Από την Σμαρώ Κώτσια, Θεατρολόγο - Κριτικό Θεάτρου.

Ο Γιωργής Τσουρής δημιουργεί μαζί με τον Βαγγέλη Ρωμνιό, ηθοπιό και θεατρικό συγγραφέα, ο οποίος έφυγε πολύ νωρίς (36χρονών) και τη Βάλια Παπακωνσταντίνου την ομάδα MA NON TROPPO, το 2013,  η οποία ξεκινά με το έργο  "Χαρτοπόλεμος" ( 2017) του Βαγγέλη Ρωμνιού. Έκτοτε ο Γιωργής Τσουρής γράφει το έργο με την τεράστια επιτυχία "170 τετραγωνικά" (2019) και το "Μακριά από παιδιά" (2023).

Ο John Pollono, ηθοποιός, θεατρικός  συγγραφέας, σεναριογράφος και σκηνοθέτης γράφει το θεατρικό έργο "Small Engine Repair" το 1972, του οποίου κάνει την κινηματογραφική μεταφορά το 2021. Αυτή την ταινία βλέπει τυχαία ο Γιωργής Τσουρής, καταξιωμένος ηθοποιός, θεατρικός συγγραφέας, σκηνοθέτης και εμπνέεται το καινούργιο του έργο "Τζόνι Μπλε". Κρατά τον βασικό πυρήνα του έργου και γράφει μια τραχιά μαύρη κωμωδία εκδίκησης με 'εγχώριες' ρίζες.

Σε έναν υπόγειο χώρο στη Νέα Ιωνία, σε ένα συνεργείο επισκευών με το όνομα  "Small Engine Repair", τρεις άνδρες, που έχουν μεγαλώσει μαζί από παιδιά, συναντώνται μετά από αρκετό καιρό για να αναθερμάνουν τη φιλία τους συνοδεία με ένα πανάκριβο ουίσκι, το Johnnie Walker Blue Label (κοινώς Τζόνι Μπλε), με  χοντρές πλάκες, σεξιστικά αστεία και μουσικό  φόντο λαϊκά τραγούδια και το all time classic  rock τραγούδι "Johnny B" των Hooters. Ο Πέτρος, πατέρας ενός κοριτσιού που μόλις έχει περάσει στο Πανεπιστήμιο, έχει καλέσει στο μαγαζί του  τον Σωτήρη, έναν γυναικά, macho τύπο και τον 'μαμαδόπληκτο' Μάκη. Λίγο αργότερα θα προστεθεί στην αντροπαρέα ο εικοσάχρονος Τόνι, γιος μεγαλοδικηγόρου, που ραπάρει και "σπρώχνει" κόκα. Η ξαφνική εμφάνισή του πυροδοτεί  νέα τροπή στην παρείστικη ατμόσφαιρα. Η δε απρόσμενη άφιξη της Κατερίνας, πρώην συζύγου του Πέτρου, αναμοχλεύει καλά κρυμμένα τραύματα, προκαλεί βαθύ ρήγμα στον τοξικό ανδρισμό χωρίς να μένει στο απυρόβλητο και η ίδια, ως μητέρα.

Η γραφή του Γιωργή Τσουρή εστιάζει στην τοξική αρρενωπότητα, την πατριαρχία, τη γονεϊκή ευθύνη, τη δικαιοσύνη, την αυτοδικία, τη φιλία, την προδοσία και τα social media. Πρόκειται για ένα  έργο λεπτοδουλεμένο, το οποίο ακτινογραφεί πρόσωπα και καταστάσεις κρατώντας μια λεπτή ισορροπία ανάμεσα στην αγωνία, τη συγκίνηση και το αυθόρμητο γέλιο. Ο Τσουρής με γλώσσα, η οποία περιγράφει εύγλωττα χαρακτήρες και κοινωνικά στρώματα, ωμή, αδρή, αιχμηρή, διανθισμένη με βωμολοχίες και τον χαρακτηριστικό επικοινωνιακό κώδικα των νέων δημιουργεί ένα σύγχρονο έργο γεμάτο ορμή, παλμό, εντάσεις και ανατροπές. Δύο Γενιές συνυπάρχουν στο έγο: η Γενιά Χ, η οποία φέρει τις συσσωρευμένες αγκυλώσεις των προηγουμένων γενιών και η Gen Z. Χωρίς ίχνος διδακτισμού, με οξύ, γυμνό λόγο και έξυπνο χιούμορ επισημαίνεται το χάσμα που τις χωρίζει και ταυτόχρονα καταδεικνύεται ο υπόγειος και μη συνειδητός τρόπος 'μετάβασης' των τραυμάτων της μιας γενιάς στην επομένη. Στο έργο αν και υπερτερεί το ανδρικό στοιχείο και η βαριά  σκιά μιας ανδρικής φιγούρας του παρελθόντος ( ο κακοποιητικός πατέρας του Πέτρου), εντούτοις η ΓΥΝΑΙΚΑ, σε όλη την γκάμα των ηλικιών της στο πέρασμα του χρόνου, ΚΥΡΙΑΡΧΕΊ ως μη παρουσία (η μητέρα του Πέτρου, η κόρη του Πέτρου, η μητέρα του Μάκη, η κοπέλα στο Bar, τα σέξι κορίτσια του Babylon Club) αλλά κι ως μοναδική παρουσία μέσω της Κατερίνας. Γίνεται το κύριο θέμα συζητήσεων, στόχος χοντροκομμένων αστείων, ο κινητήριος μοχλός σεξιστικών συμπεριφορών και ακραίων αποφάσεων.

Η σκηνοθετική προσέγγιση του Γιωργή Τσουρή δημιουργεί μια παράσταση με παιγνιώδη διάθεση αρχικά, η οποία μεταβάλλεται καθώς κυλά ο δραματουργικός χρόνος, 'σκοτεινιάζει' και αποκτά απρόβλεπτη τροπή, με κύρια  χαρακτηριστικά: τον γρήγορο ρυθμό, τη σταδιακή κλιμάκωση της έντασης και του σασπένς, συγκρούσεις, απρόσμενες εκρήξεις, απρόοπτες εξελίξεις και απρόβλεπτες ανατροπές. Ατμόσφαιρα θρίλερ εκδίκησης  με μεγάλες  δόσεις καυστικού χιούμορ διαχέεται αργά και μεθοδικά,  η οποία παρασύρει τον θεατή σε μια αλυσιδωτή εναλλαγή συναισθημάτων : κλαίει, γελά, αγωνιά, συγκινείται. Το ρεαλιστικό σκηνικό της Ζωής Μολυβά Φαμέλη με τις χαλασμένες τηλεοράσεις και τις κατεστραμμένες βίντεοταινίες, τον μικρό πάγκο  εργασίας  με το γκαζάκι για τον καφέ, τα λαϊκά άσματα συνοδεία πανάκριβου ουίσκι και κλασικά ροκ τραγούδια (μουσική: Γιώτης Κιουρτσόγλου - Γιωργής Τσουρής), τα χαρακτηριστικά κοστούμια της Αλέγιας Παπαγεωργίου (π.χ. ο Μάκης με τη βερμούδα και τις κόκκινες κάλτσες με τα μίκυ μάουζ, το πολύ θυλικό κοστούμι της Κατερίνας.....) ενδεικτικά μιας κοινωνικής διαστρωμάτωσης, στοιχεία που σχολιάζουν  τους χαρακτήρες, τις συμπεριφορές, το είναι και το φαίνεσθαι, ακόμα και την ωριμότητα των ηρώων. Το εύστοχο ασπρόμαυρο βίντεο της παράστασης (Μιχαήλ Μαυρομούστακος - Γιωργής Τσουρής) με τους μπαμπουίνους να περιτριγυρίζουν ασφυκτικά και ταυτόχρονα να προστατεύουν και να συντροφεύουν με παράδοξο τρόπο ένα μικρό κοριτσάκι 'μιλά' δίχως λέξεις σχολιάζοντας την πεμπτουσία του έργου.

Μια δυναμική ομάδα πέντε ταλαντούχων ηθοποιών καταθέτει τον καλύτερο εαυτό της δημιουργώντας μια εκρηκτική παράσταση. Ο Ιωσήφ Ιωσηφίδης στο ρόλο του Πέτρου ενσαρκώνει τον πιο κομβικό ρόλο του έργου με στιβαρότητα, λιτότητα, βλέμμα γεμάτο ένταση, εκφραστικές σιωπές, εμμονικό πείσμα. Πλάθει δεξιοτεχνικά έναν άνδρα (ταυτόχρονα θύμα και επίδοξο θύτη) που αναπαράγει τη βία μεταβολίζοντας τα δικά του τραύματα σε μια εγωιστική κτητικότητα, εξουσιαστική αγάπη, δυσκολία έκφρασης συναισθημάτων στα πιο αγαπημένα του πρόσωπα, στη γυναίκα του και την κόρη του.  Ο Μάνος Καζαμίας δημιουργεί με άνεση και πειστικότητα ένα τύπο άνδρα κυνικού και γυναίκα με έντονη σεξιστική συμπεριφορά. Η Βάλια Παπακωνσταντίνου ερμηνεύει την Κατερίνα με ειλικρίνεια, έντονο συναίσθημα, και ευαισθησία. Συνδιάζει καταπληκτικα δυναμική θέληση και ψυχρή λογική καταφέροντας  ουσιαστικό ρήγμα στον τοξικό ανδρισμό. Ο Στρατής Χατζησταματίουυ είναι εκπληκτικός στο ρόλο του Τόνι, ένα πλάσμα όλο νιάτα , ζωντάνια, ανεμελιά, ένα φρέσκο αεράκι που όμως  μολύνεται από  κατάλοιπα τοξικού στερεοτυπικού ανδρισμού και  καταρρέει απροκάλυπτα μπροστά στον φόβο και την απειλή. Ο Γιωργής Τσουρής υποδύεται με εξαιρετικό τρόπο τον Μάκη ισορροπώντας με ακρίβεια και μέτρο ανάμεσα  στο χιούμορ, την αθωότητα, την αδυναμία, την ευαισθησία, ένας ενήλικας που  βρίσκεται σε μια διαρκή εφηβεία.

Δείτε περισσότερα.