Αθηνά Μουστάκα: «Αδύνατον να ζήσω μια ζωή χωρίς μαγεία»

athina-moustaka
ΤΕΤΑΡΤΗ, 23 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 2022

Η Αθηνά Μουστάκα, η οποία συμμετέχει στην παράσαστη «Ο Μισάνθρωπος» που παρουσιάζεται στο θέατρο Εμπορικόν μιλάει στο clickatlife για το μοντέρνο ανέβασμα του έργου του Μολιέρου και την πρώτη φορά που της αναθέτουν το ρόλο της κακιάς.

Η ιδιαιτερότητα του έργου υπό τη σκηνοθεσία του Γιάννη Κακλέα οφείλεται, σύμφωνα με την ίδια, στο μοντέρνο ανέβασμα, το παιχνίδι με τους χρόνους και την αφηγηματική «κόλλα» της Φωτεινής Αθερίδου. Παράλληλα εντοπίζει την επίκαιρη φύση του στα ζητήματα που πραγματεύεται και τα οποία αφορούν «την εύθραυστη ανθρώπινη φύση», ενώ κοιτώντας πίσω την ζωή της καταλήγει πως στράφηκε στο θέατρο γιατί την τράβηξε η μαγεία του. 

«Αδύνατον να ζήσω μια ζωή χωρίς μαγεία» σημειώνει. Όσο για το θέατρο που θέλει να κάνει; «Θέλω να μπορώ να δείχνω το φεγγάρι και να βλέπουν το φεγγάρι κι όχι πόσο καλά το κάνω», απαντάει. 

Ας ξεκινήσουμε από την αρχή. Πού γεννήθηκες; Τι σπουδές έχεις κάνει; Πού ζεις σήμερα;

Γεννήθηκα στο εξωτικό Μαρούσι, μεγάλωσα στην Αθήνα μεταξύ Ζωγράφου και Αγίας Παρασκευής και εξακολουθώ να ζω σε αυτές τις περιοχές μέχρι και σήμερα. Σπούδασα στο Τμήμα Επικοινωνίας Μέσων και Πολιτισμού του Παντείου για τα μάτια του κόσμου. Αστειεύομαι. Πιστεύω ακράδαντα ότι είναι πολύ χρήσιμες οι γνώσεις που μπορείς να πάρεις από παντού.

Μικρός/ή τι ήθελες να γίνεις;

Στην πραγματικότητα δεν μου είχε περάσει ποτέ απ’ το μυαλό να γίνω κάτι άλλο εκτός από ηθοποιός. Δεν το ξεστόμιζα από φόβο, μη τυχόν και με πουν φαντασμένη ή ψώνιο. Βαθιά μέσα μου ήθελα να γίνω μια Ολίβια Χάσει, μια Τζούλι Αντριους και φυσικά μια Νικολ Κιντμαν. 

Θυμάσαι τη στιγμή που αποφάσισες ότι θα ασχοληθείς επαγγελματικά με την υποκριτική; Υπήρξε κάποια αφορμή; Κάποια ταινία/παράσταση που είδες; Κάποιο γεγονός;

Με μπαμπά ηθοποιό και όσο ήταν στην Αθήνα, ήμουν συχνά μαζί του και κάθε φορά που ξεκινούσε η παράσταση αισθανόμουν ένα δέος. Οι γονείς μου χωρίζουν, ο μπαμπάς μου επιστρέφει στην Κύπρο, ο κόσμος μου διαλύεται και καταπιέζω αυτόματα κάθε επιθυμία μου να ακολουθήσω το επάγγελμα του ηθοποιού.

Τελειώνω το πανεπιστήμιο και πιάνω δουλειά σε μια εταιρία τηλεπικοινωνιών. Ήταν η εποχή της κρίσης τότε που οι εταιρίες έκλειναν η μία μετά την άλλη και δεν υπήρχε και τόση δουλειά, με αποτέλεσμα να πηγαίνω 8 ώρες την ημέρα και να μην έχω να κάνω κάτι. Νομίζω πως δεν έχω υποφέρει πιο πολύ στη ζωή μου.  Δεν μου ταίριαζε και η φύση της δουλειάς. Γραφεία, οθόνες, dress code, καμία μαγεία. Αδύνατον να ζήσω μια ζωή χωρίς μαγεία.

Για δύο χρόνια προσπαθούσα να με ξεγελάσω μέχρι που πήγα σε μια παράσταση της ομάδας του Κώστα Γάκη, «Το διχοτομημένο υποκόμη», και συνειδητοποίησα τι αγαπώ πιο πολύ στη ζωή μου, το θέατρο. Λίγο αργότερα όλα άρχισαν μαγικά να μπαίνουν στη σωστή τους θέση. Έφυγα από την εταιρία, σπούδασα ηθοποιός, μπήκα στην ομάδα του Κώστα και λίγο αργότερα μαζί με τον Κωνσταντίνο Μπιμπή και τον Κώστα Γάκη, φτιάξαμε την ομάδα μας. Το όνομα αυτής «Ιδέα». Για 7 χρόνια ήμουν σε αυτήν την καλλιτεχνική οικογένεια. Σκηνοθετούσαμε, παίζαμε, ταξιδεύαμε, είχαμε το δικό μας θέατρο, κυριολεκτικά ζούσαμε σαν ροκ σταρς. Είμαι πολύ ευγνώμων για αυτούς τους ανθρώπους που μαζί τους πραγματοποίησα κάθε όνειρό μου.

Όταν ένιωσα την επιθυμία μιας πιο ατομικής πορείας, ξεκίνησε η συνεργασία μου με το Εθνικό θέατρο και έμεινα εκεί για 4 χρόνια. Έτσι γνώρισα σπουδαίους ανθρώπους όπως τη Σοφία Βγενοπούλου, τη Μαρία Σαββίδου, τον Θωμά Μοσχόπουλο και φυσικά τη Σοφία Μαραθάκη, που ο καθένας από αυτούς είναι πλέον κομμάτι αναπόσπαστο της καλλιτεχνικής μου ταυτότητας.

Ποιες είναι οι θεατρικές/καλλιτεχνικές σου επιρροές;

Οι πρώτες μου θεατρικές μνήμες έχουν μέσα μου το θείο μου το Σωτήρη Μουστάκα. Με θυμάμαι με γουρλωμένα μάτια στις επιθεωρήσεις του, να με θαμπώνουν, τα φώτα, τα τραγούδια και τα λαμπερά ρούχα. Ίσως έτσι εξηγείται η αγάπη μου για τα μιούζικαλ και το δεύτερο πάθος μου που είναι το τραγούδι. Στο θέατρο έχω πολλές επιρροές. Βρίσκω σε όλα τα είδη σήμερα κομμάτια του εαυτού μου. Με τον ίδιο τρόπο που απολαμβάνω πιο αφαιρετικά και μεταμοντέρνα πράγματα, με τον ίδιο τρόπο απολαμβάνω και το έντονα συναισθηματικό και λαϊκό θέατρο. Με γοητεύει πάντα το αισθητικό σύμπαν του Δημήτρη Παπαϊωάννου και ταυτόχρονα με συνεπαίρνει κινηματογραφικά ο συναισθηματικός κόσμος του Μπαζ Λούρμαν. Κρατάω από παντού πράγματα, ιδέες και αισθήσεις. Ακόμα και από μια τηλεοπτική σειρά χιουμοριστική μπορείς να πάρεις. Γυρίζω συχνά σε όλες εκείνες τις υπέροχες ελληνικές σειρές των 90ς που με μεγάλωσαν.

Μίλησέ μου για την παράσταση στην οποία συμμετέχεις, ποια είναι η ιστορία που παρακολουθούμε;

Ο Αλσέστ ο κεντρικός ήρωας του έργου, βρίσκεται σε ένα πάρτι από τα πιο ξακουστά που διοργανώνει η Σελιμέν με την οποία είναι ερωτευμένος, ωστόσο όλος αυτός ο τρόπος ζωής, το lifestyle, καθώς και ο κοινωνικός περίγυρος της Σελιμέν αλλά και η ίδια, δεν του ταιριάζει. Παρόλα αυτά ο έρωτάς του γι’ αυτήν τον τυφλώνει και δε σκέφτεται καθαρά. Είναι η νύχτα που θα γίνουν αποκαλύψεις για τη ζωή της. Αυτή η νύχτα είναι καθοριστική για το μέλλον της σχέσης τους.

Ποιος είναι ο ρόλος σου;

Εγώ υποδύομαι την κακιά του έργου, την Αρσινόη, μια βαθιά συντηρητική γυναίκα, το ακριβώς αντίθετο της Σελιμέν. Μια υποτιθέμενη φίλη, που την προειδοποιεί να συμμορφωθεί από τον έκλυτο βίο που κάνει έχοντας φυσικά άλλα κίνητρα καθόλου ανιδιοτελή όπως θέλει να πιστέψουμε. Το όνομά της δεν είναι καθόλου τυχαίο, αφού προέρχεται από το δηλητήριο (αρσενικό). Είναι μια γυναίκα με βιτριολική διάθεση έτοιμη να κατακρίνει την ευτυχία των άλλων. Είναι η πρώτη φορά που μου αναθέτουν το ρόλο της κακιάς και είμαι πολύ χαρούμενη γιατί αυτοί οι χαρακτήρες, οι αντιήρωες, συνήθως κρύβουν μέσα τους όλες τις αντιθέσεις. Έχω την αίσθηση πως στο τέλος πάντα τους συμπαθείς. Έχουν μια κωμικότητα που συνορεύει με μια θλίψη και αυτή η αντίφαση είναι κάτι που με συγκινεί

Ποια η ιδιαιτερότητα του έργου;

Το έργο στο δικό μας σκηνικό ανέβασμα έχει πολλές ιδιαιτερότητες χάρη στο Γιάννη Κακλέα, που είναι γνωστό πως δεν φοβάται τα κείμενα. Αντίθετα τα σέβεται, πάντα τα εμπλουτίζει και βρίσκει τρόπους να αναδείξει το περιεχόμενό τους. Και εδώ αυτή τη φορά παίζει με τους χρόνους. Οι θεατές θα πάρουν μια γεύση από την εποχή του Μολιέρου, αλλά ταυτόχρονα θα ταξιδέψουν και στο σήμερα τόσο αισθητικά όσο και ηχητικά. Έτσι αναδεικνύονται τα διαχρονικά σημεία του έργου κατά τη γνώμη μου. Επιπλέον η αφηγηματική παρέμβαση της Φωτεινής Αθερίδου με δικά της κείμενα, λειτουργούν σαν γέφυρα ανάμεσα στο κοινό και στο κλασσικό κείμενο. Σίγουρα είναι ένα ιδιαίτερο έργο. Σίγουρα είναι ένα ιδιαίτερο ανέβασμα.

Και ποια η επικαιρότητά του;

Ο Μολιέρος ανοίγει διάφορα θέματα συζήτησης πολύ διαχρονικά. Θίγει το κομμάτι της υποκρισίας, του έρωτα, των κοινωνικών επιταγών, του φαίνεσθαι και του είναι. Πάντα αυτά τα ζητήματα είναι επίκαιρα γιατί έχουν να κάνουν με την εύθραυστη ανθρώπινη φύση. Είναι ένα βαθιά υπαρξιακό έργο, με αρκετές υποδόριες πολιτικές προεκτάσεις.

Τι θέατρο θέλεις να κάνεις;

Ένα θέατρο που να τους αφορά όλους. Θέλω να μπορώ να δείχνω το φεγγάρι και να βλέπουν το φεγγάρι κι όχι πόσο καλά το κάνω. Ένα θέατρο που θα βουρκώνει τα μάτια πολλών και που θα τους ζωγραφίζει χαμόγελα. Θέλω ένα θέατρο που πολλοί το φοβούνται, ένα λαϊκό θέατρο. 

Επόμενα σχέδια;

Προς το παρόν επικεντρώνομαι σε αυτό που έρχεται, δηλαδή στη παράσταση και το μετά το αφήνω στην τύχη του. Ούτως η άλλως την εμπιστεύομαι και με οδηγεί. Νιώθω πως κάθε επόμενο βήμα μου είναι αποτέλεσμα του προηγούμενου. Επικεντρώνομαι σε αυτό γιατί σίγουρα θα γεννήσει με έναν τρόπο το επόμενο.

Ποιο είναι το κρυφό σου όνειρο που θα ήθελες να γίνει πραγματικότητα;

Θα ήθελα να συνεχίσω να συνεργάζομαι με ανθρώπους που τους εκτιμώ και τους θαυμάζω και αυτό να είναι αμοιβαίο. Σίγουρα θέλω πια να κάνω τηλεόραση και κινηματογράφο. Σε προσωπικό επίπεδο λατρεύω τα ταξίδια και ελπίζω να μου δοθεί η ευκαιρία στο μέλλον να ταξιδέψω όλο τον κόσμο. Κατά τα άλλα δεν έχω κρυφά όνειρα. Τα φανερώνω και τα μετατρέπω σε συνειδητές επιθυμίες. Θέλω να εξακολουθήσω να κάνω θέατρο γιατί πάνω στη σκηνή είμαι ο εαυτός μου.

Η ομάδα του clickatlife

Info
Έως 21 Δεκεμβρίου
Θέατρο Εμπορικόν
Τετάρτη 20.00
Πέμπτη 21.00
Παρασκευή 21.00
Σάββατο 18.00 και 21.00
Κυριακή 20.00
Προπώληση

Συντελεστές
Σκηνοθεσία/ Απόδοση κειμένου: Γιάννης Κακλέας
Σκηνικά: Ηλένια Δουλαδίρη – Γιάννης Κακλέας
Κοστούμια: Ηλένια Δουλαδίρη
Φωτισμοί: Στέλλα Κάλτσου
Κίνηση: Αγγελική Τρομπούκη
Μουσική: Βάϊος Πράπας
Βίντεο- Επεξεργασία εικόνας: Παντελής Μάκκας
Μουσική επιμέλεια: Γιάννης Μπερερής
Βοηθός Σκηνοθέτη: Ρέα Σαμαροπούλου
Παίζουν οι ηθοποιοί: Οδυσσέας Παπασπηλιόπουλος, Ευγενία Σαμαρά, Στέλιος Ιακωβίδης, Αθηνά Μουστάκα, Θάνος Μπίρκος, Φωτεινή Αθερίδου, Αυγουστίνος Κούμουλος, Αλέξης Φουσέκης, Κυριάκος Σαλής