Κριτική: Είδαμε την παράσταση «Haribo Kimchi»

jaha-koo-haribo-kimchi
ΔΕΥΤΕΡΑ, 22 ΙΟΥΝΙΟΥ 2026

Από την Σμαρώ Κώτσια, Θεατρολόγο - Κριτικό Θεάτρου.

Ο Νοτιοκορεάτης πολυτάλαντος Jaha Koo, σκηνοθέτης, ηθοποιός, συνθέτης, βίντεο καλλιτέχνης συμμετείχε  με την performance "Haribo Kimchi", στο Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου,  δουλειά που θα παρουσιάσει στο Φεστιβάλ της Αβινιόν, στα μέσα Ιουλίου. Ο Jaha Koo εμπνέεται μια υβριδική παράσταση απλή, ανάλαφρη, γοητευτική, ανεπιτήδευτη, τρυφερή, ευαίσθητη η οποία 'διαπερνά' ένα πλήθος κοινωνικοπολιτικών θεμάτων και προσωπικών βιωμάτων συνδέοντας ταυτόχρονα Ανατολή και Δύση με μια αδιόρατη γευστική μνήμη επισημαίνοντας ταυτόχρονα πολιτισμικές διαφορές, χωρίς ίχνος διδακτισμού και βαρύγδουπων σχολίων.

Ο καταξιωμένος δημιουργός συνθέτει  μια πολυαισθητηριακή παράσταση με βιντεοπροβολές, πολύχρωμες οθόνες, μουσική , ποτό 'διαποτισμένη' με μυρωδιές ασιατικής κουζίνας, έχοντας ως συμπρωταγωνιστές. ένα σαλιγκάρι, ένα αρκουδάκι ζελεδάκι, ένα χέλι και kimchi ( λαχανικά τουρσί).. Στήνει μια καντίνα, ένα  κορεάτικο νυχτερινό στέκι με street food και επιλέγει δύο θεατές για να τους φιλοξενήσει στο στέκι του προσφέροντάς τους φαγητό του τόπου του και για να μοιραστεί μαζί τους αφηγήσεις προσωπικές με έντονο κοινωνικό υπόβαθρο μαγειρεύοντας in situ, σε μια πλήρως εξοπλισμένη κουζίνα.

Αφηγήσεις που εξιστορούν το πέρασμά του από μια περιοχή έξω από την Σεούλ  στην Ευρώπη με μια σακούλα kimchi στις αποσκευές του, τη μετάβασή του από το Βερολίνο στις Βρυξέλλες, την επιστροφή του στα πάτρια εδάφη μετά δέκα χρόνια..... Διαρκείς μετακινήσεις, μια σακούλα kimchi που διαρυγνίεται και μαρτυρά τις ρίζες του, αναζήτηση ταυτότητας, πρόσκαιρες συναντήσεις, δύσκολες συναναστροφές, διαδρομές που τις γλυκαίνουν η επίγευση που αφήνουν τα ζελεδάκια Haribo, μια αδιάκοπη προσπάθεια προσαρμογής σε ξένες κουλτούρες, ένας αδυσώπητος αγώνας ένταξης μακριά  από τις ρίζες που επηρεάζει τον εγκέφαλο, το σώμα, τη σκέψη, τη γλώσσα, τη συμπεριφορά. Μια εκ βαθέων εξομολόγηση που αγγίζει τους καλεσμένούς του και το κοινό με  την ειλικρίνεια της, το χιούμορ, την απλότητα, την τρυφερότητα και την αμεσότητα της  'πασπαλισμενη' με μια νότα μελαγχολίας.

Ο Jaha Koo πραγματοποιεί ένα ευφυές εγχείρημα συνδεδεμένο με το φαγητό, δομημένο με συναρπαστικό τρόπο , χωρίς να απαιτείται ιδιαίτερη υποκριτική ικανότητα, το οποίο έχει τη δύναμη να ανακαλέσει μνήμες, συναισθήματα, ευχάριστες αναμνήσεις, επώδυνες καταγραφές, δύσκολες μετακινήσεις, αναγκαίες μεταναστεύσεις, αναζητήσεις πολιτισμικής ταυτότητας, τραύματα ρατσιστικής συμπεριφοράς, προσπάθειες ενσωμάτωσης σε ξένους πολιτισμούς.

Κι όλα αυτά να μπορούν να απαλύνουν μέσω της παρηγορηματικής δύναμης του φαγητού διεγείροντας τις αισθήσεις και πυροδοτώντας τη μνήμη με έναν παράδοξο συνδιασμό μελαγχολίας και αισιοδοξίας, ο οποίος χαρίζει σωματική και ψυχική ευεξία και πολύτιμη αντοχή.