα;

 

Γεννήθηκα  και μεγάλωσα στην Καλαμπάκα, στην σκιά των Mετεώρων, βαρβάτη επαρχία. Είμαι απόφοιτος της δραματικής σχολής Δήλου, και ζω μόνος μου σε μια μονοκατοικία στην Δάφνη, πατρικό την μητέρας μου με κήπο (ΓΕΑ!!!).

Μικρός τι ήθελες να γίνεις;
Σούπερ ήρωας, ταυτιζόμουν πολύ με τον Ρόμπιν  και τον Γούλβεριν. Ακόμα προσπαθώ να γίνω, ίσως για αυτό και η εμμονή μου με τα ακροβατικά.

Θυμάσαι τη στιγμή που αποφάσισες ότι θα ασχοληθείς με την υποκριτική; Υπήρξε κάποια αφορμή; Κάποια παράσταση που είδες; Κάποιο γεγονός;
Πάντα ήθελα να γίνω κάτι που θα έχει να κάνει με τέχνη, από μικρός ζωγράφιζα, ύστερα ωδείο, μουσικό  σχολείο, και κάπως κατέληξα σε μια ερασιτεχνική ομάδα στο ΤΕΙ και έτσι το έσκασα από την Κρήτη όπου σπούδαζα πληροφορική  για να δώσω εξετάσεις σε δραματικές σχολές. Αν όμως υπήρχε μια στιγμή που με καθόρισε ήταν όταν είδα πρώτη φορά το τρέιλερ από την Μήδεια του Δημήτρη Παπαϊωάννου, δεν καταλάβαινα τι ήταν αυτό που έβλεπα αλλά πλησίαζα μαγεμένος στην τηλεόραση λες και ήθελα να μπω μέσα. Νομίζω εκεί γεννήθηκε το θέατρο μέσα μου, αλλά και ο τρόπος με τον οποίο βλέπω και αναζητώ τα πράγματα.

Konstantinos Skourletis©
Ποιες είναι οι καλλιτεχνικές σου επιρροές;
Ο Σεργκέι Παραγιάνοφ, Ο Δημήτρης Παπαϊωάννου, Ο Τσαρούχης, o Παύλος Παυλίδης, και φυσικά ο Γιάννης (Σκουρλέτης), αλλά με πολύ πιο άμεσο τρόπο, πιο ζωντανό, πιο εμπλεκόμενο, πιο επίπονο, πιο λυτρωτικό.

Μίλησέ μου για την παράσταση που συμμετέχεις.
Δυο γονείς σε ένα σπίτι κάπου στην επαρχία περιμένουν την δολοφονία του γιου τους που οι ίδιοι οργάνωσαν. Εγώ είμαι αυτό το νεκρό αγόρι, που περιφέρεται στο σπίτι σαν στοιχειό. Ώρες ώρες σκέφτομαι ότι το μόνο που με κρατάει από να τους κομματιάσω αυτούς τους δυο είναι ότι είναι ηθοποιοί. Αλλιώς μετά χαράς να τους ξέσκιζα επί σκηνής. Θα τους σκότωνα από αηδία. Μπούχτισα πια. Δεν αντέχω άλλο μικροαστισμό σε αυτό το κόσμο. Είμαι γεμάτος οργή, όπως και αυτό το αγόρι στην παράσταση.

Ποια η ιδιαιτερότητα του έργου; Και ποια η επικαιρότητά του;
Δεν μου αρέσει η λέξη επίκαιρο, προτιμώ τη λέξη προσωπικό ή αναγκαίο, αυτό έχει αυτή η παράσταση, είναι αναγκαία. Σε αυτήν την παράσταση δεν βλέπεις την ιστορία μιας οικογένειας, δεν υπάρχει ιστορία γιατί ο χρόνος έχει σταματήσει, βλέπεις κάτι οικείο, κάτι τεράστιο πολύ μεγαλύτερο και τρομακτικό από εσένα, βλέπεις κατάματα τον πιο γνώριμο εφιάλτη σου, τους δημιουργούς της κοινωνίας που ζεις. Βλέπεις την δικιά σου ιστορία, την δικιά σου οικογένεια κατά μια έννοια. Είναι σαν να παίζεται συνέχεια να μην σταματάει ποτέ, αν ξαναγυρίσεις θα υπάρχει εκεί.

Konstantinos Skourletis©
Σε τι φάση σε πέτυχε καλλιτεχνικά το lockdown;
Σπούδαζα χορό σε επαγγελματική σχολή, και ξαφνικά έπρεπε να χορεύω στο σαλόνι μου από μια κάμερα. Άντεξα έτσι στην πρώτη καραντίνα αλλά στη δεύτερη τα παράτησα. Γενικά ήμουν από τους τυχερούς, υπήρχαν άλλοι που καταστράφηκαν οικονομικά.

Πώς βίωσες την περίοδο της καραντίνας;
Μόνος, είχα να μιλήσω σε κόσμο μια βδομάδα (το ρεκόρ μου). Σταμάτησα να κυνηγάω όνειρα και αφουγκράστηκα τις ανάγκες μου. Έγινα ακόμα πιο αντικοινωνικός και κυνικός. Δεν είχα καμία όρεξη για επικοινωνία και ούτε με ένοιαζε κιόλας. Και η ιδέα ότι είμαι ηθοποιός και ότι αυτό που κάνω βασίζεται στην επικοινωνία ήταν κάτι που με κούραζε απίστευτα. Η δυσκολία για μένα ήταν να ξαναπάρω μπρος, και τότε ήρθε και με σήκωσε ο Γιάννης. Τώρα είμαι καλύτερα, συνήθισα στην κούραση. Για μένα η καραντίνα ήταν αλλαγή δέρματος.

Πώς οφείλουν οι άνθρωποι της Τέχνης να λειτουργήσουν και να δράσουν αυτή την περίοδο ώστε να προσαρμοστούν στις νέες συνθήκες και να μείνουν ζωντανοί;
Δεν θα μπω στη θέση του να πω τι οφείλει ο καθένας, η δουλειά μου δεν είναι να κουνάω το δάχτυλο. Δουλειά μου είναι να κοιτάω μέσα μου και να μετατρέπω το πνεύμα μου σε ύλη. Αυτή είναι η μόνη δουλειά μου ως καλλιτέχνης, όλα τα άλλα είναι μπαρμπούτσαλα, που με την πανδημία χάθηκαν και μπόρεσα να καταλάβω καλύτερα την ουσία. Πάντα έτσι λειτουργούσα, είτε με τις νέες συνθήκες είτε με τις παλιές.

Ποιο είναι το πρώτο πράγμα που θα κάνεις όταν τελειώσει όλη αυτή η κατάσταση που έχει προκαλέσει η πανδημία;
Δεν μου λείπει κάτι. Αν και ζηλεύω την αισιοδοξία σας.

Επόμενα σχέδια;
Δεν κάνω σχέδια, προσπαθώ να αφουγκράζομαι τις ανάγκες μου, αρχικά έχω ανάγκη να γιατρευτεί πλήρως το χεράκι μου και κάποια στιγμή να αγοράσω ένα ποδήλατο.

Ποιο είναι το κρυφό σου όνειρο που θα ήθελες να γίνει πραγματικότητα;
Να ξαναζήσω την τελευταία Πρωτοχρονιά.

Info
Faust, Καλαμιώτου 11, Αθήνα, Τ.: +30 210 3234095
Από Παρασκευή 4 Φεβρουαρίου 2022 έως Κυριακή 20 Φεβρουαρίου 2022
Παρασκευή & Σάββατο 20:00, Κυριακή 19:00

Εισιτήρια
Γενική Είσοδος: 10 ευρώ
Μειωμένο: 8 ευρώ
Η παράσταση είναι κατάλληλη για θεατές άνω των 15 ετών.