Δεν είναι trendy, δεν εμφανίζεται σε wellness bowls και σπάνια το σκεφτόμαστε όταν μιλάμε για superfoods. Κι όμως, οι αγκινάρες είναι από τα πιο ιδιαίτερα λαχανικά της άνοιξης και ένα από τα πιο παρεξηγημένα.

Για χρόνια τις είχαμε συνδέσει με το παραδοσιακό κυριακάτικο τραπέζι ή με φαγητό της μαμάς και της γιαγιάς, όμως η σύγχρονη διατροφολογία φαίνεται να τις ξαναβάζει δυναμικά στο προσκήνιο κι όχι άδικα. Ο λόγος για τις αγκινάρες, που έχουν ταυτιστεί κυρίως με τη συνταγή αλά πολίτα, όχι και τόσο δελεαστική για πολλούς. Κι όμως, πίσω από αυτή την κάπως «παλιομοδίτικη» εικόνα κρύβεται ένα από τα πιο ενδιαφέροντα λαχανικά της άνοιξης, με εντυπωσιακή διατροφική αξία και ιδιότητες που σήμερα εντάσσονται πλήρως στη σύγχρονη wellness κουλτούρα.

 Οι αγκινάρες φαίνεται να υποστηρίζουν όχι μόνο την πέψη και το μικροβίωμα, αλλά και τη μεταβολική υγεία συνολικά. Μάλιστα, αρκετές μελέτες έχουν συνδέσει το εκχύλισμα αγκινάρας με βελτίωση της LDL («κακής») χοληστερίνης και των τριγλυκεριδίων, γεγονός που έχει κάνει πολλούς ειδικούς να μιλούν ξανά για ένα τρόφιμο που για χρόνια θεωρούσαμε δεδομένο.

Γιατί οι αγκινάρες θεωρούνται τόσο ιδιαίτερες;
Οι αγκινάρες έχουν κάτι σπάνιο για λαχανικό: συνδυάζουν πολλές φυτικές ίνες, πρεβιοτική δράση και ισχυρές φυτοχημικές ενώσεις στο ίδιο τρόφιμο. Είναι ιδιαίτερα πλούσιες σε ινουλίνη, μια μορφή πρεβιοτικής ίνας που θρέφει τα καλά βακτήρια του εντέρου και συνδέεται με καλύτερη μεταβολική υγεία. Ταυτόχρονα, περιέχουν αντιοξειδωτικές ουσίες όπως η κυναρίνη και οι πολυφαινόλες, οι οποίες φαίνεται να επηρεάζουν θετικά τον μεταβολισμό των λιπών και τη λειτουργία του ήπατος. Με απλά λόγια; Δεν είναι απλώς ένα λαχανικό με λίγες θερμίδες. Είναι ένα τρόφιμο που λειτουργεί πιο ολιστικά στο σώμα.

Μπορούν πράγματι να βοηθήσουν τη χοληστερίνη;
Η απάντηση είναι ναι, αλλά όχι με τον τρόπο που συχνά παρουσιάζεται στα social media. Οι αγκινάρες δεν λειτουργούν σαν φάρμακο, που σημαίνει ότι δεν θα ρίξουν μόνες τους τη χοληστερίνη μέσα σε λίγες μέρες. Όμως, όταν εντάσσονται συστηματικά σε ένα ισορροπημένο διατροφικό μοτίβο, μπορούν να βοηθήσουν ουσιαστικά. Οι φυτικές ίνες που περιέχουν συμβάλλουν στη μείωση της απορρόφησης χοληστερόλης από το έντερο, ενώ η πρεβιοτική τους δράση φαίνεται να επηρεάζει θετικά και το μικροβίωμα, το οποίο σήμερα γνωρίζουμε ότι παίζει πολύ μεγαλύτερο ρόλο στη μεταβολική υγεία απ’ ό,τι πιστεύαμε παλιότερα. Παράλληλα, εκχυλίσματα αγκινάρας έχουν συνδεθεί σε μελέτες με μικρή αλλά υπαρκτή βελτίωση της LDL χοληστερίνης και των τριγλυκεριδίων, κυρίως χάρη στις αντιοξειδωτικές τους ενώσεις.

Και το έντερο; Εκεί ίσως κρύβεται το μεγαλύτερο μυστικό
Το ενδιαφέρον είναι ότι οι αγκινάρες δεν φαίνεται να βοηθούν μόνο τη χοληστερίνη, αλλά και τη συνολική λειτουργία του πεπτικού συστήματος. Πολλοί παρατηρούν καλύτερο κορεσμό, λιγότερο τσιμπολόγημα μέσα στη μέρα και πιο σταθερή πέψη όταν αυξάνουν σταδιακά την κατανάλωση φυτικών τροφών όπως οι αγκινάρες. Αυτό δεν είναι τυχαίο, αφού η υψηλή περιεκτικότητά τους σε ίνες βοηθά τόσο τη λειτουργία του εντέρου όσο και τη ρύθμιση του σακχάρου και της όρεξης.

Πώς να τις τρώμε χωρίς να… βαρεθούμε
Το πρόβλημα με τις αγκινάρες δεν είναι η γεύση τους, είναι ότι πολλοί δεν ξέρουν πώς να τις εντάξουν πρακτικά στην καθημερινότητα. Η κλασική εκδοχή αλά πολίτα με πατάτες, καρότα και λεμόνι παραμένει εξαιρετική επιλογή, ειδικά αν συνοδεύεται από λίγο ελαιόλαδο και μια πηγή πρωτεΐνης. Μπορούν επίσης να μπουν σε ζυμαρικά, σε ανοιξιάτικες σαλάτες με μυρωδικά και φάβα, σε ομελέτες ή ακόμα και πάνω σε μπρουσκέτα με γιαούρτι και λεμόνι. Οι μικρές baby αγκινάρες ψήνονται επίσης πολύ ωραία στον φούρνο με ελαιόλαδο και μυρωδικά, αποκτώντας μια πιο μοντέρνα γεύση που θυμίζει μεσογειακό bistrot. Σημειώστε ότι στην Ιταλία τις καταναλώνουν συχνά ωμές σε λεπτές φέτες με λεμόνι, ελαιόλαδο και παρμεζάνα. Ωστόσο σε αυτή την περίπτωση θέλουν πολύ καλό καθάρισμα, χρειάζεται να είναι φρέσκες και τρυφερές και πρέπει να τους προσθέσετε μπόλικο λεμόνι γιατί οξειδώνονται και μαυρίζουν γρήγορα. Διατροφικά, ωμές κρατούν λίγο καλύτερα κάποιες ευαίσθητες αντιοξειδωτικές ενώσεις και τη βιταμίνη C, αλλά και μαγειρεμένες παραμένουν εξαιρετικά θρεπτικές.

Το πιο ενδιαφέρον; Είναι βαθιά μεσογειακές
Σε μια εποχή που κυνηγάμε εξωτικά superfoods από την άλλη άκρη του κόσμου, οι αγκινάρες θυμίζουν κάτι σημαντικό: πολλές φορές οι πιο δυνατές τροφές βρίσκονται ήδη μέσα στη δική μας διατροφική παράδοση. Ίσως τελικά αυτό το παρεξηγημένο λαχανικό της άνοιξης να αξίζει πολύ περισσότερο χώρο στο πιάτο μας, όχι γιατί υπόσχεται θαύματα, αλλά γιατί κάνει κάτι πιο ουσιαστικό: υποστηρίζει αθόρυβα το σώμα με τρόπο που η σύγχρονη διατροφή φαίνεται να έχει ξεχάσει.

Πηγές
https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/22746542/
https://www.sciencedirect.com/science/article/abs/pii/S0944711397800499
 

ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ
ΤΖΟΥΛΙΑ ΤΑΣΩΝΗ
[email protected]