Νέα έρευνα για τον HIV: πώς ελέγχεται ο ιός μετά τη διακοπή της αγωγής;

hiv-aids
ΤΕΤΑΡΤΗ, 01 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 2021

Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα κατά του Aids και γνωρίζοντας πια εν έτει 2021 πώς μεταδίδεται και πώς όχι αυτός ο ιός, εξετάζουμε μια νέα έρευνα που δίνει στοιχεία για τον ιό μετά τη διακοπή της θεραπείας.

Έρευνα που πραγματοποιήθηκε από επιστήμονες του National Institutes of Health έδειξε ότι υπάρχουν δυο διαφορετικοί τρόποι με τους οποίους οι φορείς του HIV μπορούν να ελέγξουν τον ιό για μια μεγάλη χρονική περίοδο μετά τη διακοπή της αντιρετροϊκής αγωγής (ART) με ιατρική επίβλεψη. Οι πληροφορίες αυτές θα μπορούσαν να συμβάλλουν στη δημιουργία νέων εργαλείων που θα βοηθήσουν τους ανθρώπους με HIV να θέσουν τον ιό σε αδράνεια, χωρίς να λαμβάνουν φάρμακα για όλη τους τη ζωή, κάτι που μπορεί να έχει μακροπρόθεσμες παρενέργειες.

Η μελέτη που δημοσιεύτηκε πρόσφατα στο Journal Nature Medicine με επικεφαλής τον Tae-Wook Chun, Ph.D., διευθυντή του Τμήματος Ανοσοβιολογίας στο Εργαστήριο Ανοσορύθμισης του Εθνικού Ινστιτούτου Αλλεργιών και Μολυσματικών Ασθενειών και τον Anthony S. Fauci, M.D., διευθυντή στο Εργαστήριο Ανοσορύθμισης, παρακολούθησε δύο ενήλικες με HIV που ξεκίνησαν την αντιρετροϊκή αγωγή αμέσως μόλις απέκτησαν τον ιό και συνέχισαν τη θεραπεία για 6 χρόνια, καταστέλλοντάς τον αποτελεσματικά. Οι συμμετέχοντες στη μελέτη στη συνέχεια μπήκαν σε HIV κλινική δοκιμή και σταμάτησαν να λαμβάνουν την αγωγή, υπό ιατρική επίβλεψη. Η ερευνητική ομάδα παρακολούθησε τον έναν από τους δύο συμμετέχοντες για 4 χρόνια και τον άλλο για περισσότερα από 5, με επισκέψεις περίπου κάθε 2 με 3 εβδομάδες.

Οι ερευνητές παρακολούθησαν το μέγεθος και τον συγχρονισμό των ιικών ανακάμψεων σε κάθε συμμετέχοντα, δηλαδή τις φορές που η ποσότητα του ιού HIV στο αίμα γινόταν ανιχνεύσιμη. Ο ένας συμμετέχων κατέστειλε τον ιό με διαλειμματικές ανακάμψεις για σχεδόν 3,5 χρόνια, όπου και ξεκίνησε ξανά υποδεέστερη αγωγή, χωρίς να ενημερώσει την ερευνητική ομάδα. Ο άλλος συμμετέχων κατάφερε σχεδόν ολοκληρωτικά να καταστείλει τον ιό για 4 χρόνια, μέχρι που ο ιός επανήλθε δραματικά, λόγω του ότι ο ίδιος μολύνθηκε με διαφορετικό στέλεχος του HIV (υπερλοίμωξη).

Στον πρώτο συμμετέχοντα, αλλά όχι στον δεύτερο, οι ερευνητές βρήκαν υψηλά επίπεδα κυττάρων του ανοσοποιητικού CD8+T κύτταρα, τα οποία μπορούν να καταστρέψουν κύτταρα που έχουν μολυνθεί από τον ιό, κάτι που δείχνει ότι λειτουργούσαν διαφορετικοί μηχανισμοί ελέγχου στο κάθε άτομο. Οι ερευνητές βρήκαν επίσης ότι στον 2ο συμμετέχοντα, ο οποίος είχε πιο αδύναμη CD8+ T απόκριση έναντι του HIV, παρουσίαζε πολύ ισχυρή απόκριση εξουδετερωτικών αντισωμάτων κατά την follow-up περίοδο, μέχρι την ξαφνική ανάκαμψη του ιού. Σύμφωνα με τους επιστήμονες, αυτό δείχνει ότι τα εξουδετερωτικά αντισώματα έπαιξαν σημαντικό ρόλο στη διευκόλυνση της σχεδόν ολοκληρωτικής καταστολής του ιού, μέχρι να μολυνθεί το άτομο με νέο στέλεχος του ιού.

Οι ειδικοί τονίζουν ότι για να αποφευχθεί η ιική αντίσταση και να προληφθεί η πιθανή παρανόηση των επιστημονικών δεδομένων σε μελέτες όπως αυτή, είναι σημαντικό να διεξάγονται εξετάσεις αντιρετροϊκών φαρμάκων σε άτομα με HIV που σταματούν τη θεραπεία για μεγάλες περιόδους.

Επιπροσθέτως, οι ερευνητές αναγνώρισαν την υπερλοίμωξη HIV ως πιθανή αιτία ξαφνικού ιολογικού ξεσπάσματος σε άτομα με HIV που σταματούν τη θεραπεία, ειδικά όταν αυτό συμβαίνει έπειτα από μια παρατεταμένη περίοδο ιικής καταστοκής.

Πηγή
Jana Blazkova, Feng Gao, Manukumar Honnayakanahalli Marichannegowda, J. Shawn Justement, Victoria Shi, Emily J. Whitehead, Rachel F. Schneck, Erin D. Huiting, Kathleen Gittens, Mackenzie Cottrell, Erika Benko, Colin Kovacs, Justin Lack, Michael C. Sneller, Susan Moir, Anthony S. Fauci, Tae-Wook Chun. Distinct mechanisms of long-term virologic control in two HIV-infected individuals after treatment interruption of anti-retroviral therapy. Nature Medicine, 2021; DOI: 10.1038/s41591-021-01503-6