«Μετά το τέλος του κόσμου»: Μιλήσαμε με τους συντελεστές της παράστασης

meta-to-telos-tou-kosmou-ena-arxeio-mataiomenon-sxedion
ΤΕΤΑΡΤΗ, 18 ΜΑΙΟΥ 2022

Στο θέατρο Κάμιρος παρουσιάζεται η παράσταση «Μετά το τέλος του κόσμου· ένα αρχείο ματαιωμένων σχεδίων» σε σκηνοθεσία Παντελή Φλατσούση, με τους Γιώργο Κριθάρα και Άλκηστις Πολυχρόνη.

Στην παράσταση οι ηθοποιοί γίνονται οι παρουσιαστές ενός αρχείου μη πραγματοποιημένων ατομικών και συλλογικών «σχεδίων», με τον σκηνοθέτη να διερευνά τα όρια μεταξύ μυθοπλασίας και πραγματικότητας. 

Στις 18 Μαΐου ανεβαίνει στο θέατρο Κάμιρος η παράσταση «Μετά το τέλος του κόσμου· ένα αρχείο ματαιωμένων σχεδίων» στην οποία συμμετέχετε. Περί τίνος πρόκειται;

'Αλκηστις Πολυχρόνη : Δύο ηθοποιοί παρουσιάζουν ένα αρχείο μη πραγματοποιημένων  συλλογικών και ατομικών σχεδίων και ονείρων, ανθρώπων που απάντησαν σε ερωτηματολόγια που στάλθηκαν πριν τις παραστάσεις αλλά και των ίδιων των θεατών. Οι  απραγματοποιητοι πόθοι ζουν πάντα μέσα μας και στοιχειώνουν τις ζωές μας και την ιστορία.Όμως μπορούν να μας ενώσουν, να μας φέρουν κοντά και να μας προχωρήσουν ένα βήμα πιο πέρα; Η παράσταση λοιπόν μας φέρνει αντιμέτωπους με την ευθύνη που έχουνε να γράψουμε την ιστορία και να ζήσουμε τις ζωές μας, όχι μόνο μέσα από τις επιτυχίες μας αλλά κυρίως μέσα από τις ματαιώσεις μας.

Πρόκειται για ιστορία που τοποθετείται σε ένα δυστοπικό μέλλον;

Γιώργος Κριθάρας : Πρόκειται για μια ιστορία που τοποθετείται στο απόλυτο παρόν όπου παρατίθενται ματαιωμενα σχέδια και όνειρα του παρελθόντος ώστε (κατά τη γνώμη μου) να αναστοχαστουμε την πιθανότητα των μελλοντικών ματαιωσεων. Δηλαδή το βλέπω θετικά: ό,τι συλλογικό και προσωπικό έχει ματαιωθεί είναι ενταγμένο σε αυτό που είναι η ζωή. 

Ποιος είναι ο ρόλος σας και πώς βοηθάει στην εξέλιξη της ιστορίας;

'Αλκηστις Πολυχρόνη : Μαζί με τον Γιώργο Κριθάρα στήνουμε μια ραδιοφωνική εκπομπή, που το κοινό ακούει ζωντανά στην παράσταση, και μοιραζόμαστε με το κοινό το αρχείο των ματαιωμενων σχεδίων.

Ερμηνευτικά πώς στέκεστε στη σκηνή;

Γιώργος Κριθάρας : Η Άλκηστις κι εγώ στεκόμαστε (ή μάλλον καθόμαστε) μπροστά από δύο μικρόφωνα μέσα σε ένα μπουθ και κάνουμε μια ραδιοφωνική εκπομπή. Βάζουμε τις μουσικές του Παναγιώτη Μανουηλίδη, διαβάζουμε ένα "αρχείο ματαιωμενων σχεδίων" και τις απαντήσεις του κοινού που παρακολουθεί την παράσταση.

Στην περίληψη του έργου αναφέρεται ότι το κείμενο της παράστασης συνδιαμορφώνεται με την συμμετοχή του κοινού; Με ποιο τρόπο γίνεται αυτό, και γιατί επιλέχθηκε η συμμετοχή του κοινού;

'Αλκηστις Πολυχρόνη : Κατά την διάρκεια της παράστασης ζητάνε στο κοινό μέσω των κινητών τους τηλεφώνων που είναι συνδεδεμένα σε ένα ειδικά διαμορφωμένο λογισμικό να απαντήσει σε διάφορες ερωτήσεις, τις οποίες στην συνέχεια μοιραζόμαστε ζωντανά. Οι απαντήσεις του κοινό μαζί με τις απαντήσεις που έχουμε λάβει από τα ερωτηματολόγια μας διαμορφώνουν την δραματουργία της παράστασης. Μήπως τελικά έχουμε κοινά βιώματα; Οι ματαιώσεις στην ζωή μας μήπως εντέλει μας φέρνουν ένα βήμα πιο κοντά με έναν άγνωστο άνθρωπο που κάθεται δίπλα μας; Και αν ναι, τι μπορούμε να κάνουμε;

Η παράσταση ακροβατεί ανάμεσα στη μυθοπλασία και την πραγματικότητα. Πώς;

Γιώργος Κριθάρας : Γενικά δεν πιστεύω στην ακροβασία ανάμεσα σε μυθοπλασία και πραγματικότητα. Ακόμα και στα ντοκιμαντέρ μεσολαβεί η οπτική του σκηνοθέτη. Πιστεύω στη μυθοπλασία που μπορεί να χρησιμοποιεί υλικά της πραγματικότητας. Νομίζω ότι αυτό θα συμβεί και σε αυτή την παράσταση, καθώς ακόμα και η απαντήσεις του κοινού κατά τη διάρκεια της παράστασης θα παρουσιάζονται μέσα από το πρίσμα των "παρουσιαστών" της εκπομπής. 

Ματαιωμένα σχέδια έχουμε όλοι. Από τι εξαρτάται όμως η δυναμική τους;

'Αλκηστις Πολυχρόνη :Η κυρίαρχη αφήγηση μας θέλει κυνηγούς της επιτυχίας, μιας επιτυχίας που πληροί τα πρότυπα του status quo της κοινωνίας μας και, και απαιτεί από εμάς να αναπαράγουμε συνέχεια στερεότυπα και ιδέες στον αγώνα για την κατάκτηση μιας φαινομενικής επιτυχίας. Η ιστορία όμως δεν έχει μια ανάγνωση. Στο σχολείο μας μαθαίνουν την ιστορία των νικητών. Η δύναμη όμως κρύβεται στα όνειρα που έγιναν και χάθηκαν.  Πώς θα ήταν η ζωή μας αν δίναμε χώρο στην ευαλωτοτητα, στο φαντασιακό, στην ελπίδα;

Ποια ερωτήματα θέτει η παράσταση;

Γιώργος Κριθάρας : Κυριολεκτικά; Κατά τη διάρκεια της παράστασης τίθενται δέκα ερωτήματα. Ενδεικτικά: "έχει ματαιωθεί κάποιο όνειρο η σχέδιο σας:" , "πιστεύετε ότι ανήκετε σε μια ματαιωμενη γενιά:" κλπ. (Καλό θα ήταν να μην τις αναφέρω όλες εδώ, για να μην έρχονται οι θεατές με "σκονάκια"). Αλλά νομίζω ότι σε γενικές γραμμές ο Παντελής Φλατσούσης, η Παναγιώτα Κωνσταντινάκου και η Έλενα Τριανταφυλλοπούλου ( σκηνοθέτης και δραματουργοί) έχουν συνθέσει μία παράσταση όπου οι θεατές (μετά το βίωμα της πανδημίας και των πάσης φύσεως ματαιώσεων) θα φεύγουν από την παράσταση αναρωτωμενοι "πώς βιώνω τις ματαιώσεις μου;" "είναι αυτές οι ματαιώσεις σημαντικές για τον κόσμο;"

Σε ποιο κοινό πιστεύτε πως θα έχει απήχηση η παράσταση;

'Αλκηστις Πολυχρόνη :  Σε όποιον άνθρωπο ονειρεύτηκε έστω και μια φορά ότι θα μπορούσε να αλλάξει τον κόσμο. Τον κόσμο όπως τον ξέρουμε.

Επόμενα σχέδια;

Γιώργος Κριθάρας : Είναι προβοκατορικη η ερώτηση; Γενικότερα πιστεύω στις ματαιώσεις οπότε δεν κάνω μακροπρόθεσμα σχέδια. Βραχυπρόθεσμα, θα είμαι στην παράσταση "οι 7 τρελοί" της Ελ. Τσίχλη στο Φεστιβάλ Αθηνών και μετά σχεδιάζω να ξεκουραστώ.

Η έννοια της ματαίωσης των σχεδίων έχει γίνει σχεδόν κοινή στην περίοδο της πανδημίας. Την ίδια ώρα, η υγειονομική κρίση έχει υποβάλει το θέατρο σε μια διαδικασία αναζήτησης νέων μέσων έκφρασης, επιτρέποντας όσο ποτέ στην τεχνολογία να εισβάλει στη σκηνή.  Πώς βλέπετε αυτή τη ζύμωση;

'Αλκηστις Πολυχρόνη :Η τεχνολογία έχει εισβάλει στην καθημερινότητα μας, δεν θα γινόταν να μην εισέλθει και στην σκηνή.Το κατά πόσο θα γίνουνε σκλάβοι της ή θα την αξιοποιήσουμε δημιουργικά είναι το θέμα. Τόσο στην ζωή όσο και στην σκηνή.

ΙΩΑΝΝΑ ΒΑΡΔΑΛΑΧΑΚΗ / [email protected]

Info
Έως 5/06
Θέατρο Κάμιρος
Τετάρτη έως Κυριακή 21:30
Προπώληση

Συντελεστές 
Σύλληψη και Σκηνοθεσία: Παντελής Φλατσούσης
Κείμενο παράστασης: Παντελής Φλατσούσης & η ομάδα, με την συμμετοχή του κοινού
Δραματουργία: Παναγιώτα Κωνσταντινάκου, Έλενα Τριανταφυλλοπούλου
Σκηνικός Χώρος: Κωνσταντίνος Ζαμάνης
Ηχητικός σχεδιασμός & Πρωτότυπη μουσική σύνθεση: Παναγιώτης Μανουηλίδης
Βοηθός ηχητικού σχεδιασμού: Άγγελος Κονταξής
Σχεδιασμός και υλοποίηση λογισμικού: Κωνσταντινος Νησίδης
Σχεδιασμός φωτισμών: Τζάνος Μάζης
Βοηθοί σκηνοθέτη: Σόνια Καλαϊτζίδου, Θανάσης Κριτσάκης
Καταστασκευή σκηνικού: Νίκος Δεντάκης
Eπικοινωνία: Ευαγγελία Σκρομπολα
Παραγωγή: SPECTRUM AMKE
Με τους: Γιώργο Κριθάρα, Άλκηστις Πολυχρόνη